Στίγμα

Ο Βαγγέλης και ο Ανδρέας

ΤΟ είπε χθες στις Σέρρες ο πρόεδρος, «είμαι μόνος και έτσι όπως πάει το πράγμα στο τέλος θα μείνω εντελώς μόνος», Βαγγέλης: «Είναι ώρα να βλέπει κανείς τον προσωπικό του ρόλο; Να κάνει ο καθένας επιλογή διαφύλαξης του πολιτικού του κεφαλαίου; Οχι βέβαια».

ΔΕΝ ΘΕΛΩ να φανώ κακός, αλλά αν κοιτάξει γύρω του, πόσοι από αυτούς που έχουν απομείνει στο ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχουν προσωπικές φιλοδοξίες; Ο πιστός Πάρις (Κουκουλόπουλος), η Φώφη ή ο Χρήστος Πρωτόπαπας; Για να ξέρουμε τι λέμε δηλαδή…

ΥΠΑΡΧΕΙ βέβαια και ο Ανδρέας (Λοβέρδος). Αλλά ο Ανδρέας (μικρή φωτογραφία) δεν είναι πια ΠΑΣΟΚ. Οπως δηλώνει εδώ και εκεί, υπόσχεται ότι με τους ανθρώπους του ΠΑΣΟΚ κάποια στιγμή θα ξανασυναντηθούν (οι δρόμοι τους), αλλά ΠΑΣΟΚ δεν τον λες! Αντιθέτως, οργανώνεται. Ταχέως, εκτιμώ. Την προσεχή Δευτέρα, μάλιστα, κάνει την αρχή μιας σειράς εκδηλώσεων ανά τη χώρα προκειμένου να οργανώσει κόσμο στη ΡΙΚΣΣΥ. Κακό δεν είναι, αλλά το γεγονός ότι αρχίζει αυτή την προσπάθεια από το άντρο του Σαμαρά, την Καλαμάτα, εμένα κάτι μου λέει. Είναι όπως στο ποδόσφαιρο ρε παιδί μου: μπήκε στο γήπεδο και κοιτάζει τον αντίπαλο στα μάτια!

Στο Μόναχο με το πρωθυπουργικό

Ο πρόεδρος Αντώνης, φυσικά, δεν θα παραστεί. Εκείνη την ημέρα έχει φουλ πρόγραμμα – θα αναμένει την εκταμίευση της δόσης, από την οποία θα εξαρτηθεί εν πολλοίς και τι Χριστούγεννα θα κάνουμε. Γι’ αυτό, σου λέει, έχει πάρει τους δρόμους. Χθες έψαχνα κάποιον από το περιβάλλον του και τον βρήκα (μαζί του φυσικά) στο Μόναχο.

– Είναι και άλλοι μαζί; ρώτησα αθώα.

– Ασφαλώς, μου ανήγγειλε όλος χαρά. Και μου εξήγησε ότι μαζί με τον πρόεδρο Αντώνη είναι ο «πάντα πίσω από την κουρτίνα» Χρύσανθος και, βεβαίως, ο υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας.

ΜΕΤΕΒΗΣΑΝ όλοι μαζί εκεί, για να μετάσχουν στη συνάντηση του προέδρου, «θα σώσω τη χώρα μόνος μου, ο ικανός», Αντώνη με τον βαυαρό Πρωθυπουργό, του οποίου το όνομα δεν μου λέει κάτι. Μου λέει όμως το γεγονός ότι ο τύπος ως πρόεδρος του βαυαρικού βραχίονα των Χριστιανοδημοκρατών έτρωγε μέχρι πρόσφατα τα λυσσακά του να σταματήσει η βοήθεια προς την Ελλάδα, που θα τρίζουν τα κόκαλα του Στράους με την αφεντιά του…

ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ δοθείσης, είμαι στην ευχάριστη θέση να αναγγείλω ότι ο πρόεδρος, «θα σώσω τη χώρα» κ.λπ., κ.λπ., Αντώνης εγκατέλειψε εκείνους τους απίστευτους λαϊκισμούς με τους οποίους συνόδευσε τις πρώτες ημέρες της πρωθυπουργίας του. Του είδους, «ταξιδεύω οικονομική θέση παρέα με τον Σίμο για να μην κάνω σπατάλες και μου τη λέει ο παρακαθήμενος επιβάτης». Ταξιδεύει με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος, το οποίο και πιο άνετο είναι και σου επιτρέπει να ανταλλάξεις δυο κουβέντες με τους συνεργάτες σου. Ε, μα…

Αγνοια εξωτερικής πολιτικής

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ θέση από Λονδίνο ταξίδευε πρόσφατα και ο αποχωρών πρεσβευτής της Βρετανίας στην Ελλάδα Ντέιβιντ Λάντσμαν (απώλεια, σημειώνω, για τη χώρα η αποχώρηση του ελληνιστή διανοουμένου, διπλωμάτη). Φίλος που ταξίδευε στη διπλανή θέση – και μου το εκμυστηρεύθηκε μόλις προχθές Σάββατο, με αφορμή τα όσα έγραφα για τον διπλωματικό σύμβουλο του Τσίπρα, Γιώργο Αϋφαντή – τον ρώτησε πώς του φάνηκε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ (θυμίζω ότι είχε συναντηθεί με το γνωστό αριστερό αγόρι Αλέξη προ δεκαπενθημέρου).

Ο ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ήταν εξαιρετικά φειδωλός στις εκφράσεις του και όπως μου μετέφερε ο φίλος μου, τίποτε από όσα έλεγε δεν πρόδιδε τον ενθουσιασμό του που γνώρισε τον Αλέξη. Πολύ περισσότερο για την επάρκεια του αριστερού αγοριού περί τα διεθνή θέματα.

ΣΤΑΜΑΤΩ εδώ, γιατί σέβομαι το περιεχόμενο μιας ιδιωτικής συνομιλίας. Αλλά μιας και άκουσα κάτι αντίστοιχο και σχετικά με τη συνάντηση που είχε επίσης προ ημερών με τους πρεσβευτές των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, μήπως θα έπρεπε να κάνει τίποτε εντατικά για να ξέρει – έστω, παπαγαλία – πέντε πράγματα για την εξωτερική πολιτική; Και ας ανοίξει και κανένα βιβλίο, υπάρχουν τόσα για τη διπλωματία…

Τρώνε πόρτα από τον Λαφαζάνη

ΣΤΟΝ ΣΥΡΙΖΑ, ο πρόεδρος Αλέξης βιάζεται σου λέει να εκλέξει όργανα για να μπορέσει να κινηθεί γρήγορα η διαδικασία για τη συγκρότησή του σε ενιαίο κόμμα και να σταματήσει το τόσο ευφρόσυνο φαινόμενο, «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν».

ΘΑ ΤΟΝ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΑ να το «τρέξει» το πράγμα όσο πιο γρήγορα γίνεται. Μόλις χθες, ο πραγματικά αριστερός (και όχι fake σαν κάτι άλλους, ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε) Παναγιώτης Λαφαζάνης (μαζί στη φωτογραφία με τον Τσίπρα) έδειξε τα δόντια του. Οπως είπε: «Ολα τα βασικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που έχουν ευθύνη για την τραγική πορεία της χώρας και την ένταξή της στη μνημονιακή νεοαποικιοκρατία δεν μπορούν να έχουν θέση σε ένα νέο εγχείρημα ανατροπής του Μνημονίου και καινούργιας προοδευτικής προοπτικής».

ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, σε απλά ελληνικά, ότι οι διευρύνσεις που ονειρεύεται το αριστερό αγόρι, αφενός, και διάφοροι κατεστραμμένοι πασόκοι, αφετέρου, θα τον βρουν απέναντί τους…

ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ λογικό και φυσικό, αναζήτησα από τον ίδιο τον Παναγιώτη Λαφαζάνη μια εξήγηση, γιατί τόσο σκληρός με διάφορους πασόκους που βλέπουν στον ΣΥΡΙΖΑ το «φως το αληθινόν» και θέλουν με την ένταξή τους εκεί να ανανήψουν…

– Ποιους εννοείτε ότι δεν έχουν θέση στον ΣΥΡΙΖΑ; Τον ρώτησα.

Μου απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη:

– Οσους είχαν διατελέσει σε καίριες θέσεις στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και έπαιξαν βασικό ρόλο στη διαμόρφωση και την υλοποίηση των πολιτικών του τα τελευταία χρόνια.

– Πολύ γενικό ακούγεται… επισήμανα.

– Μπορώ να το εξειδικεύσω. Ας πούμε όποιος διετέλεσε μέλος Υπουργικού Συμβουλίου, ήταν γραμματέας στο κόμμα, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου, ανήκε στον περίγυρο των στελεχών του Γιώργου Παπανδρέου, ε, δεν έχει θέση στον ΣΥΡΙΖΑ. Πώς να το πω πιο καθαρά; Ησουν δεξί χέρι του Παπανδρέου, δεν μπορείς να είσαι σήμερα στον ΣΥΡΙΖΑ, εντάξει;

– Και αν αναγνώρισε τα λάθη του;

– Δεν έχουν σημασία αυτά, δεν μπορεί τώρα να υποδύεται τον αντιμνημονιακο όταν στήριξε όλα τα Μνημόνια. Κατάλαβες;

ΚΑΤΑΛΑΒΑ, πώς δεν κατάλαβα… Και ας μη με λένε, ας πούμε… Μαριλίζα!