Η σόουλ έχασε πολύτιμο «συναίσθημα»

Το πρώτο πράγμα που φέρνει μαζί της η μουσική του Τέρι Κάλιερ είναι καθαρό συναίσθημα. Αμέσως μετά έρχεται ένας πλούτος από ήχους και εκφράσεις που συναρπάζουν ώς και τους πιο εκλεκτικούς ακροατές. Ολα αυτά «ηχούν» στο όνομα, στις προσωπικές του δουλειές και στις σημαντικές συνεργασίες του Κάλιερ, που πέθανε σε νοσοκομείο του Σικάγου σε ηλικία 67 χρονών.Φωνή από τις πιο εκφραστικές, κιθαρίστας και συνθέτης, ο Κάλιερ ξεκίνησε πολύ νέος υπογράφοντας το 1962 στη θρυλική Chess Records στο Σικάγο όπου είχε γεννηθεί, δημιουργώντας το δικό του στυλ στην τζαζ-σόουλ. Σταμάτησε ωστόσο να ασχολείται με τη μουσική στη δεκαετία του ’80, αλλά οι συχνές αναφορές στα άλμπουμ του και οι σχέσεις της νέας γενιάς καλλιτεχνών με την ουσία της μουσικής του επανέφεραν τον Τέρι Κάλιερ στο προσκήνιο.«Πρέπει να κάνεις τον κόσμο να νιώθει κάτι» ήταν το μεγάλο μουσικό πιστεύω του. Και το κατάφερνε πάντα, φέρνοντας στα νέα ακροατήρια ατόφιες μουσικές αξίες από τα παλιά.