Το Αλεξάνδρειο που τους είδε, τους θυμήθηκε
3 λεπτά
Εξω από το ξενοδοχείο οι καπνιστές (τακτικό μέλος του γκρουπ και ο Ντορόν Τζάμσι) εξαντλούσαν και την τελευταία λεπτομέρεια του ιστορικού ματς.
Η αίσθηση που άφησε ο αγώνας αναμνήσεων και τιμών προς τους αστέρες του μπάσκετ των δεκαετιών του 1980-’90, ήταν έντονα γλυκιά.
Κι ήταν γλυκιά, δίχως την παραμικρή δόση μελαγχολίας. Τα χρόνια εκείνα της δόξας, τα έζησαν και τα ευχαριστήθηκαν όλοι με την ψυχή τους.
Μάλιστα, με βραδιές και διάθεση όπως στο φιλικό που διοργάνωσαν το Επαγγελματικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης και ο Σύλλογος Βετεράνων Καλαθοσφαιριστών Ελλάδας, το παρελθόν μπορεί να αποτελέσει αφετηρία για δημιουργία, στο πλαίσιο των δεδομένων της εποχής σήμερα κι όχι αφορμή για μίζερες συγκρίσεις.
«Αν σου πω ότι αμέσως μετά το ματς κι εγώ αυτό σκεπτόμουν: πώς μπορεί να γίνει η επανεκκίνηση του μπάσκετ; Δεν ξέρω, δεν ξέρω… Ισως έχει να κάνει με το γενικό κλίμα της κοινωνίας. Τότε ήταν άλλη εποχή, ο κόσμος ζούσε για τον αθλητισμό», είπε στην «ΟΜΑΔΑ» ο Νάσος Γαλακτερός.
«Ακόμη και σήμερα (σ.σ. την Τετάρτη), πάντως, στην εποχή των μνημονίων ο κόσμος γέμισε το Αλεξάνδρειο. Συνέβη αυτό που λέμε ότι το DNA θυμάται: αμέσως θυμήθηκα τις εποχές που έβγαινα στο γεμάτο Παλέ ντε Σπορ και φώναζε ο κόσμος. Το DNA μου “ξύπνησε” τις αναμνήσεις», πρόσθεσε.
Την επομένη του αγώνα η γλυκιά αίσθηση του ματς ήταν εντονότερη. Στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς θέμα συζήτησης ήταν το φιλικό κι οι παραγωγοί των ραδιοφωνικών σταθμών πρόβαλλαν ως πρώτο θέμα τη ατμόσφαιρα του ματς, αντί των δραστηριοτήτων του Ιβάν Σαββίδη.
Στο λόμπι του ξενοδοχείου ο Μάριο Μπόνι απολάμβανε στιγμιότυπα του αγώνα από τον φορητό υπολογιστή δημοσιογράφου κι ετοιμαζόταν να κατέβει από την περιοχή των Σφαγείων στο κέντρο της πόλης. Επρεπε οπωσδήποτε να αγοράσει στικάκι, να φορτώσει το βίντεο και να το πάρει μαζί του ως ενθύμιο τον αγώνα. «Ηταν θαυμάσια βραδιά, συγκινήθηκα! Ηταν σαν το πρώτο ματς στη Θεσσαλονίκη. Εντός του γηπέδου είναι δύσκολο να περιγράψω τι συνέβη, γιατί ήμασταν όλοι συγκινημένοι. Οταν μπήκαμε στην κεντρική σάλα νόμισα ότι ο χρόνος γύρισε πίσω. Μετά σήκωσα το κεφάλι μου κι είδα τα 21 λάβαρα του Αρη. Σκέφτηκα: “στο λάβαρο της σεζόν 97-98 είχα κι εγώ συμμετοχή”», είπε ο «τρελός Ιταλός», που δεν καλύφθηκε απολύτως: «Ηθελα να αλλάξω στα αποδυτήρια του Αρη. Εμείς πήγαμε και αλλάξαμε στα αποδυτήρια της άλλης πλευράς του κλειστού. Ομως, όταν έβαλα το πρώτο τρίποντο, μου φάνηκε ότι σταμάτησε ο χρόνος», συμπλήρωσε.
Στην άλλη πλευρά του λόμπι ο Μίκι Μπέρκοβιτς και ο Ντορόν Τζάμσι ετοιμάζονταν για επίσκεψη στο Εβραϊκό Μουσείο Θεσσαλονίκης.
Τις παραμονές του αγώνα τα μέλη της τοπικής εβραϊκής κοινότητας τους είχαν βομβαρδίσει με μηνύματα στις σελίδες που διατηρούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Ο δύο φορές πρωταθλητής Ευρώπης με την Μακάμπι Τελ Αβίβ μόλις πάτησε το παρκέ ξανάνιωσε. «Είχα να πιάσω μπάλα δέκα μήνες, αλλά έκανα τζόγκινγκ και βάρη. Οταν μπήκα στο ματς, ξέχασα την ηλικία μου κι ότι δεν είμαι σε καλή κατάσταση. Αισθάνθηκα 25άρης και χρειάστηκα τρία λεπτά για να ζεσταθώ», περιέγραψε ο 59χρονος Μπέρκοβιτς. Οι ισραηλινοί άσοι επισκέφθηκαν και τα Μετέωρα, προτού επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Τα μέλη του πέραν του Ατλαντικού παοκτσίδικου γκρουπ (Λίβινγκστον, Μπάρλοου, Κόρφας) παρακολούθησαν προπόνηση της ομάδας του Σούλη Μαρκόπουλου.
Ολοι οι συντελεστές του ιστορικού φιλικού της 28ης Νοεμβρίου αποχαιρέτησαν την πρωτεύουσα του ελληνικού μπάσκετ τη δεκαετία του 1980 γεμάτοι νέες ευχάριστες παραστάσεις κι άφησαν πίσω τους τη βεβαιότητα πως η συνάντησή τους στο Αλεξάνδρειο ήδη αποτελεί αιτία κι αφορμή για δημιουργία.














