Ορκοι Ενωσης παρά τις σκιές
Τρεις ευρωπαίοι αξιωματούχοι στο βήμα, είκοσι ηγέτες στο ακροατήριο, τέσσερις νεαροί Ευρωπαίοι, συγκινητικές ιστορίες από το παρελθόν, αισιόδοξες προβλέψεις για το μέλλον, ανοικτές επικρίσεις αλλά και ηχηρές απουσίες. Η τελετή απονομής του Βραβείου Νομπέλ Ειρήνης στην Ευρωπαϊκή Ενωση που φιλοξενήθηκε στο ευρωσκεπτικιστικό Οσλο ήταν ιδιαίτερη από πολλές απόψεις.
Σχεδόν 30 χρόνια μετά το προσκύνημα Μιτεράν και Κολ στο νεκροταφείο του Βερντέν, Ολάντ και Μέρκελ διατράνωσαν χθες στο Οσλο την προσήλωσή τους στο όραμα της ενωμένης Ευρώπης
Ηταν ξεχωριστή μόνο για το γεγονός ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που παρακάμφθηκε το πρωτόκολλο της τελετής, το οποίο προβλέπει ότι η παραλαβή του βραβείου γίνεται το πολύ από δύο άτομα. Αλλά χθες στο βήμα ανέβηκαν ο Πρόεδρος της ΕΕ Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ, ο Πρόεδρος της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και ο Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς. Η Ευρώπη τιμήθηκε για τα εξήντα χρόνια ειρηνικής συμβίωσης, το μεγαλύτερο διάστημα ειρήνης στη μακραίωνη ιστορία της, και το ρεκόρ αποτυπώθηκε ακόμη και στη χωροταξία: η γερμανίδα Καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ και ο γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ κάθησαν δίπλα δίπλα στην πρώτη σειρά των καθισμάτων της αίθουσας. Το στιγμιότυπο που φιλοδοξεί να μείνει στην ιστορία καταγράφηκε κάπου εκεί. Μέρκελ και Ολάντ σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και ύψωσαν τα ενωμένα τους χέρια για να χαιρετήσουν τους παρευρισκομένους.
Εχουν περάσει σχεδόν τρεις δεκαετίες από εκείνη την ημέρα που ο Χέλμουτ Κολ και ο Φρανσουά Μιτεράν, πιασμένοι χέρι με χέρι στο Κοιμητήριο του Βερντέν, απέτισαν φόρο τιμής στους γάλλους και γερμανούς στρατιώτες που είχαν χάσει τη ζωή τους στη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων. Ο συμβολισμός σήμερα είναι ο ίδιος, αλλά το κλίμα διαφορετικό. Το ενσταντανέ στο Οσλο επισκιάστηκε από ένα θερμό επεισόδιο δηλώσεων ανάμεσα στους δύο ηγέτες με αντικείμενο την ημερομηνία λήξης μιας οικονομικής κρίσης που δημιουργεί φυγόκεντρες δυνάμεις. Ο Φρανσουά Ολάντ προτίμησε να δει το ποτήρι μισογεμάτο εκτιμώντας ότι η κρίση έχει ξεπεραστεί. Λίγο αργότερα, η Ανγκελα Μέρκελ πάτησε φρένο. Κι από την αίθουσα της τελετής απουσίαζε ο βρετανός Πρωθυπουργός Κάμερον.
Ακόμη και σε αυτές τις συνθήκες, οι συμβολισμοί είχαν την τιμητική τους στην τελετή απονομής του Νομπέλ Ειρήνης στην τρόικα της ΕΕ. Ο ευρωπαϊστής πρόεδρος της νορβηγικής επιτροπής Θόρμπγερν Γιάγκλαντ διάνθισε την ομιλία του με λέξεις από διάφορες γλώσσες της ευρωπαϊκής ηπείρου. «Δεν συγκεντρωθήκαμε εδώ σήμερα με την πεποίθηση ότι η ΕΕ είναι τέλεια. Συγκεντρωθήκαμε με την πεποίθηση ότι πρέπει να λύσουμε τα προβλήματά μας όλοι μαζί» σημείωσε. Πολλούς συμβολισμούς είχε και η ομιλία του Χέρμαν βαν Ρόμπαϊ.
ΑΠΟ ΗΡΟΔΟΤΟ ΣΕ ΚΕΝΕΝΤΙ. Ο Πρόεδρος της ΕΕ πέρασε από τον πατέρα της Ιστορίας Ηρόδοτο στον αμερικανό πρόεδρο Αβραάμ Λίνκολν και από τον Λίνκολν στον Ζαν Μονέ, έναν από τους πατέρες – ιδρυτές της Ευρώπης, για να ολοκληρώσει με έναν άλλον αμερικανό πρόεδρο, τον Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι και την παράφραση μιας ιστορικής του φράσης: «Ich bin ein Europäer» («Είμαι ένας Ευρωπαίος») δήλωσε στα γερμανικά ο Ρόμπαϊ, για να εισπράξει ένα χαμόγελο ευαρέσκειας από την Ανγκελα Μέρκελ. Ο Πρόεδρος της ΕΕ αποτύπωσε στην προσωπική του ιστορία τη μεταμόρφωση της Ευρώπης από «ήπειρο πολέμου σε ήπειρο ειρήνης». «Γεννήθηκα μετά τον πόλεμο, ανήκω στην πρώτη γενιά της Ευρώπης που μπόρεσε να ζήσει χωρίς πόλεμο» είπε ο 65χρονος Βέλγος. «Το 1940 υποχρέωσαν τον πατέρα μου, 17 χρόνων τότε, να σκάψει τον τάφο του. Αλλα ξέφυγε. Διαφορετικά δεν θα ήμουν εδώ σήμερα».
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά 
Google news
