Καμίνι η Κοιλάδα του Θανάτου

Για σχεδόν έναν αιώνα, η μεσογειακή πόλη Αλ Αζίζια στη Βόρεια Λιβύη κατείχε τον τίτλο του πιο ζεστού μέρος στη Γη. Το 1922, όταν η Αλ Αζίζια ήταν βάση των Ιταλών, είχε μετρηθεί εκεί θερμοκρασία 58 βαθμών Κελσίου. Ομως χθες, ύστερα από την ολοκλήρωση έρευνας που διεξήγαγε ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η μέτρηση ήταν κατά πάσα πιθανότητα εσφαλμένη, με αποτέλεσμα ο τίτλος του πιο καυτού μέρους στον πλανήτη να περάσει στην Κοιλάδα του Θανάτου στην Καλιφόρνια, όπου η θερμοκρασία είχε αγγίξει τους 56,7 βαθμούς το 1913.

Η έρευνα για να διαπιστωθεί αν όντως η υψηλότερη θερμοκρασία του 20ού αιώνα σημειώθηκε στην Αλ Αζίζια άρχισε κατά το 2010 αλλά διακόπηκε ξαφνικά και αναγκαστικά, καθώς ο Χαλίντ ελ Φαντίι, επικεφαλής του Λιβυκού Εθνικού Μετεωρολογικού Κέντρου, αναγκάστηκε να αποσυρθεί εξαιτίας της πρόσφατης επανάστασης που έγινε στη χώρα του. Η αμφιβολία άρχισε να κυριεύει τους ειδικούς όταν διαπίστωσαν ότι η θερμοκρασία-ρεκόρ που καταγράφτηκε στην Αλ Αζίζια το 1922 δεν συνάδει με μεταγενέστερες μετρήσεις που πραγματοποιήθηκαν σε κοντινούς μετεωρολογικούς σταθμούς της περιοχής. Επιπρόσθετα, αναφέρει η έρευνα, η μέτρηση είχε πραγματοποιηθεί σε άσφαλτο, η οποία σίγουρα θα ήταν πιο ζεστή από την έρημο, ενώ είναι πολύ πιθανό επίσης ο άνθρωπος που έκανε τη μέτρηση όχι μόνο να ήταν άπειρος αλλά και να χρησιμοποιούσε εξοπλισμό που ήταν ήδη ξεπερασμένος.

Ο Ντέιβιντ Πάρκερ, βρετανός κλιματολόγος που συμμετείχε στην έρευνα, δήλωσε στην «Γκάρντιαν» ότι ο λόγος για τον οποίο ο Παγκόσμιος Μετεωρολογικός Οργανισμός άρχισε τη συγκεκριμένη έρευνα ήταν για να διαπιστώσει αν τα στοιχεία που έχει στη διάθεσή του για το καιρικό παρελθόν του πλανήτη μας είναι αληθή. «Τα τελευταία δέκα χρόνια η “αρχαιολογία των δεδομένων” (data archeology) – πρόκειται για την αναζήτηση παλαιών χειρογράφων και τη μετατροπή τους σε ψηφιακά αρχεία με στόχο την πιο ολοκληρωμένη μελέτη τους – σημείωσε σημαντική πρόοδο και ήταν αυτό που μας έδωσε τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε και να ολοκληρώσουμε τη συγκεκριμένη έρευνα». Η επανεξέταση μιας εκ των αναφορών που βρέθηκαν στην Αλ Αζίζια αποκάλυψε ότι ο άνθρωπος που πραγματοποιούσε τις μετρήσεις διάβαζε κατ’ επανάληψη εσφαλμένα τις ενδείξεις του ακροβάθμιου θερμομέτρου που χρησιμοποιούσε.

«Η σημασία αυτής της έρευνας ξεπερνά τα στενά όρια της επιστήμης καθώς αφορά την προσαρμογή των ανθρώπων στην κλιματική αλλαγή. Μια πιο ολοκληρωμένη γνώση αναφορικά με τις ακραίες καιρικές συνθήκες του παρελθόντος, μας παρέχει τη δυνατότητα ορθότερων εκτιμήσεων για το παρόν» πρόσθεσε ο βρετανός επιστήμονας.