Οταν ένα κράτος και μια κοινωνία τελούν υπό κατάρρευση, δυο σκασίλες είχε ο κόσμος, η μία ήταν αν θα κάνουν απεργία μονοήμερη, διήμερη ή διαρκείας οι δημοσιογράφοι. Τελικά, όμως, τα δημοσιογραφικά σωματεία έκαναν μονοήμερη απεργία, την προηγούμενη Δευτέρα. Τις άλλες μέρες προκήρυξαν στάσεις εργασίας, που δεν τις σεβάστηκαν ούτε οι ίδιοι οι συνδικαλιστές εκπρόσωποι. Ηταν αναπόφευκτο, βεβαίως, να μην τις σεβαστούν, αφού χονδρικά οι πιο πολλές ειδήσεις κυκλοφορούσαν στο Ιντερνετ – για τις συνθήκες εργασίας στα ιντερνετικά Μέσα και για την ελλειμματική αξιοπιστία τους ο ελληνικός συνδικαλισμός αδιαφορεί (προφανώς, θεωρεί το Διαδίκτυο περιοχή «τεχνοφασισμού», και το ξορκίζει, όπως κάνουν εσχάτως στον ΣΥΡΙΖΑ).
Ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ Δημήτρης Τρίμης, σε ώρα στάσης εργασίας, εμφανίστηκε σε ιδιωτικό ραδιοφωνικό σταθμό να μιλήσει για τους λόγους της απεργίας αλλά και για τα νέα μέτρα. Αφού, σε ώρα απεργίας, αντάλλασσε επί δεκάλεπτο φιλοφρονήσεις με τον διευθυντή σταθμού στον οποίο γνωστός καρατερίστας/δημοσιογράφος βρίζει χυδαία για μήνες όποιον δεν γουστάρει, κάποια στιγμή μπήκε στο ζουμί. Ερωτηθείς τι σκοπεύει να κάνει το Συμβούλιό του στο μέλλον, αν συζητούν να κηρύξουν νέες απεργίες, έδωσε την εξής απροσδόκητη απάντηση:
«Ηδη, στο Μεικτό Συμβούλιο και στο ΔΣ της ΕΣΗΕΑ έχει εκφραστεί η πεποίθηση ότι, στην περίπτωση που πάμε σε μια κινητοποίηση, μπορούμε να εξαιρέσουμε Μέσα [ενημέρωσης] στα οποία έχουμε εμπιστοσύνη και τα οποία ανταποκρίνονται και στις οικονομικές και στις δημοσιογραφικές παραδόσεις και ανάγκες. Προσπαθούμε να δείξουμε ότι ευνοούμε τον Τύπο που δίνει όχι μόνο θέσεις εργασίας αλλά και ελπίδα στην κοινωνία με ειλικρινή τρόπο».
Μάλιστα. Πώς σας φαίνεται ο πρόεδρος που δεν αρκείται να διευθύνει έναν συνδικαλιστικό φορέα, έστω ευνοώντας το κόμμα που τον στηρίζει, αλλά, σε ρόλο τιμητή, ομολογεί ότι ευνοεί τον Τύπο που συμφωνεί με τις απόψεις του; Πώς σας φαίνεται ένας δημοσιογράφος, κορυφαίος μάλιστα εκπρόσωπος όλων των δημοσιογράφων, να συρρικνώνει τη δημοκρατία στα όρια των πολιτικών του επιδιώξεων;
Τέτοιες αντιλήψεις για τη δημοσιογραφία είχαν διάφοροι κομισάριοι μόνο στα φασιστικά και στα κομμουνιστικά κράτη – εκεί όπου η δημοσιογραφία ήταν αποκλειστικά μηχανισμός προπαγάνδας. Αλλά στην Ελλάδα, είτε το θέλει ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ είτε όχι, έχουμε δημοκρατία. Ο Τύπος είναι ελεύθερος και χρέος των επαγγελματιών του να μείνει πλουραλιστικός, πολυφωνικός, έγκυρος, βελτιούμενος συνεχώς. Είναι χρέος μας να ακούγονται όλες οι φωνές. Μόνο έτσι είναι χρήσιμος ο Τύπος στην κοινωνία. Και μόνο τότε οι δημοκρατικοί πολίτες αντιλαμβάνονται την έλλειψή του.
Αλλά τι τον νοιάζει η δημοκρατική πολιτεία τον πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ, από τη Βόρεια Κορέα της οδού Ακαδημίας όπου κατοικοεδρεύει;