Πως αντιμετωπίζεται η νόσος Dupuytren

Ο ορθοπεδικός χειρουργός δρ Χρήστος Γιαννακόπουλος απαντά ότι η νόσος αυτή είναι μια πάθηση της παλαμιαίας απονεύρωσης (δηλαδή, της μεμβράνης που βρίσκεται κάτω από το δέρμα στην περιοχή της παλάμης), η οποία συρρικνώνεται.
 
Η συνέπεια της πάθησης που είναι συνήθης σε άτομα με διαβήτη, με επιληψία κλ.π. είναι να εμφανίζονται κόμποι και χορδές στην παλάμη και τα δάκτυλα να λυγίζουν μόνα τους.

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από το στάδιο στο οποίο βρίσκεται ο ασθενής. Αρχικά, γίνονται διατάσεις και τοπικές μαλάξεις της συρρικνωμένης μεμβράνης. Αν έχουν εμφανισθεί κόμποι και χορδές, γίνονται τοπικές εγχύσεις φαρμακευτικών ουσιών (όπως κορτιζόνης, υαλουρονικού οξέος, ειδικών ενζύμων κ.ά.). Αν η νόσος έχει προχωρήσει περισσότερο, μπορεί να κοπούν διαδερμικά (με τη βοήθεια μιας ειδικής βελόνας) οι χορδές.

Ως τελευταία παρέμβαση γίνεται η χειρουργική αφαίρεση της παλαμιαίας νεύρωσης, η οποία είναι μια λεπτή και δύσκολη επέμβαση. Τα αποτελέσματα της αντιμετώπισης είναι πολύ καλύτερα όταν η νόσος δεν έχει προχωρήσει. Μετά τη θεραπεία, η πάθηση δεν υποτροπιάζει στο ίδιο σημείο, μπορεί όμως να εμφανισθεί σε άλλο δάκτυλο.