Τα κορίτσια θέλουν σάμπα

Το σημαντικό στοιχείο για αυτή την ομάδα είναι ότι λειτουργεί ως οικογένεια. Για αυτό και η επαφή δεν χάνεται, παρότι κάποια κορίτσια βρίσκονται ήδη στις ΗΠΑ για σπουδές.

«Αλίμονο.

Δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχουμε μεταξύ μας επικοινωνία. Είτε μέσω facebook είτε μέσω του Skype, δεν χάνουμε ποτέ την επικοινωνία μεταξύ μας. Είμαστε όλες ιδιαίτερα δεμένες και στενοχωριόμαστε κάθε φορά που φεύγουμε.

Αλλωστε, πάντα όταν πέφτουμε στην πισίνα τραγουδάμε τον εθνικό ύμνο», λέει η Στεφανία Χαραλαμπίδου, η οποία μαζί με την αδελφή της Ιωάννα βρίσκονται στο Νιούπορτ στις ΗΠΑ και προετοιμάζονται για την εισαγωγή τους, με υποτροφία, τον Αύγουστο του 2013 στο Πανεπιστήμιο USC στο Λος Αντζελες.

ΑΠΟ ΚΟΥΝΙΑ. Ο πατέρας τους Μπάμπης Χαραλαμπίδης, παλαιός πολίστας του Ολυμπιακού, έχει μείνει μόνος στην Αθήνα αφού τα κορίτσια συνοδεύει προς το παρόν στις ΗΠΑ η αμερικανίδα σύζυγός του, Τζάνετ. «Η μητέρα τους βοήθησε ώστε τα κορίτσια να φτάσουν σε αυτό το σημείο», λέει ο Μπάμπης Χαραλαμπίδης. «Τα κορίτσια δεν έχασαν ποτέ προπόνηση και η μητέρα τους ήταν παρούσα με οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες. Αρχισαν με κολύμπι, αλλά δεν το ήθελα και με μια… μικρή κομπίνα τις έπεισα να ασχοληθούν με το πόλο. Ανταλλάξαμε κάποιες πάσες στην πισίνα στη Ραφήνα και βγαίνοντας από το νερό είπαν πως θέλουν να ασχοληθούν με το πόλο. Ηταν πριν από πέντε χρόνια».

Τα δύο κορίτσια πήραν την υποτροφία για το πανεπιστήμιο μέσα από τη διαδικασία του παναμερικανικών σχολικών αγώνων.

Η Στεφανία θέλει να γίνει συγγραφέας και να ασχοληθεί με τη δημοσιογραφία, ενώ η Ιωάννα με τον σχεδιασμό μόδας και γενικώς με την επικοινωνία.

«ΠΡΩΤΑ ΤΟ ΠΟΛΟ». Μια άλλη αθλήτρια, η Σταματίνα Κοντογιάννη σχεδιάζει εντελώς διαφορετικά τη ζωή της. «Κατ’ αρχάς έχω βάλει σε κύρια προτεραιότητα το πόλο. Δεν ξέρω ακόμα τι θα κάνω με τις σπουδές μου, αλλά δεν θέλω να φύγω από την Ελλάδα. Θέλω να μείνω εδώ και να το παλέψω, παρά το γεγονός ότι είχα πρόταση από ξένα πανεπιστήμια. Αυτό που πρέπει να καταλάβει η Πολιτεία είναι πως οφείλει να προσέξει λίγο αυτή την ομάδα, η οποία μπορεί να έχει σημαντικές επιτυχίες και τα επόμενα χρόνια. Στην Ελλάδα ο αθλητισμός δεν πεθαίνει, παρά τις μεγάλες δυσκολίες που υπάρχουν», λέει η πολίστρια της Βουλιαγμένης, η οποία σε ηλικία δέκα χρόνων απέρριψε το κολύμπι. «Δεν μου άρεσε, μου φαινόταν σκληρό, Αντίθετα, το παιχνίδι στο νερό με την μπάλα μού φαινόταν συναρπαστικό. Ισως να ζήλεψα και τον αδελφό μου που έπαιζε πόλο», εξήγησε.

Η τερματοφύλακας της Εθνικής Χρυσούλα Διαμαντοπούλου οφείλει την αγωνιστική της πρόοδο και στη μεταγραφή της, από τον Πανιώνιο στον Ολυμπιακό, πέρυσι το καλοκαίρι.

«Στον Ολυμπιακό, είχα την ευκαιρία να προπονούμαι και να έχω συμπαίκτριες παγκόσμιες πρωταθλήτριες. Τα κορίτσια αυτά με βοήθησαν σημαντικά με την εμπειρία τους και η χρονιά αυτή ήταν ιδιαίτερα εποικοδομητική για εμένα, αφού απέκτησα περισσότερες εμπειρίες».

Η Χρυσούλα τελειώνει φέτος το λύκειο και ελπίζει να μπει σε κάποια ανώτατη σχολή μέσω της διαδικασίας των κριτηρίων που θα θεσπίσει η Πολιτεία: «Το πόλο προέκυψε παρακολουθώντας τον αδελφό μου που αγωνίστηκε στον Πανιώνιο και στο Π. Φάληρο. Με την Εθνική περίμενα κάτι καλό, άλλωστε προσπαθήσαμε πολύ για αυτές τις επιτυχίες. Ηταν δύο εντελώς διαφορετικές διοργανώσεις. Πέρυσι, στη Μαδρίτη ξέραμε τι θα αντιμετωπίσουμε. Αντίθετα, στο Περθ υπήρχαν άγνωστες ομάδες, όπως η Αυστραλία και οι ΗΠΑ. Αυτή η ομάδα έχει τις δυνατότητες να φέρει στην Ελλάδα και άλλες διακρίσεις στο μέλλον».