Το ποντικάκι της «Μοντ» έγινε 40 ετών

Οι αναγνώστες της «Μοντ» του λένε συχνά πως είναι θεσμός. «Θεσμός, εγώ;» αναφωνεί. «Μου ‘ρχεται να χωθώ σε καμιά ποντικότρυπα». Περίεργη επιλογή λέξης, η ποντικότρυπα… Αλλά από την άλλη, όποιος γνωρίζει τον Πλαντί γνωρίζει και το ποντικάκι του – μόνιμο δευτεραγωνιστή στα σκίτσα του που συχνά κλέβει την παράσταση. Ο Πλαντί, κατά κόσμον Ζαν Πλαντιρέ, έκλεισε χθες 40 χρόνια ζωής στη «Μοντ». Ο ίδιος τα γιόρτασε και η εφημερίδα τον τίμησε με ένα συλλεκτικό φύλλο, εικονογραφημένο εξ ολοκλήρου από τον σκιτσογράφο που υπογράφει σταθερά από το 1985 το σκίτσο της πρώτης σελίδας. Ακολουθούν αποσπάσματα από την απολαυστική, «επετειακή» συνέντευξη που παραχώρησε στο βασικό καλλιτεχνικό του σπίτι – ο Πλαντί υπογράφει κάθε εβδομάδα και μια σελίδα στο περιοδικό «Λ’ Εξπρές».

Η ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ. Για το πρώτο του σκίτσο στη Μοντ: «Ηταν το 1972, δούλευα στις Γκαλερί Λαφαγιέτ, έβγαινα από θλιβερές σπουδές (δύο αποτυχημένες χρονιές ιατρικής): ερωτευμένος καθώς ήμουν με τη “Μοντ”, άφηνα κάθε πρωί ένα σκίτσο στην έδρα της εφημερίδας. Τηλεφωνούσα κατόπιν στις 11 για να ρωτήσω αν θα δημοσιευόταν ή όχι. Πέρασαν έτσι τρεις μήνες μέχρι τη μέρα που ο αρχισυντάκτης, ο Μπερνάρ Λοζάν, με ενημέρωσε πως ένα από τα σκίτσα μου – για τον πόλεμο του Βιετνάμ – θα δημοσιευόταν. Στις 14.30, έτρεξα στη γηραιά εφημεριδοπώλισσα της γωνίας. Τα πόδια μου δεν πατούσαν πια στο έδαφος».

Για τον ρόλο του: «Ας πούμε ότι είναι σαν να υπογράφω καθημερινά ένα κύριο άρθρο, αλλά ένα κύριο άρθρο που φλερτάρει με το απαγορευμένο, το υποκειμενικό και κατεβαίνει ενίοτε κάτω από τη μέση… Είμαι ένας σκιτσογράφος που περνιέται για δημοσιογράφο σε έναν μιντιακό κόσμο όπου πολλοί δημοσιογράφοι περνιούνται για καρικατουρίστες».

Για το άγχος της λευκής σελίδας: «Δεν είναι πια ο ίδιος τρόμος. Κανείς δεν με πιστεύει όταν το λέω αλλά θεωρούσα ανέκαθεν ότι μπορούσα να πάρω πόδι από τη “Μοντ” εν μια νυκτί. Τώρα πια έχει βγει μπροστά ένα άλλο άγχος, μήπως απογοητεύσω τους αναγνώστες, του τύπου “Είναι καλός ο Πλαντί, αλλά κουράστηκε”».

Για τον Νικολά Σαρκοζί: «Ναι, μου λείπει! Η αποχώρησή του ήταν μια καταστροφή για μένα. Ουδέποτε γνώρισα άλλο πολιτικό που να είναι, σε τέτοιο σημείο, καρικατούρα του εαυτού του. Του Σαρκό του χρωστάω χρήματα, τόσο μου διευκόλυνε τη δουλειά: το σκίτσο ερχόταν μόνο του, το μολύβι έτρεχε πάνω στο χαρτί. Δεν είναι το ίδιο με τον Ολάντ… οι αλαζόνες και προσβλητικοί πολιτικοί κάνουν τα πράγματα τόσο πιο εύκολα. Αυτό που είναι καλό για έναν σκιτσογράφο δεν είναι απαραίτητα καλό για τη δημοκρατία».  

Συνολικά 16.000 σκίτσα έχει δημοσιεύσει τα 40 τελευταία χρόνια ο 61χρονος Πλαντί στη Μοντ. Το σύμβολο μιας αβέβαιης ειρήνης δεν εγκατέλειψε ποτέ το έργο του. Το 2008, από κοινού με τον τότε γ.γ. του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν, ο Πλαντί δημιούργησε τις «Γελοιογραφίες για την ειρήνη», έναν συνασπισμό 110 σκιτσογράφων από όλο τον κόσμο με δράση σε ολόκληρο τον κόσμο.