«Εχουν γίνει μαχαιρώματα και στη γειτονιά μου»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Στη Γιασμίν αρέσει πολύ η τηλεόραση. Μάλιστα, χωρίς πολλές περικοκλάδες, μου αποκάλυψε ότι δέχτηκε να μιλήσουμε γιατί νόμιζε ότι η κουβέντα θα ήταν για την τηλεόραση. Τελικά συμφωνήσαμε να αρχίσουμε τη δημοσιότητα από τις εφημερίδες. Ο μπαμπάς της είναι από την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και η μαμά της – που μάλλον είναι το πρότυπό της – είναι από την Κρακοβία της Πολωνίας. Εχει και έναν αδελφό μικρότερό που πάει στην 6η Δημοτικού.
Το Γιασμίν σημαίνει γιασεμί;
Ναι, από το λουλούδι βγαίνει.
Εχεις πάει στην Αλεξάνδρεια;
Κάθε χρόνο σχεδόν πηγαίνουμε. Είναι εκεί παππούδες, θείοι, ξαδέλφια. Ολο το σόι.
Πώς ήρθε ο μπαμπάς στην Αθήνα; Σου έχει πει;
Ηρθε πριν από 21 χρόνια ακριβώς. Στην αρχή έκανε ό,τι έβρισκε, δεν είχε επιλογή.
Και η μαμά;
Και αυτή είναι εδώ πάνω από 20 χρόνια. Σήμερα δουλεύει σε ένα ξενοδοχείο. Στη ρεσεψιόν. Ο μπαμπάς τώρα είναι άνεργος. Ψάχνει για δουλειά όπως όλοι.
Πάντα αριστούχα στο σχολείο;
Ναι. Στο δημοτικό ήμουν σημαιοφόρος. Στο γυμνάσιο παραστάτρια και τώρα ξανά σημαιοφόρος.
Πόσα παιδιά είσαστε στο τμήμα;
Δεκαπέντε παιδιά.
Και πόσα είναι παιδιά μεταναστών;
…Να τα μετρήσω. Δεν το έχω σκεφθεί ποτέ έτσι. Δύο… τέσσερα… πέντε… Ή πέντε ή έξι.
Τι σχέδια έχεις για το μέλλον;
Ιατρική ή οδοντιατρική. Ασπρη στολή πάντως.
Παρακολουθείς θρησκευτικά στο σχολείο σου;
Οχι. Ο πατέρας μου είναι μουσουλμάνος, η μητέρα μου είναι καθολική, αν γινόμουν εγώ ορθόδοξη θα μπερδευόμασταν πολύ. Ολες οι θρησκείες πάντως για αγάπη μιλούν.
Ο μπαμπάς δεν σου ζήτησε να φορέσεις μαντίλι;
Οχι, ποτέ.
Αν σ’ το ζητούσε;
Τώρα δεν θα το έκανα. Βεβαίως στο σχολείο μου υπάρχουν κοπέλες που φοράνε μαντίλα. Εχουμε και ένα παιδί από την Γκάνα. Το λέω γιατί ξεχωρίζει…
Στο σχολείο γίνονται τσαμπουκάδες;
Οχι, όχι. Τέτοια προβλήματα δεν έχουμε, ειδικά στο σχολείο μου. Γνωριζόμαστε όλοι από μωρά. Στο δημοτικό οι μισοί ήταν αλλοδαποί και οι Ελληνες το έχουν συνηθίσει. Συμπαθιόμαστε κανονικά, δεν έχουμε ρατσιστικά φαινόμενα.
Δεν θα άλλαζες, δηλαδή, σχολείο;
Οχι. Αν και το κτίριο είναι παλιό, οι τάξεις δεν είναι βαμμένες και το χημείο είναι λίγο άλλα αντ’ άλλων. Από διευθυντή όμως και καθηγητές είμαστε μια χαρά.
Με τα πόδια πας στο σχολείο;
Ναι, είναι κανένα δεκάλεπτο.
Δεν φοβάσαι να κυκλοφορείς μόνη στους δρόμους;
Το βράδυ είναι δύσκολα. Από την μία είναι οι Πακιστανοί, οι Αφγανοί, οι Σύροι που δεν έχουν δουλειές και είναι συνεχώς στους δρόμους, και από την άλλη είναι αυτοί που τους κυνηγάνε. Μαχαιρώματα έχουν γίνει και γύρω από το σπίτι μου.
Εχεις πάρει τα χρώματα του μπαμπά και το ύψος της μαμάς.
Ναι, έχω πάρει τα καλά χαρακτηριστικά τους. Μελαχρινή αλλά Πολωνέζα.
Ελληνική ταυτότητα έχεις;
Οχι, μπορεί να γεννήθηκα στην Αθήνα αλλά δεν έχω βγάλει ακόμη χαρτιά. Δεν μου βγάζουν, δηλαδή. Βέβαια μπορώ να δώσω κανονικά εξετάσεις.
Πώς έγινες τόσο καλή μαθήτρια, μπορείς να μου εξηγήσεις;
Δεν είναι ότι διαβάζω συνέχεια. Απλά πάντα πρόσεχα πολύ τους δασκάλους και τους καθηγητές
και μου «έμπαιναν» αμέσως, που λένε.
και μου «έμπαιναν» αμέσως, που λένε.
Γυμνασμένη σε βλέπω;
Πήγαινα χορό, κολυμβητήριο, αλλά από πέρυσι τα έκοψα γιατί δεν προλάβαινα και το διάβασμα και τα χόμπι. Αλλωστε τα Σάββατα πηγαίνω και σε πολωνικό σχολείο. Δεν θέλω να ξεχάσω τη γλώσσα της μάνας μου.
Ξέρεις, να υποθέσω, και αραβικά;
Βεβαίως. Οταν ήμουν μικρή μιλούσα με τον πατέρα αραβικά, με τη μητέρα πολωνικά και αυτοί μεταξύ τους ελληνικά. Μάθαινα δηλαδή τρεις γλώσσες ταυτόχρονα. Και μετά και αγγλικά στο σχολείο.
Να γίνω λίγο αδιάκριτος;
Ναι.
Αιγύπτιο, Πολωνό ή Ελληνα θα παντρευτείς;
Ωχ, αν απαντήσω μάλλον θα με κυνηγάνε οι γονείς μου.
Ο Ελληνας, δηλαδή, έχει περισσότερες πιθανότητες;
Ακριβώς. Αλλά αυτό μπορούμε και να το αποσιωπήσουμε (γέλια).
Google news
