Η προστάτις των «ανεπιθύμητων κοριτσιών»

Στην πατρίδα της λατρεύουν τις γυναικείες θεότητες, αλλά – σιωπηλά – ανέχονται τη θανάτωση κοριτσιών. Σύμφωνα με μελέτες που είδαν το φως της δημοσιότητας, ο προγεννητικός καθορισμός του φύλου και οι επιλεκτικές αμβλώσεις ευθύνονται για το ότι κάθε χρόνο στην Ινδία μένουν αγέννητα 500.000 κορίτσια.

Η 52χρονη Σούντα Κανκαρία μάχεται μέσα από την οργάνωση Save Girl Child να σταματήσει αυτές τις πρακτικές – κάτι που δεν κατάφερε να επιβάλει ο νόμος. «Φαντάσου κάποιος να σκοτώνει ένα κορίτσι σε εμβρυϊκή μορφή, πριν καν αυτό γεννηθεί. Αυτός εκείνη τη στιγμή σκοτώνει στην ουσία μια μελλοντική μητέρα. Αυτή η μελλοντική μητέρα δεν θα μπορέσει να γεννήσει όμως ούτε κορίτσια, αλλά ούτε και αγόρια, αφού κόβεται ο κύκλος της ίδιας της ζωής». Στην ιδιωτική της κλινική προσφέρει τις επαγγελματικές – επιστημονικές υπηρεσίες στους ασθενείς της, μαζί με τον σύζυγό της και τον γιο τους. Παράλληλα, προσφέρει δωρεάν τις υπηρεσίες της στην οφθαλμολογική κοινότητα, οργανώνει δωρεάν εθελοντικές εκστρατείες για τους φτωχούς.

ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ. Γι’ αυτές τις προσπάθειές της θα μιλήσει την ερχόμενη εβδομάδα στη δράση που οργανώνει στο Πανεπιστήμιο των Ορέων στο Ηράκλειο Κρήτης η ομάδα Πηνελόπη Gandhi και αφορά την ξεχασμένη υφαντική τέχνη. Για τον λόγο αυτό ταξίδεψε για πρώτη φορά στη ζωή της μόνη! Εφτασε στο Ελευθέριος Βενιζέλος φορώντας την παραδοσιακή ενδυμασία της χώρας της, αλλά δεν δίστασε να βγάλει το καθρεφτάκι της για να τσεκάρει την εμφάνισή της. Εριξε και μια ματιά στις τρεις κουκκίδες που στόλιζαν το μέτωπό της. Η πρώτη δηλώνει τον γάμο της, η δεύτερη τη δέσμευση και η τρίτη την πνευματικότητα. «Ακολουθώ κάποιες πνευματικές ομάδες τα τελευταία 22 χρόνια. Τηρώ καθημερινά περίοδο σιωπής δύο ωρών. Η δεύτερη υποχρέωση είναι να μην καταναλώνω τίποτα μετά τις επτά το απόγευμα (εκτός από νερό, γάλα και χυμό). Μιλάω κατά 90% λέγοντας αλήθεια, γιατί έτσι κι αλλιώς το υπόλοιπο 10% δεν είναι αλήθεια και δεν είναι στο χέρι μου να κάνω αλλιώς», λέει.

Η ινδή ακτιβίστρια θέλει να διαδώσει το ανθρωπιστικό της έργο. Θεωρεί ότι είναι μέρος της φύσης να νοιάζεται κανείς για τον συνάνθρωπό του. Είναι μια σκληρά εργαζόμενη γυναίκα που όμως δεν αφήνει στην τύχη τους τις υπόλοιπες δράσεις της. «Η ενασχόλησή μου, τα τελευταία 25 χρόνια, με το θέμα της προστασίας των μικρών κοριτσιών απορροφά πολύ από τον χρόνο μου, αλλά είναι ένα πρόβλημα  έντονο, τόσο στην Ινδία όσο και στην Κίνα, και νομίζω ότι είναι και δικό μου πρόβλημα!». Αυτές τις προσπάθειες τις χαρακτηρίζει ως ένα είδος έμπνευσης. Οπως λέει, «συνδυάζονται με τη συνεχή ενασχόληση κάποιου, είτε σε μικρό είτε σε μεγαλύτερο βαθμό, για ένα καλύτερο αύριο της ανθρωπότητας. Το κοινωνικό έργο είναι και επιστημονικό, όπως ισχύει και το αντίστροφο, και μάλιστα το ένα εμπεριέχεται στο άλλο, έτσι νομίζω τουλάχιστον. Οπότε μου φαίνεται κάπως φυσικός όλος αυτός ο συνδυασμός».

Ο πατέρας της ήταν δημοσιογράφος και η μητέρα της δασκάλα. Αυτό το οικογενειακό περιβάλλον τής έδωσε ίσως τα ερεθίσματα για να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο στη ζωή της. Η ίδια, αν και θεωρεί τον εαυτό της τυχερό, δεν πιστεύει ότι το μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο διαμορφώνουν πάντα θετικά τη ζωή ενός ανθρώπου. Πιστεύει ότι ακόμη και οι γονείς της να ήταν φτωχοί και αμόρφωτοι, θα είχε την ίδια πορεία: «Δεν έχει καμιά σημασία αν είσαι πλούσιος ή φτωχός. Αυτό είναι θέμα νοοτροπίας: ο πατέρας μου είναι δημοσιογράφος, η μητέρα μου δασκάλα και μου παρείχαν βασική εκπαίδευση, αλλά βασικά αγάπη και στοργή. Πιστεύω ότι η διαπαιδαγώγηση είναι θέμα προσωπικότητας και όχι μορφωτικού επιπέδου».

Τις απόψεις της έρχεται να τις ενισχύσει μια πρόσφατη έρευνα που αφορά τη χώρα της. Σύμφωνα με αυτή, όσο πιο μορφωμένη είναι μια γυναίκα τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να επιλέξει αρσενικό έμβρυο. «Η μορφωμένη γυναίκα είναι αυτή που έχει ευκολότερη πρόσβαση στην τεχνολογία επιλογής φύλου. Εάν αυτό συνδυαστεί με την επικρατούσα αντίληψη της οικογένειάς της, τότε κάνει αυτή την επιλογή. Ομως ο κύριος λόγος ακόμα και για τη μορφωμένη γυναίκα είναι η επιβολή της επικρατούσας αντίληψης του περιβάλλοντός της».

Από το 1994 απαγορεύεται η επιλογή φύλου στην Ινδία. Είκοσι χρόνια μετά, ο νόμος αυτός δεν αποδίδει τα δέοντα. Ο κύριος λόγος, σύμφωνα με τη Σούντα Κανκαρία, έχει τις ρίζες του στην κοινωνική αποδοχή αυτής της ενέργειας, αλλά και στη δυνατότητα που δίνει η τεχνολογία στην επιλογή του φύλου. «Αυτά είναι  που δυσχεραίνουν το τελικό αποτέλεσμα εφαρμογής του νόμου. Σαφώς και δεν μπορούμε να ελέγξουμε την τεχνολογία, μπορούμε όμως να αλλάξουμε την ιδέα που επικρατεί αυτήν τη στιγμή για την επιλογή φύλου εις βάρος των κοριτσιών. Υπάρχει μια μικρή βελτίωση, η οποία οφείλεται τόσο στην κοινωνική δικτύωση και ενημέρωση όσο και στην κατάλληλη εκπαίδευση που προσφέρεται από τα σχολεία. Εχουμε όμως ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας».

ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΙΝΔΙΑΣ. Τα κορίτσια αποτελούσαν πάντα οικονομικό βάρος στην οικογένεια της Ινδίας. Η πρόοδος και η ανάπτυξη όμως που σημειώνονται σε πολλούς τομείς δεν δίνουν  ώθηση και στην κοινωνία τους. «Παλαιότερα οι γυναίκες ήταν βάρος κυρίως οικονομικό, τόσο για την εκπαίδευσή τους όσο και για την υποστήριξη στον γάμο τους. Σήμερα τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα, το πρόβλημα όμως παραμένει τόσο στις πόλεις όπου η ζωή είναι πιο ανταγωνιστική όσο και στην επαρχία όπου υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης και εκπαίδευσης».

Οι οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις για την κ. Κανκαρία δεν αποτελούν απαραίτητα εγγύηση για ουσιαστικές αλλαγές και πρόοδο. «Βασικά θα πρέπει να υπάρξει πραγματική ισότητα των δύο φύλων. Ιδια καταξίωση, ίδιο φαγητό, ίδια εκπαίδευση σε κάθε τομέα της κοινωνικής ζωής. Και για να γίνει αυτό πρέπει να αλλάξουν οι κοινωνικές συνήθειες και οι επικρατούσες αντιλήψεις. Ισως η μελλοντική ανάπτυξη της χώρας φέρει και την ανάλογη αλλαγή στις κοινωνικές συνήθειες».

Μέχρι τότε η Σούντα Κανκαρία θα παλεύει για να σώσει όσο περισσότερα κορίτσια – γεννημένα και αγέννητα – μπορεί. Πιστεύει ότι σε αυτόν τον κόσμο οι άντρες και οι γυναίκες συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο. «Κατά κανόνα, η δύναμη των αντρών συμπληρώνεται με την καρδιά των γυναικών. Εάν υπάρξουν κάποια στιγμή δύναμη και αφθονία χωρίς καρδιά και συναίσθημα, ο κόσμος δεν θα είναι ο ίδιος, και σίγουρα όχι τόσο ευτυχισμένος»…

Είπε
Σκοτώνοντας τα κορίτσια κόβουμε το νήμα της ίδιας της ζωής

ΕΙΠΑΝ ΓΙ’ ΑΥΤΗΝ
Είναι απόστολος αγάπης και μεταφέρει σε όλο τον κόσμο το μήνυμα «σώστε τα κορίτσια» και σταματήστε την επιλογή φύλου
Βαρβάρα Τερζάκη – Παλλίκαρη