Στίγμα

Ο υπουργός και η μπαρμπουτιέρα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ είναι πέρα για πέρα αληθινή, κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα και (εννοείται ότι) αφορά πραγματικό πρόσωπο. Το οποίον πρόσωπο είναι νυν βουλευτής και μάλιστα… προοδευτικού κόμματος, διατελέσας κατά το απώτερο παρελθόν (για ένα φεγγάρι) και μέλος κυβέρνησης. Το περί ου ο λόγος πρόσωπο λοιπόν έχει, όπως όλοι οι άνθρωποι, διάφορες αδυναμίες. Μία εκ των οποίων είναι οι κύβοι, τα ζάρια στην καθομιλουμένη. Τον γνωρίζουν μάλιστα, καθότι πελάτης, πλείστα όσα κυβεία αρχαϊστί (μπαρμπουτιέρες κατά το κοινώς λεγόμενο) της παραλιακής ζώνης από Καλλιθέα και Τζιτζιφιές μέχρι Γλυφάδα.

ΤΟ ΤΜΗΜΑ Ηθών και Λεσχών της Ασφάλειας τώρα, που δεν έχει σε υπόληψη τις εν λόγω επιχειρήσεις, κατά καιρούς έχει πέσει πάνω στον περί ου ο λόγος βουλευτή, ο οποίος φέρει όνομα «βαρύ σαν Ιστορία». Ο οποίος πότε υποδύεται το θύμα και πότε τον θεατή, για ευνόητους λόγους…

ΤΟ «ΑΤΥΧΗΜΑ» συνέβη σε ένα τέτοιο συναπάντημα έπειτα από έφοδο σε μπαρμπουτιέρα της Γλυφάδας και έκτοτε τον συνοδεύει ως αστικός μύθος. Κάνει έφοδο η Αστυνομία, «τα λεφτά στο τραπέζι, μη κινηθεί κανείς» και τα σχετικά – και τους οδηγεί όλους στην κλούβα που είναι απέξω, για τη ΓΑΔΑ και τα περαιτέρω. Είναι καμιά δεκαπενταριά οι παίκτες και μεταξύ αυτών, πλην του βουλευτή, και ένας δάσκαλος. Την ώρα που ο επικεφαλής της αστυνομικής δύναμης φωνάζει: «Μπρος όλοι μέσα», πετάγεται ο δάσκαλος και τον επιπλήττει:

ΦΥΣΙΚΑ επικράτησε γενική ευθυμία, συνοδευόμενη από ηχηρούς γέλωτες, για τον κύριο «υπουργό»…

Μίζα 15% για κάθε λίβυο τραυματία!

ΕΡΕΥΝΗΣΑ περαιτέρω το θέμα που έχει προκληθεί με τη νοσηλεία (και τα νοσήλια) στην Ελλάδα των 9.000 λίβυων τραυματιών του εμφυλίου, όπως και με τη φιλοξενία των περίπου 10.000 συγγενών τους σε ελληνικά ξενοδοχεία. Η εταιρεία που ανέλαβε την έρευνα για να διαπιστώσει αν όντως υπάρχουν υπέρογκες χρεώσεις στα νοσήλια είναι η αμερικανική Price Waterhouse, η οποία δυστυχώς έχει όντως εντοπίσει πολλά προβλήματα και σε μεγάλο βαθμό δικαιώνει τη λιβυκή κυβέρνηση, που σταμάτησε να πληρώνει για τη νοσηλεία των λίβυων τραυματιών.

ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ όμως την υπόθεση άκουσα μια ιστορία, σύμφωνα με την οποία το θέμα της νοσηλείας των Λιβύων σε ελληνικά θεραπευτήρια χειρίζονταν λίβυος αξιωματούχος του καθεστώτος και γνωστός έλληνας γιατρός, ο οποίος – λέει – είχε διατελέσει και στέλεχος του υπουργείου Υγείας. Φυσικά δεν το έκαναν από φιλανθρωπία, εντάξει; Εβγαζαν το κατιτίς τους οι άνθρωποι, το οποίο κατιτίς έφτανε το 15% του συνόλου των νοσηλίων κάθε τραυματία. Οχι άσχημα, θα έλεγα…

Κυκλοφορούν ψίθυροι για «δουλίτσες»

ΦΥΣΙΚΑ, ΑΥΤΑ (θα θεωρηθούν ότι) είναι παθογένειες του παρελθόντος και δεν ισχύουν επί των ημερών μας που κυβερνά η τρικομματική κυβέρνηση Σαμαρά και τους πάσης φύσεως κουμπάρους, κολλητούς και φίλους τούς πήρε μαζί του φεύγοντας ο καλύτερος πελάτης των χασαποταβερνών Μεσογείων και Χασιάς, πρωθυπουργός.

ΩΣΤΟΣΟ επειδή όλοι αυτοί έχουν ανακλαστικά ανάλογα της Λερναίας Υδρας, ας έχουν γνώση οι φύλακες διότι γύρω από την πλατεία, τη γνωστή πλατεία, άρχισαν ήδη να κυκλοφορούν ψίθυροι για «δουλίτσες» που στήνονται, τους οποίους φυσικά αρνούμαι να πιστέψω!

Ολοκληρωμένη η πρόταση Λοβέρδου

ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ της γνωστής πλατείας κείται ξενοδοχείο ονόματι Χίλτον, αν έχετε ακουστά, το οποίο επ’ εσχάτοις αποτελεί σημείο αναφοράς για ένα πλήθος πολιτικών που ζυμώνονται περί τα τεκταινόμενα στην πολιτική. Εκεί συνάντησα προχθές μεταξύ των άλλων τον Γιώργο Νικητιάδη (φωτογραφία κάτω), δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω – το επισημαίνω γιατί ο άνθρωπος εν αντιθέσει με άλλους εν εφεδρεία πολιτικούς, έχει επάγγελμα – ο οποίος τι μου είπε; Οτι ένιωσε πως υπάρχει ελπίδα για τον χώρο (της Κεντροαριστεράς) διαβάζοντας το βιβλίο του Ανδρέα Λοβέρδου για τη «Νέα ελληνική ανόρθωση».

– Δηλαδή; του έδωσα το έναυσμα να αρχίσει τις εκμυστηρεύσεις.

– Να, το διάβασα όλο και θεωρώ ότι είναι η πρώτη ολοκληρωμένη πρόταση για διέξοδο της χώρας από την κρίση…

– Ακούγεται υπερβολικό, τον προβοκάρισα. Και ο πρόεδρος Βενιζέλος έχει διατυπώσει προτάσεις.

Επέμεινε:

– Είναι, πιστεύω η πρώτη ολοκληρωμένη πρόταση. Ακουσέ με. Μπορεί να έχει ορισμένες ελλείψεις, αλλά ποτέ άλλοτε έως τώρα δεν άκουσα κάτι τόσο συγκεκριμένο.

Αποκτά ακροατήριο ο Λοβέρδος…

Ρίχνουν το βάρος στους βουλευτές

ΣΤΗΝ ΙΠΠΟΚΡΑΤΟΥΣ αν και δεν έχουν ανησυχία για το τι θα πράξει ο Ανδρέας Λοβέρδος κατά την ψηφοφορία για τα μέτρα, όποτε και αν αυτά φτάσουν στη Βουλή, έχουν αποφασίσει τα βήματα που θα κάνουν στη συνέχεια ώστε να μην προκληθούν ρωγμές στη συνοχή της Κοινοβουλευτικής Ομάδας. Οπως μου εξήγησε ο γραμματέας της ΚΟ Γιάννης Μανιάτης (επάνω, με τον Βαγγέλη Βενιζέλο), ο όρος «κομματική πειθαρχία» δεν υφίσταται για το ΠΑΣΟΚ σε σχέση με την ψήφιση των μέτρων.

– Μα πώς δεν υφίσταται αφού δεν συμφωνούν αρκετοί, για να μην πω οι περισσότεροι, ούτε με την αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης ούτε με τις περικοπές στις χαμηλές συντάξεις.

– Δεν θα επιβάλουμε κομματική πειθαρχία, τέλος. Αντίθετα, θα δώσουμε στους βουλευτές τη δυνατότητα να αποφασίσουν αυτοί για το τι πρέπει να πράξει το ΠΑΣΟΚ.

ΔΟΥΛΕΨΑ ΛΙΓΑΚΙ στο μυαλό αυτή την έκρηξη δημοκρατικότητας στο ΠΑΣΟΚ και κατέληξα ότι το κόλπο έχει ως εξής: θα συγκαλέσουν την Κοινοβουλευτική Ομάδα, θα τους αφήσουν να μιλήσουν, να εκτονωθούν και μετά θα τους πουν ψηφίστε τώρα και αποφασίστε τι θα ψηφίσουμε στην ψηφοφορία για τα μέτρα. Με τον τρόπο αυτό, θα δεσμεύσουν εκείνους που είναι κατά των μέτρων να τα υπερψηφίσουν.

ΚΑΛΟ, ΔΕΝ ΛΕΩ, αλλά έχει ένα τόσο δα μικρό θεματάκι: να είναι περισσότεροι αυτοί που είναι υπέρ των μέτρων. Γιατί αν είναι λιγότεροι, χαίρετε και χάρηκα πολύ που σας γνώρισα…

Απρέπεια
Είναι μάλλον δύσκολο να δεχθεί η ελληνική κοινωνία ότι όλα αυτά που συμβαίνουν τις τελευταίες ημέρες με τα ύψους 11,8 δισ. μέτρα δεν είναι ένα κακοπαιγμένο θέατρο. Πως οι δυσκολίες οι οποίες υποτίθεται υπάρχουν στο να συμφωνηθούν τα μέτρα με την τρόικα δεν είναι παρά το περιτύλιγμα για να περάσουν πιο ομαλά. Λογικό. Αν σκεφθεί κανείς ότι τα μέτρα πηγαίνουν και έρχονται εδώ και πέντε μήνες (από τον περασμένο Απρίλιο ήταν γνωστό ότι η νέα κυβέρνηση που θα προέκυπτε από τις εκλογές θα έπρεπε να  λάβει επώδυνα μέτρα ύψους 11,8 δισ.), δύσκολα μπορεί να δεχθεί ότι φτάσαμε στο παρά πέντε και τα μέτρα δεν έχουν  συμφωνηθεί. Οτι γίνονται αγωνιώδεις διαπραγματεύσεις με αβέβαιο αποτέλεσμα, με την τρόικα να ρίχνει συνεχώς καινούργιες απαιτήσεις στο τραπέζι και την κυβέρνηση και τους εταίρους της να αμύνονται στον υπέρ πάντων αγώνα.

Από την άλλη πλευρά, σε αυτό το κλίμα καχυποψίας έχει συμβάλει καθοριστικά και η Νέα Δημοκρατία. Οταν ας πούμε, ως διεκδικητής της εξουσίας, ο πρόεδρος Αντώνης Σαμαράς διαβεβαίωνε ότι μπορεί εκλεγόμενος να εξεύρει άμεσα 18 δισ. ευρώ από ισοδύναμα μέτρα, ώστε να μην απαιτηθεί η λήψη των επώδυνων μέτρων που απαιτούσε η τρόικα, πώς να πιστέψει ο απλός πολίτης ότι όχι μόνο δεν υπάρχουν τα 18 δισ. αλλά ο ίδιος πρέπει να υποβληθεί σε νέες σκληρές θυσίες; Και αφήνω κατά μέρος τα όσα ισχυριζόταν, ότι θα εκκινήσει εκ νέου την ελληνική οικονομία επίσης άμεσα, θα ανακόψει την ύφεση, θα φέρει ανάπτυξη κ.λπ.
Ακόμη και τώρα που έγινε Πρωθυπουργός, πάλι δεν λέει την αλήθεια. Δεν λέει δηλαδή ότι τα μέτρα που πρόκειται να  ληφθούν δεν έχουν κανέναν αναπτυξιακό χαρακτήρα. Είναι περικοπές και μόνο. Οταν τα 8,5 από τα 11,8 δισ. προέρχονται από λεηλασία μισθών και συντάξεων, είναι τουλάχιστον απρέπεια προς τον σκληρά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό να μην του λες την αλήθεια…