Το ξεκούδουνο και χάρη έχει
Από το «άσπρα, κόκκινα, κίτρινα, ροζ λοφία στο κεφάλι δεν με παίρνετε, καλέ» το γυρίζουμε στο άσμα του Μιχάλη Σουγιούλ «Σαν αρλεκίνος τα νιάτα / γλέντα τα πριν πάνε φευγάτα / πριν να φορέσεις γυαλιά / και προτού αποκτήσεις κοιλιά». Αυτή η ανησυχία στο μαλλί, πάντως, δεν φαίνεται να την ανησυχεί την καλλίφωνη αοιδό Ελεωνόρα Ζουγανέλη
Αυτή η χώρα των… ξεπαρταλεμένων αντιθέσεων μπορεί να προκαλέσει ίλιγγο στον μη συνηθισμένο στην ελληνική λοβιτούρα.
Από τη μια, ας πούμε, να μην «πειράζονται» από τα σκληρά μέτρα οι υπάλληλοι του – πάλαι ποτέ – υπουργείου Πολιτισμού (όλο και κάποιοι Καλαματιανοί θα βρίσκονται ανάμεσά τους από περασμένες καλές εποχές και υπουργίες απενοχοποιημένου ρουσφετιού). Από την άλλη, βγαίνει ο Ενιαίος Σύλλογος Υπαλλήλων του υπουργείου και κηρύσσει, λέει, 48ωρη απεργία (από χθες, με ανοιχτή – ευτυχώς – την Ακρόπολη) και διαμαρτυρία, όχι για κάποιο συνδικαλιστικό αίτημα, άλλα έτσι… ξεκούδουνα.
Ετσι, απλά, τσιπρικά. «Κατά του Μνημονίου». Ετεροχρονισμένα και γενικά. Και «για να μην απαξιωθεί η πολιτιστική μας κληρονομιά» – λέει – επειδή υπάγεται το Πολιτισμού στο Παιδείας, παρότι αυτό έχει συμβεί μήνες τώρα, κατ’ απαίτηση της τρόικας και των Μνημονίων (άσχετο: ποια πολιτική παράταξη μας θυμίζουν όλα αυτά, ποια μας θυμίζουν…).
Δεν φτάνουν, δηλαδή, τα δεινά μας, πρέπει να έχουμε και τις «αψυχολόγητες» απεργίες. Ετσι, για το ονόρε. Κόντρα, απλώς…