[Η ιστορία της ημέρας] Γιατί η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει τη γνώση της κινεζικής

Η γνώση ξένων γλωσσών θεωρείτο ανέκαθεν όρος εκ των ων ουκ άνευ για να πάει κάποιος μπροστά στη ζωή του. Υπήρχαν μάλιστα και στερεότυπα. Η γαλλική θεωρείτο γλώσσα της διπλωματίας, ενώ η αγγλική γλώσσα του εμπορίου και η γερμανική των επιστημών. Αλλά η παγκοσμιοποίηση, σε συνδυασμό με την καπιταλιστική μετεξέλιξη του κινεζικού ολοκληρωτισμού, μετέφεραν το οικονομικό κέντρο βάρους του πλανήτη προς Ανατολάς. Ετσι, η κινεζική αναδεικνύεται σε γλώσσα-κλειδί για την επαγγελματική επιτυχία των νέων της Δύσης.

Στη Βρετανία και στη Γαλλία ο αριθμός όσων μαθαίνουν τη γλώσσα των μανδαρίνων αυξάνεται κατά 15% έως 20% ετησίως. Ο διευθυντής του Dragonfly Group (ιστοσελίδα για εξεύρεση συνεργασιών στην Κίνα) Ιβ Κορσέλ υποστηρίζει ότι η εκμάθηση της κινεζικής, τουλάχιστον στον προφορικό λόγο, «είναι απαραίτητη για να συνεννοηθεί κανείς με έναν λαό που δυσκολεύεται πολύ να εκφράσει άρνηση ή δυσαρέσκεια».

Θα αντέτεινε κανείς ότι πάμπολλοι Κινέζοι μιλούν πλέον αγγλικά. Ομως το πάθημα του Ρίτσαρντ Νίξον στο Πεκίνο το 1972 αρκεί για να δείξει πως με τα αγγλικά των Κινέζων συνεννόηση δεν γίνεται. Σε δείπνο ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, για να πειράξει τον Μάο Τσε Τουνγκ, τον ρώτησε κάθε πότε έχει στη χώρα του εκλογές (elections). Ο Μάο του απάντησε «evely molning»! Κάθε… πλωί, δηλαδή! Διότι οι Κινέζοι δεν μπορούν να προφέρουν το «ρο». Ετσι, αντιστρέφοντας την πλάκα ο κινέζος πρόεδρος υποκρίθηκε στον εμβρόντητο Νίξον ότι εξέλαβε το «elections» ως «erections» (στύσεις).