Λάστιχα αυτοκινήτων το όπλο κατά των τυφώνων

Η καταστροφική ισχύς ορισμένων τυφώνων που δημιουργούνται στις τροπικές περιοχές, όπως εκείνος που σάρωσε πριν από ημέρες τις ΗΠΑ, θα μπορούσε να περιοριστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό χάρη σε μια απλή και φθηνή τεχνολογία που αξιοποιεί ένα… ταπεινό υλικό: τα παλιά λάστιχα αυτοκινήτων.

Τουλάχιστον αυτό πιστεύει ένας από τους κορυφαίους βρετανούς μηχανολόγους, ο Στέφεν Σάλτερ, που είναι ομότιμος καθηγητής Μηχανολογικού Σχεδιασμού στο Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Εχοντας πίσω του χρόνια ερευνών πάνω στη δύναμη των κυμάτων, ο Σάλτερ έχει πατεντάρει μαζί με τους δισεκατομμυριούχους της Microsoft, Μπιλ Γκέιτς και Νάθαν Μίρβολντ, την ιδέα να χρησιμοποιήσουν χιλιάδες ελαστικά ώστε να δημιουργήσουν πλαστικούς αγωγούς που θα εκτείνονται έως και 100 μέτρα βαθιά στον ωκεανό.

Η ιδέα του βρετανού ειδικού είναι σε γενικές γραμμές η ακόλουθη: η δύναμη των κυμάτων στην επιφάνεια της θάλασσας θα εξαναγκάζει τα θερμότερα επιφανειακά νερά να κατευθύνονται σε μεγαλύτερα βάθη. Εφόσον τα θερμότερα επιφανειακά νερά παραμείνουν σε μεγαλύτερα βάθη και δεν αναδυθούν ξανά – οι αγωγοί θα έχουν βαλβίδες -, τότε η θερμοκρασία στην επιφάνεια του ωκεανού θα πέσει κάτω από τους 26,5 βαθμούς Κελσίου, που είναι το καθοριστικό όριο για τη δημιουργία των τυφώνων.

Ο Σάλτερ κοινοποίησε εγγράφως την ιδέα του στους αρμόδιους κυβερνητικούς αξιωματούχους της χώρας του και επισήμανε ότι οι αγωγοί θα μπορούσαν να τοποθετηθούν σε συγκεκριμένη ζώνη στον Ατλαντικό Ωκεανό, εκεί όπου σχηματίζονται και αρχίζουν την καταστροφική τους πορεία οι περισσότεροι τυφώνες.

Κατά την άποψή του, τα όποια υδρολογικά προβλήματα απορρέουν από το σχέδιο αυτό έχουν επιλυθεί, όμως η περαιτέρω έρευνα εξέλιξης του σχεδίου χρειάζεται άμεσα χρηματοδότηση. «Αν καταφέρουμε να ελαττώσουμε τη θερμοκρασία της επιφάνειας της θάλασσας, τότε θα αποδυναμώσουμε την ισχύ των τυφώνων», λέει ο ίδιος.

«Πιστεύω ότι θα χρειάζονταν από 150 μέχρι 450 τέτοιες κατασκευές, οι οποίες δεν θα παρέμεναν στατικές σε μια θαλάσσια περιοχή. Θα κινούνταν και θα εξέπεμπαν σήματα ραντάρ ώστε να μην προσκρούσει πάνω τους κάποιο σκάφος».

Η συγκεκριμένη ιδέα είχε αρχικά προταθεί και παρουσιαστεί το 2007 στην αμερικανική κυβέρνηση μετά το χτύπημα του τυφώνα Κατρίνα. Υιοθετήθηκε και αναπτύχθηκε από μια εταιρεία νέων τεχνολογιών στο Σιάτλ, την Intellectual Ventures που διοικεί ο Μίρβολντ.

Πριν από μερικές ημέρες, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι το σχέδιο «μαγνήτισε το ενδιαφέρον μας» και πως «πραγματοποιήσαμε στο εργαστήριο ορισμένα πειράματα και προσομοιώσεις στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές για να αποτιμήσουμε τη λειτουργικότητα της ιδέας. Χρειάζεται ωστόσο να γίνει περισσότερη έρευνα σε συναφή επιστημονικά πεδία, όπως η κλιματολογία και η ωκεανογραφία».

Σχέδιο για το φαινόμενο του θερμοκηπίου

Ο Στέφεν Σάλτερ μαζί με τον Τζον Λάθαν από το Εθνικό Κέντρο Ατμοσφαιρικών Ερευνών των ΗΠΑ επινόησαν επίσης ένα σχέδιο για την αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Το σχέδιο προέβλεπε τη χρησιμοποίηση εκατοντάδων πλοίων για να ψεκάζουν με μικροσκοπικές σταγόνες θαλασσινού  νερού ψηλά τον ουρανό. Τα σταγονίδια θα ανακλούσαν πίσω στο Διάστημα την ηλιακή ακτινοβολία, με αποτέλεσμα να παγιδεύεται στην ατμόσφαιρα λιγότερη θερμότητα και έτσι να μη θερμαίνονται τα νερά στους τροπικούς, ευνοώντας τη δημιουργία τυφώνων. Οι πρώτες ιδέες για την αντιμετώπιση των τυφώνων διατυπώθηκαν πριν από τουλάχιστον 100 χρόνια. Ορισμένες εξ αυτών περιελάμβαναν την οχύρωση των ακτών της Φλόριδας με κανόνια που θα έβαλλαν εναντίον τους για να τους καταρρίψουν ή την επίθεση εναντίον τους με ακτίνες λέιζερ από το Διάστημα.