Καταρρέειτο κάστρο του Νότου
Η κρίση στις χώρες της Μεσογείου γκρεμίζει
και το τελευταίο οχυρό του δημοφιλέστερου
και πιο πλούσιου σπορ στην Ευρώπη
Στιγμιότυπο από τον περσινό αγώνα της Μπάγερν με τη Νάπολι για το Τσάμπιονς Λιγκ. Σε μία περίοδο που το γερμανικό ποδόσφαιρο ακμάζει, οι Ιταλοί βλέπουν ακόμα και τις παραδοσιακές τους δυνάμεις μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ενθετη φωτογραφία: Ο Γκούντγιονσεν ήταν η τελευταία «μεταγραφή πολυτελείας» στην ΑΕΚ που φέτος θα παλέψει για τη σωτηρία. Ο Παναθηναϊκός (στη φωτογραφία οι Μπουμσόνγκ, Βύντρα) αναζητά οικονομική στήριξη από τους οπαδούς του. Είναι δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις ομάδων που αποδεικνύουν το μέγεθος οικονομικής ύφεσης (και) στο ελληνικό ποδόσφαιρο
Ομάδες – σύμβολα, ταυτισμένες με τις ένδοξες ημέρες του ποδοσφαίρου στη Γηραιά Ηπειρο, δείχνουν να λυγίζουν μπροστά στο τέρας της οικονομικής κρίσης. Και οι προβλέψεις είναι ακόμα πιο δυσοίωνες. Επιφανής ισπανός οικονομολόγος προβλέπει πως αν δεν αλλάξει το μοντέλο της Πριμέρα Ντιβισιόν, το ισπανικό πρωτάθλημα θα πεθάνει με ορίζοντα πέντε ετών.
Στην Ιταλία, δύο από τις τρεις ισχυρότερες ομάδες του Καμπιονάτο, η Μίλαν και η Ιντερ, πληρώνουν βαρύ τίμημα για τη βίαιη προσαρμογή τους στο νέο οικονομικό περιβάλλον. Στην Πορτογαλία, Σπόρτινγκ και Μπενφίκα είναι ουσιαστικά χρεοκοπημένες και μαλώνουν ποια από τις δύο θα πρέπει πρώτη να αποχωρήσει από το πρωτάθλημα.
ΣΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΗ
Η ΑΕΚ στην Ελλάδα βρίσκεται στην εντατική και δίνει μάχη να κρατηθεί στη ζωή και ο Παναθηναϊκός ζητά τη συμπαράσταση των φιλάθλων του για να μην καταλήξει στον ποδοσφαιρικό Καιάδα.
Η οικονομική κρίση δεν αναγνωρίζει ούτε χώρες, ούτε φανέλες, ούτε τρόπαια.
«Η Ιντερ και η Μίλαν δεν ανήκουν πια στην ελίτ της Ευρώπης γιατί δεν διαθέτουν σούπερ ομάδες. Δυστυχώς δεν μπορούμε πλέον να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να αποκτήσει έναν σπουδαίο ποδοσφαιριστή έναντι 20 εκατ. ευρώ». Ομολογία του αφεντικού της Ιντερ Μάσιμο Μοράτι που καταδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος των μιλανέζικων ομάδων – και όχι μόνο.
Η πρωταθλήτρια Ευρώπης του 2010 όπως και όλες οι μεγάλες ιταλικές ομάδες είχαν υιοθετήσει το μοντέλο που στηριζόταν στις βαθιές τσέπες των αφεντικών τους.
ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ
Την τελευταία πενταετία μόνο η Ιντερ παρουσίασε έλλειμμα 665 εκατ. ευρώ, το οποίο κάλυψε φυσικά ο ιδιοκτήτης της Μάσιμο Μοράτι. Ακόμα και τη χρονιά που κατέκτησε το Τσάμπιονς Λιγκ το οποίο απέφερε στους Νερατζούρι μεγάλα έσοδα από μπόνους και την πώληση αρκετών παικτών, η Ιντερ παρουσίασε έλλειμμα 69 εκατ. ευρώ!
Παρόμοιο είναι το μοντέλο και της Μίλαν το οποίο στηριζόταν στις οικονομικές ενισχύσεις του πρώην ιταλού πρωθυπουργού Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Οι Ροσονέρι παρουσίασαν έλλειμμα 67,3 εκατ. ευρώ για το οικονομικό έτος μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου του 2011.
Παράγοντας του ιταλικού ποδοσφαίρου παρομοίασε την κρίση που πλήττει τους συλλόγους με την αντίστοιχη κρίση των ευρωπαϊκών τραπεζών.
Η μοναδική λύση στο πρόβλημα φαίνεται να είναι το οικονομικό ευ αγωνίζεσθαι (FFP) που προσπαθεί να επιβάλει η UEFA στους ευρωπαϊκούς συλλόγους. Ο βασικός πυλώνας της ιδέας του FFP είναι πως οι ομάδες θα πρέπει να ζουν σύμφωνα με τα έσοδά τους και όχι με τις τσέπες των αφεντικών τους.
Προσαρμοζόμενη σ’ αυτή την πολιτική, η Μίλαν ξεφορτώθηκε τα βαριά συμβόλαια των Ιμπραΐμοβιτς και Τιάγκο Σίλβα τους οποίους πούλησε στην Παρί Σεν Ζερμέν έναντι 65 εκατ. ευρώ. Αν στα χρήματα αυτά προστεθούν και όσα θα δίνονταν στους παίκτες για να πληρωθούν τα συμβόλαιά τους συν την εφορία, οι Ροσονέρι θα αποκομίσουν κέρδος μόνο απ’ αυτή την κίνηση 150 εκατ. ευρώ σε βάθος διετίας.
Από τα 70 εκατ. ευρώ που έβαλε συνολικά στα ταμεία της η άλλοτε κραταιά ομάδα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι δαπάνησε μόλις 25 εκατ. για την ενίσχυσή της. Το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης το γνωρίζουν όλοι: η Μίλαν πραγματοποίησε το χειρότερο ξεκίνημα στο Σαν Σίρο από τη σεζόν 1940-41, οι προπονητές (Αλέγκρι, Ιντζάγκι) πλακώνονται στο ξύλο μεταξύ τους και οι οπαδοί, όσοι απ’ αυτούς δεν πήραν τα λεφτά τους πίσω από τα εισιτήρια διαρκείας που είχαν αγοράσει γιατί θεώρησαν πως εξαπατήθηκαν, γιουχάρουν σε κάθε ευκαιρία.
ΖΗΤΟΥΝ ΕΠΕΝΔΥΤΕΣ
Στα πρόθυρα της κατάρρευσης βρίσκονται και δύο από τις τρεις «αδερφές» του πορτογαλικού πρωταθλήματος, η Μπενφίκα και η Σπόρτινγκ.
Το συνολικό χρέος των Αετών φτάνει το αστρονομικό για τα πορτογαλικά δεδομένα ποσό των 426 εκατ. ευρώ, αυξημένο κατά 11% σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν, ενώ για το οικονομικό έτος μέχρι τον Ιούνιο του 2012 παρουσίασε έλλειμμα 12 εκατ. ευρώ.
Σε αναζήτηση επενδυτή βρίσκεται η Σπόρτινγκ Λισαβώνας στην προσπάθειά της να καλύψει το έλλειμμα των 46 εκατ. ευρώ που παρουσίασε στην τελευταία οικονομική κρίση.
Η Σπόρτινγκ φέρεται να χρωστά σε ποδοσφαιριστές, προπονητές, σε συλλόγους από μεταγραφές, στην εφορία και στην κοινωνική ασφάλιση. Για τον λόγο αυτόν άλλωστε συμπεριελήφθη από την UEFA μεταξύ των 23 συλλόγων στους οποίους έβγαλε κίτρινη κάρτα παρακρατώντας τους τα μπόνους που δικαιούνται από τη συμμετοχή τους στα φετινά Κύπελλα Ευρώπης και τα οποία θα αποδώσει μόνο αν οι σύλλογοι τακτοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους.