[Φαινόμενα] Πίσω από τους τοίχους του Ραδιομεγάρου

Καμία ανάγκη δεν υπάρχει να κάνει η ΕΡΤ παραγωγή αντίστοιχη με τον «Πύργο του Ντάουντον» καθώς εξελίσσεται παραλλήλως και σε καθημερινά πλέον επεισόδια η δική της συναρπαστική ιστορία που είναι εξίσου βασισμένη σε ένα εγχώριο εθιμικό τελετουργικό της ΕΡΤ. Λέει το εθιμικό αυτό ότι η κρατική τηλεόραση είναι πίτα  που μοιράζεται κατά προτίμηση μεταξύ των ομάδων που συνωστίζονται γύρω από τους εκάστοτε κυβερνώντες και στις οποίες ανατίθενται οι καίριες διοικητικές θέσεις.
Αυτό, λοιπόν, το εγχώριο σίριαλ που θα μπορούσε να έχει τίτλο ο Πύργος της Αγίας Παρασκευής πρόσθεσε ένα ακόμη επεισόδιο χθες. Πρόκειται για την φρενιτιώδη αντίδραση του γενικού διευθυντή ειδήσεων Αιμίλιου Λιάτσου σε σχόλιο των Αρβανίτη – Κατσίμη για τον κ. Δένδια κατά τη διάρκεια της εκπομπής τους. Κάλεσε τον αρχισυντάκτη αμέσως μετά το τέλος του δίωρου και έχοντας μπροστά του το απομαγνητοφωνημένο κείμενο της «επίμαχης στιχομυθίας» των παρουσιαστών τού ανακοίνωσε ότι η «εκπομπή διακόπτεται μέχρι νεωτέρας». Αφορμή για το σχόλιο ήταν το ιατροδικαστικό πόρισμα για τους συλληφθέντες τον περασμένο Σεπτέμβριο κατά την αντιφασιστική πορεία, το οποίο έλεγε ότι όντως υπήρξαν θύματα βιαιοπραγιών. Οι παρουσιαστές σχολίασαν ότι έτσι επιβεβαιώνεται το ρεπορτάζ της «Γκάρντιαν», την οποία όμως ο κ. Δένδιας είχε δηλώσει ότι θα μηνύσει αρνούμενος ότι έγιναν όσα δημοσίευσε. Αναφέρθηκαν δε στο θέμα της μήνυσης, λέγοντας αν κατόπιν του πορίσματος θα ζητήσει συγγνώμη ο υπουργός ή θα παραιτηθεί.
Αυτό ακριβώς θεώρησε ο κ. Λιάτσος, σύμφωνα με την ανακοίνωση που έστειλε στον Τύπο, ότι «αποτελεί καταπάτηση στοιχειωδών κανόνων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας», επισημαίνοντας ότι δεν ήταν καν παρών ο κ. Δένδιας για να εκφράσει τη δική του άποψη.
Πώς να μη θαυμάσουμε τη σχολαστικότητα του κ. Λιάτσου στην τήρηση «στοιχειωδών κανόνων της δημοσιογραφικής δεοντολογίας» και την ευαισθησία του σε θέματα αισθητικής του δημοσιογραφικού λόγου που εκφέρεται από τις κρατικές συχνότητες. Αλλωστε έχει εντρυφήσει στο θέμα κατά την μακρά θητεία του στον μαχητική ενημέρωση του λάιφσταϊλ, του οποίου η ανώτερη αισθητική σφράγισε τον τόπο στα χρόνια της γλεντζέδικης αφασίας.    
Υποθέτουμε ότι λαμπρό παράδειγμά του θα είναι η στάση των δύο δημοσιογράφων της ΝΕΤ το πρωί της εθνικής επετείου, την περασμένη Κυριακή, όταν άκουγαν εκστασιασμένοι τον κ. Τράγκα να χρησιμοποιεί χαρακτηρισμούς, όπως «ρουφιανομάγαζο», για το ελληνικό κράτος και παρέμεναν σιωπηλοί, χωρίς καν να του υπενθυμίσουν ότι εκείνη τη στιγμή ήταν καλεσμένος στη βιτρίνα του «ρουφιανομάγαζου» και πως οι έλληνες πολίτες που το πληρώνουν, όσο απογοητευμένοι και να είναι από τη λειτουργία αυτού του κράτους, εκείνη την ημέρα τουλάχιστον την είχαν αφιερωμένη στη μνήμη μιας μεγαλειώδους στιγμής τους.
Παντού όπου υπάρχουν κρατικές ραδιοτηλεοράσεις θεωρούνται ένα είδος «βιτρίνας» της πολιτικής κουλτούρας του τόπου. Το ίδιο ισχύει και για την ΕΡΤ. Οσα διαμείβονται ανά εποχές αποτελούν την ευθεία αντανάκλαση των νοοτροπιών και της κουλτούρας του πολιτικού κόσμου, και δη των εκάστοτε κυβερνώντων που με βάση αυτά επιλέγουν και τους διοικούντες την ΕΡΤ.
Στις σκληρές συνθήκες που ζει η χώρα, πώς θα μπορούσαν να αποφευχθούν οι κρίσεις πανικού και οι παρεμβάσεις ως αποτέλεσμα του σπαραγμού ενός ολόκληρου συστήματος που είχε αναδείξει την ΕΡΤ σε εκλογικό τρόπαιο και τροφοδότη του.   
Ολα αυτά ωστόσο θα αποφεύγονταν αν ίσχυαν κριτήρια και κανόνες για τη λειτουργία της ΕΡΤ που να εφαρμόζονται ανεξαρτήτως των κυβερνητικών αλλαγών. Κριτήρια που να αφορούν από την επιλογή των προσώπων, τα οποία επωμίζονται το βάρος της ενημέρωσης, μέχρι το ψυχαγωγικό πρόγραμμα, ώστε να είναι και αυτά προστατευμένα από τις επιθέσεις εκείνων που συνωστίζονται στα σκαλοπάτια του Πύργου της Αγίας Παρασκευής για ένα κομμάτι από την πίτα της, την οικονομική, της προβολής, ότι να ‘ναι αρκεί να είναι κρατικό.