Ο,τι ροκάνισαν, ροκάνισαν τα ποντικάκια…

Αγαπητή Φοίβη,

Είναι εμφανέστατο πλέον ότι οι κ.κ. Σαμαράς, Βενιζέλος και Στουρνάρας, έμπλεοι αυτοπεποίθησης για το «φαινομενικόν» νεαρόν της ηλικίας τους, ζηλεύουν αφενός τον πραγματικόν «νεανία» κ. Τσίπρα, αλλά και ημάς τους θαλερούς ακόμη συνταξιούχους που παρά τα βάσανα της ζωής που περάσαμε

και τις εισφορές που δίναμε 40 και πλέον χρόνια, αλλά και το πετσοκόψιμο του 50% (ναι, ακριβώς με νούμερα και όχι με δηλώσεις) των συντάξεών μας, επιθυμώντας να μας αποστείλουν μία ώρα αρχύτερα στον «έξω από ‘δώ».

Φυσικά δεν θα τους κάνουμε το χατίρι αλλά είναι βέβαιον ότι θα τους στείλουμε πολύ γρήγορα στο περιθώριο. Το πρόβλημά μου είναι ότι υπάρχει ένδεια εναλλακτικής λύσης, μιας και κινήματα σαν του Ελευθερίου Βενιζέλου δεν είναι δυνατό να εμφανισθούν πάλι στην ελληνική ιστορία.

Κρίμα, φιλτάτη Φοίβη, θα καταλήξουμε να μην μπορούμε να σας κεράσουμε ούτε έναν καφέ.

Υμέτερος, γνωστός θαυμαστής της ποιητικής σας έμπνευσης,
Κυριάκος Παπαϊωάννου, συνταξιούχος εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος

Κρίμα, αγαπητέ Κυριάκο, που δεν σκεφθήκατε και υμείς να βολευτείτε, όπως κάτι βουλευτάκια στις σεπτές και παχυλά αμειβόμενες τάξεις των υπαλλήλων της Βουλής, που σπεύδουν τώρα που γίνανε ρεντίκολο και δαχτυλοδεικτούμενοι – με τα τσαλίμια τους – να εγκαταλείψουν το πλοίο για να πάρουν ό,τι μπορούν από τα παχυλά, όπως αποζημιώσεις 300.000 ευρώ και άλλα χαριτωμένα εν μέσω κρίσης. Προτού οι νεανίες – αν βέβαια κρατήσουν την υπόσχεσή τους, γιατί πολλές δεν εκράτησαν… – τους τα κόψουν. Μέχρι χτες 50 βολεμένοι, μου σφύριξαν, είχαν υποβάλει αιτήσεις συνταξιοδότησης. Και έπεται συνέχεια. Την ώρα που αυτοκτονούν συμπολίτες μας και δεν ανοίγει μύτη. Αλλά, όπως λένε οι παλιοί, όταν βουλιάζει το καράβι πρώτα βουτάνε τα ποντίκια (που το ροκάνιζαν, να προσθέσουμε)… Οσο για το καφεδάκι, δεν πειράζει. Η καλή καρδιά αρκεί.