Δίκτυο

Ανοιξε – κλείσε – άνοιξε
Δεσμεύτηκε προσωπικά ο αναπληρωτής υπουργός Παιδείας για την επαναλειτουργία του Μουσείου Αρχαίας Αγοράς στη Θεσσαλονίκη. Ναι, αυτού με τα «γαργαλιστικά» – και όχι μόνο – εκθέματα από τη ρωμαϊκή και νεότερη ιστορία της πόλης, που παραμένει κλειστό από την ημέρα που άνοιξε, τον Ιούλιο του 2010. Κατασκευαζόταν πάνω από 10 χρόνια με ευρωπαϊκά κονδύλια. Αναπτύσσεται σε έκταση 1.534 τ.μ. Ανοιξε, δεν εγκαινιάστηκε, το επισκέφθηκαν λίγες δεκάδες άνθρωποι και ύστερα έκλεισε λόγω κρίσης. Οι συμβάσεις των φυλάκων δεν έγινε δυνατό να ανανεωθούν, η πρόταση του δημάρχου Γιάννη Μπουτάρη να στείλει υπαλλήλους του δήμου «για να το ανοίγουν και να το κλείνουν» απορρίφθηκε ως ανέφικτη και έτσι το μουσείο παραμένει κλειστό. Για τον υπουργό το μουσείο άνοιξε εκτάκτως και ο ίδιος υποσχέθηκε ότι εντός της εβδομάδας το θέμα θα λυθεί. Θα αποτελούσε, ίσως, λόγω «συνέχειας και ασυνέχειας στην ιστορία του», την πιο ιδανική-ενδεικτική περίπτωση όσον αφορά το θέμα «Κρίσεις: Συνέχειες και ασυνέχειες στην Ιστορία», το οποίο ορίστηκε για τις εφετινές Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς (28-30 Σεπτεμβρίου). Θα προλάβουμε;
Β.Χ.
«Χτυπήματα» εκ των έσω
Την κόντρα τους για την ηγετική θέση στην παγκόσμια οικονομία φαίνεται ότι η Κίνα και η Γερμανία τη μεταφέρουν και στην τέχνη. Η ασιατική δύναμη έχει απαγορεύσει την έξοδο από τη χώρα στον ακτιβιστή εικαστικό δημιουργό της Αϊ Ουέιουεϊ, ο οποίος θεωρείται διεθνώς ο καλλιτέχνης με την ισχυρότερη επιρροή, και επιχειρεί με κάθε ευκαιρία να τον φιμώσει, αλλά η Γερμανία δράττει την ευκαιρία και τον προσκαλεί να εκθέσει τη δουλειά του στο γερμανικό περίπτερο στη Μπιενάλε της Βενετίας, τον ερχόμενο Ιούνιο. Ο Αϊ Γουέι Γουέι, ο οποίος έκλεψε την παράσταση όταν γέμισε την είσοδο της Tate Modern με πορσελάνινους ηλιόσπορους, θα εκθέσει μια γλυπτική εγκατάσταση στο περίπτερο που στην προηγούμενη διοργάνωση κατάφερε να αποσπάσει τον Χρυσό Λέοντα, το μεγάλο βραβείο δηλαδή. Στον ίδιο χώρο θα παρουσιάσουν δουλειά τους η ινδή φωτογράφος Νταγιανίτα Σινχ, ο νοτιοαφρικανός επίσης φωτογράφος Σαντού Μαφόκενγκ και ο γαλλογερμανός σκηνοθέτης Ρομουάλντ Καρμακάρ. Ο λόγος που η Γερμανία δεν κατεβαίνει με έναν γερμανό καλλιτέχνη, αλλά με τετράδα δημιουργών από διαφορετικές γωνιές του πλανήτη είναι για «να καταστεί σαφές ότι η Γερμανία είναι μέρος του πολυσύνθετου παγκόσμιου δικτύου». Επί τη ευκαιρία και υπό την αιγίδα της ελευθερίας του λόγου «χτυπάει» τον αντίπαλο – ήτοι την Κίνα – μέσω της φωνής του επικριτή της, του Αϊ Ουέιουεϊ. Το τερπνόν, για τους φιλότεχνους, μετά του ωφελίμου, για πολιτικούς και οικονομικούς λόγους…
Μ.Α.