Πώς η Γερμανία υπαναχώρησε για το νέο κούρεμα

Και όμως υπάρχει. Η επίμαχη φράση, η οποία αφήνει ανοιχτό παράθυρο για κούρεμα του ελληνικού χρέους μετά το 2016, περιλαμβάνεται στο έγγραφο που μοιράστηκε στους υπουργούς Οικονομικών την περασμένη Τρίτη ως βάση συζήτησης για μια συμφωνία, η οποία βεβαίως δεν επετεύχθη.

Δεν είναι τυχαίο ότι ο επίτροπος Ολι Ρεν την επανέλαβε λέξη προς λέξη στην παρέμβασή του στον Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την περασμένη Πέμπτη, λέγοντας ότι οι αποφάσεις που θα ληφθούν τώρα δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο «να επανεκτιμηθεί η βιωσιμότητα του χρέους στην Ελλάδα τα επόμενα χρόνια και να ληφθούν περαιτέρω αποφάσεις, οι οποίες θα κριθούν αναγκαίες υπό το φως των μελλοντικών εξελίξεων». Με άλλα λόγια, αν χρειασθεί, το ενδεχόμενο του κουρέματος είναι ανοιχτό.

Μια παρέμβαση που ενόχλησε, σύμφωνα με πληροφορίες, τον γερμανό υπουργό Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, παρότι ο ίδιος φέρεται να είχε δεχθεί τη σχετική αναφορά στην άτυπη συνάντηση της Δευτέρας στο Παρίσι, με συμμετοχή των υπουργών Οικονομικών της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας, καθώς και των Ολι Ρεν και Μάριο Ντράγκι.

Μία ημέρα μετά, ωστόσο, έχοντας στο μεταξύ επικοινωνήσει με την Καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ, ο γερμανός υπουργός τράβηξε το χαλί κάτω από τα πόδια των συναδέλφων του, αρνούμενος κάθε αναφορά έστω και σε μελλοντικό κούρεμα, αλλά και προβάλλοντας προσκόμματα στη μείωση των επιτοκίων των δανείων.

Η τράπουλα των προτάσεων μοιράστηκε ξανά με διάφορους τρόπους τις ημέρες που ακολούθησαν, καθώς οι εκπρόσωποι των υπουργών Οικονομικών παρέμειναν στις Βρυξέλλες για διαπραγματεύσεις. Σήμερα ξεκινά ένα Σαββατοκύριακο πυρετώδους προετοιμασίας, ώστε να μπορέσει να πάρει απόφαση για την Ελλάδα το Eurogroup της Δευτέρας και να μην τιναχθεί εντελώς στον αέρα η αξιοπιστία της ευρωζώνης.  

Η μείωση των επιτοκίων των παλαιών διμερών δανείων, δηλαδή αυτών που δόθηκαν στο πλαίσιο του πρώτου Μνημονίου, παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα αγκάθια της διαπραγμάτευσης: η Γερμανία αντιδρά σε μεγάλη μείωση (έχει προταθεί έως 1,25%), αλλά μια μικρή μείωση δεν αποδίδει σημαντικό όφελος.

Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες, στο τραπέζι μπήκε και μια πιο δραστική λύση για μείωση κατά 1% των επιτοκίων όλων των δανείων, παλαιών και νέων, κάτι που θα απέδιδε πολλαπλάσιο όφελος, αλλά δύσκολα θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό. Αντίθετα, θεωρείται πιθανή μια μείωση 0,90% στα παλαιά μόνο δάνεια.

Δεύτερο αγκάθι είναι η πρόταση επαναγοράς του χρέους των ιδιωτών (δηλαδή τα ήδη κουρεμένα ομόλογα) σε χαμηλή τιμή, περίπου στο 30% της ονομαστικής τους αξίας, με την εξασφάλιση έξτρα χρηματοδότησης. Πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτό προγραμματίζεται να γίνει εντός του έτους.

Από την Ελλάδα η Γερμανία ζήτησε και άλλα «ανταλλάγματα»·  συγκεκριμένα, να αυξήσει το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού της, δηλαδή να «σφίξει» ακόμη περισσότερο το δημοσιονομικό χαλινάρι, από το προβλεπόμενο 4,5% του ΑΕΠ στο 5% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει επιπλέον μέτρα 1 δισ. ευρώ. Το ΔΝΤ στο πλαίσιο της νέας «αντιυφεσιακής» γραμμής του διαφώνησε, και τελικά το μέτρο έχει μετατεθεί για μετά το 2018.