Από μικρό παιδί στην εθνική Ελλάδος

Το (νέο) ρατσιστικό παραλήρημα του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Παναγιώταρου δεν είχε στόχο και πάλι κάποιον οικονομικό μετανάστη, αλλά έναν έλληνα αθλητή που έχει συμπληρώσει μία 15ετία αγώνων με το εθνόσημο στο στήθος.

«Δεν είναι Ελληνας για εμάς. Αν εσείς τον θεωρείτε Ελληνα, πάρτε τον στο δικό σας κόμμα», είπε και σοκάρισε τους συνομιλητές του στο κανάλι Extra 3 ο προκλητικός χρυσαυγίτης για τον Σοφοκλή Σχορτσιανίτη. Το ρατσιστικό παραλήρημα του χρυσαυγίτη βουλευτή Ηλία Παναγιώταρου σόκαρε, αλλά ο Σοφοκλής προσπάθησε να το προσπεράσει, υπενθυμίζοντας μόνο τα χρόνια του στις εθνικές ομάδες: «Από τα 12 μου παίζω με το εθνόσημο στο στήθος…».

Ο Σχορτσιανίτης βρίσκεται στη δημοσιότητα από την τρυφερή ηλικία των 12 ετών: πότε για τα απίστευτα προσόντα του και τα επιτεύγματά του, πότε για τις πολλές αδυναμίες του και τα προβλήματα που δημιουργούσε σε ομάδες και προπονητές με τους οποίους συνεργαζόταν. Ποτέ όμως για το μαύρο χρώμα του δέρματός του…

Γεννημένος στο λιμάνι Τίκο του Καμερούν από τη Ζορζέτ, σύζυγο του έλληνα μετανάστη Κωνσταντίνου Σχορτσιανίτη, ο θηριώδης από μικρό παιδί (1,67 μ. στα 15 του) Σοφοκλής βρήκε το δικό του λιμάνι στην Καβάλα και στον χώρο του μπάσκετ. Το υπ’ αριθμόν 292758 δελτίο του στον Ηρακλή Ποταμού ή Ηρακλή Καβάλας, όπως είναι γνωστός, εκδόθηκε στις 8 Μαΐου 1998 μετά τις επίμονες παροτρύνσεις των γυμναστών του στο 10ο Δημοτικό Σχολείο Καβάλας. Το όνομά του είχε ήδη γίνει ψίθυρος που έκανε τον κύκλο όλης της Ελλάδας από την προηγούμενη χρονιά, όταν στο μίνι τουρνουά που διοργάνωσε ο Δήμος Καβάλας ο σέντερ του Παναθηναϊκού είχε κάνει θραύση.

Οι ψίθυροι του 1997 έγιναν κραυγές το καλοκαίρι του 2000, όταν όλες οι ομάδες της Θεσσαλονίκης, ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ επιχείρησαν να τον αποκτήσουν. Ο ΠΑΟΚ και ο Ηρακλής έδωσαν μάχη με τελικό νικητή τον δεύτερο, αφού ο ιδιοκτήτης της ομάδας Πρόδρομος Εμφιετζόγλου υποσχέθηκε θέση εργασίας στον ταλαιπωρημένο από τη ζωή πατέρα του Σοφοκλή. Παιδί με ευαισθησίες και αδυναμία στους γονείς του, πρωτίστως στη μητέρα του Ζορζέτ, ο Σχορτσιανίτης άφησε τα ενθύμια που του είχαν δώσει στον ΠΑΟΚ μετά το διήμερο προπονήσεών του στην ομάδα, αρνήθηκε την πρόταση της Μπολόνια που του προσέφερε διήμερη πολυτελή φιλοξενία και προτίμησε τον ισχυρό στα παιδικοεφηβικά τμήματα Ηρακλή και την ευκαιρία εργασίας για τον πατέρα του.

Η φήμη του παιδιού-θαύματος του ελληνικού μπάσκετ, που είχε ήδη γίνει μέλος των μικρών εθνικών ομάδων, δεν πέρασε μόνο τα ελληνικά σύνορα αλλά ακόμη και τον Ατλαντικό. «Babe Shaq» τον βάπτισαν οι Αμερικανοί, πολλοί εκ των οποίων είχαν ταξιδέψει στην Ελλάδα προκειμένου να τον πείσουν να πάρει υποτροφία και να γίνει παίκτης κολεγίου.

Το 2003 οι Λος Αντζελες Κλίπερς τον επέλεξαν στο Νο 34 και ενώ όλα έδειχναν ότι μια λαμπρή καριέρα στο ΝΒΑ βρισκόταν μπροστά στον 27χρονο πια σέντερ, η προβληματική νοοτροπία του, οι τεράστιες αυξομειώσεις του βάρους του, αλλά και τα μεγάλα συμβόλαια που έβρισκε στον δρόμο του (Καντού, Αρης, Ολυμπιακός, Μακάμπι πόνταραν επάνω του μετά τον Ηρακλή και πριν από τον Παναθηναϊκό) έχουν αναβάλει το ταξίδι στις ΗΠΑ, που τελικώς μάλλον θα ματαιωθεί…

Η αλήθεια είναι ότι ο ασταμάτητος μαύρος σέντερ έχει αδικήσει τον εαυτό του. Δίχως αντίπαλο στις μικρές ηλικίες, με υπερβολική έκθεση στα αδηφάγα media και με οικονομική άνεση, ο Σόφο έκανε πολλά λάθη. Από τα ξενύχτια και την απαγορευτική για αθλητή ζωή, στα οποία χρεώθηκε κατά μεγάλο ποσοστό η απώλεια του χρυσού μεταλλίου της Εθνικής Εφήβων στο Μουντομπάσκετ (2003) της Θεσσαλονίκης, έως τις κόντρες με τους προπονητές του στον Ολυμπιακό, την παχυσαρκία το 2008 που υποχρέωσε τους Ερυθρόλευκους να τον στείλουν σε κέντρο αδυνατίσματος της Ελβετίας ή τις ιστορίες που κυκλοφορούν από το Καντού αλλά και τις αλυσίδες στα ψυγεία του, ο Σχορτσιανίτης είναι βέβαιο ότι δεν διαχειρίστηκε σωστά τον εαυτό του. Το ζητούμενο για τον σεμνό Σόφο είναι να παραμείνει συνεπής και να συνεχίσει τη σκληρή δουλειά προσφέροντας χαρά και επιτυχίες στους Πράσινους οπαδούς και κυρίως σε όλους τους Ελληνες με την Εθνική Ελλάδας. Κι ας λέει ό,τι θέλει ο απαράδεκτος Παναγιώταρος και ο κάθε Παναγιώταρος…