ΤΙ ΓΡΑΦΕΙ ΓΙΑ ΕΞΙ ΠΡΟΣΩΠΑ

Κώστας Καραμανλής
Η κυβέρνησή του «ακολούθησε τον παραδοσιακό τρόπο των επιλεκτικών παροχών σε ομάδες ψηφοφόρων». «Κυβερνούσε με την ουτοπική ελπίδα ότι τα προβλήματα τακτοποιούνται από μόνα τους, αυτόματα, χάρη σε φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, πλατιά χαμόγελα και καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις».
Γιώργος Παπανδρέου
Ως πρωθυπουργός, ο Γιώργος Παπανδρέου, αμφίθυμος, για καιρό έμοιαζε να αρνείται την πραγματικότητα. Επί μήνες το «κενό πολιτικής επιχειρήθηκε να καλυφθεί με δηλώσεις για τη διαφθορά». Χειρίστηκε την κρίση κυρίως ως «επικοινωνιακό τέχνασμα». Η κυβέρνησή του «απέτυχε να δρομολογήσει την πορεία προς την ανάκαμψη».
Γιώργος Παπακωνσταντίνου
Ελεγε ότι η λύση μπορούσε να προκύψει εκτός Ευρώπης και «είχε εξαγγείλει ταξίδι στην Κίνα». Είχε δηλώσει: «“Αν είχαμε προσφύγει στο ΔΝΤ, τα ίδια μέτρα θα μας επέβαλλε, αλλά θα μας έδιναν και 30 δισεκατομμύρια”. Ελπιζε πράγματι ότι εξασφαλίζοντας 30 δισ. θα τα έβγαζε πέρα», ενώ, «όπως έδειξαν οι μεταγενέστερες εξελίξεις χρειαζόταν πάνω από 200 δισ.».
Ευάγγελος Βενιζέλος
Το αίτημα της Μέρκελ προς τον Παπαδήμο να συμμετάσχει κι αυτός «εκτάκτως» στο Eurogroup της 17/2/2012 επιβεβαίωνε πως για τους Ευρωπαίους βάραινε το ότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος, ως «υπουργός Οικονομικών, δεν διέθετε οικονομική πείρα, δεν είχε προσαρμοσθεί στο ευρωπαϊκό περιβάλλον και προκαλούσε τις αντιδράσεις ακόμα και όσων συμπαθούσαν την Ελλάδα».
Λουκάς Παπαδήμος
Πέτυχε να ανακόψει την ελεύθερη πτώση της χώρας, που προκάλεσε η αμφισβήτηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της 26ης Οκτωβρίου [2011]. Κατάφερε να συγκεκριμενοποιήσει αυτές τις αποφάσεις […], να πραγματοποιήσει την αναδιάρθρωση του χρέους[…] και να προωθήσει την εφαρμογή του προγράμματος προσαρμογής».














