Κοπέ όπως …Σαρκοζί

«Είστε τυχεροί. Βρίσκεστε στον γάμο του μελλοντικού προέδρου», έλεγε χαριτολογώντας στους καλεσμένους του ο Ζαν-Φρανσουά Κοπέ στον πρώτο του γάμο, το 1991. Ο γάμος εκείνος έληξε με διαζύγιο 16 χρόνια αργότερα. Οι φιλοδοξίες του όμως δεν έσβησαν ποτέ. Διαψεύδοντας τις δημοσκοπήσεις που τον παρουσίαζαν ως αουτσάιντερ για την προεδρία της συντηρητικής Ενωσης για ένα Λαϊκό Κόμμα (UMP), ο Κοπέ άρπαξε την τελευταία στιγμή τη νίκη από τα χέρια του αντιπάλου του Φρανσουά Φιγιόν και έγινε ο νέος ηγέτης της γαλλικής Δεξιάς.

Ηταν μία νίκη∙ όχι όμως μία καθαρή νίκη. Χρειάστηκε περισσότερο από ένα 24ωρο για να ξεκαθαρίσει το τοπίο μετά τις εκλογές στο εσωτερικό του κόμματος, την περασμένη Κυριακή. Εντέλει, η επιτροπή που ανέλαβε να διαιτητεύσει μετά τις κατηγορίες για νοθεία που διατυπώθηκαν και από τα δύο στρατόπεδα, αποφάσισε πως ο Κοπέ πήρε 98 περισσότερες ψήφους – από τα συνολικά 175.000 μέλη του UMP που ψήφισαν για τον διάδοχο του Νικολά Σαρκοζί. Ο Φρ. Φιγιόν, πρωθυπουργός της Γαλλίας μέχρι που ανέλαβαν την εξουσία οι Σοσιαλιστές για πρώτη φορά έπειτα από 17 χρόνια, αποδέχθηκε το αποτέλεσμα, αν και όχι αδιαμαρτύρητα. Υπήρξαν «πολλές παρατυπίες», σχολίασε από το προεκλογικό κέντρο του προσθέτοντας πως πλέον «ένα πολιτικό και ηθικό ρήγμα» διαπερνά τη γαλλική Δεξιά.

Η διαφορά των 98 ψήφων είναι μικρή. Τόσο μικρή που ίσως να σηματοδοτεί και την οριστική διάσπαση του κόμματος δέκα χρόνια μετά την ίδρυσή του από τον πρώην πρόεδρο Ζακ Σιράκ, υπογραμμίζουν πολιτικοί αναλυτές. Τη Δευτέρα το πρωί, ενώ ακόμη αμφότεροι οι υποψήφιοι διεκδικούσαν τη νίκη, η συντηρητική «Φιγκαρό» κυκλοφόρησε με τον κεντρικό τίτλο «Ανοιχτή κρίση στο UMP». Οι εκλογές της Κυριακής, σχολιάζει στη «Μοντ» ο γάλλος καθηγητής Ντομινίκ Ρεϊνιέ, δεν έδωσαν το έναυσμα για μια νέα αρχή. «Απεναντίας, ανέδειξαν το βαθύ χάσμα που υπάρχει στο κόμμα, ανάμεσα σε εκείνους που ανταποκρίνονται στο κάλεσμα του Κοπέ για μια επιθετική και “χωρίς ντροπή” στροφή προς τα δεξιά και σε όσους υιοθετούν την πιο μετριοπαθή πολιτική στάση Φιγιόν, ο οποίος επιμένει στο κεντροδεξιό προφίλ του κόμματος».

ΤΡΕΙΣ (ΑΛΛΟΙ) ΝΙΚΗΤΕΣ. Οπως σε κάθε εμφύλιο, έτσι και σε αυτό της γαλλικής Δεξιάς νικητής βγαίνει πάντα το αντίπαλο στρατόπεδο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, «νικητές» αναδεικνύονται τρεις. Ο Πρόεδρος της Γαλλίας είναι ο πρώτος. Οι έριδες στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης ήταν ανάσα για τον Φρανσουά Ολάντ, ενώ ο οίκος αξιολόγησης Moody’s ανακοίνωνε την υποβάθμιση της πιστοληπτικής ικανότητας της χώρας του. Δεύτερος νικητής είναι το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν, που τερμάτισε τρίτο στις τελευταίες εκλογές, τους ψηφοφόρους του οποίου στοχεύει ο Κοπέ. «Βλέπουμε, ζωντανά, τη συντριβή του UMP», έλεγε θριαμβολογώντας ο εκπρόσωπος του Μετώπου Φλοριάν Φιλιπό, την Κυριακή το βράδυ. «Δεν είναι και άσχημο αυτό το σενάριο για εμάς», συμπλήρωσε με νόημα έτερο ανώτερο στέλεχος. Ισως όμως, αναφέρουν οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς», ο μεγάλος «νικητής» είναι ο ίδιος ο Σαρκοζί, που όπως έχει δηλώσει σε στενούς συνεργάτες του θα επιστρέψει στον πολιτικό στίβο από «υποχρέωση»∙ εάν οι Σοσιαλιστές δεν καταφέρουν να αναζωογονήσουν την ασθενή οικονομία της χώρας.