Η γαλλική αυτοκρατορία της ενέργειας

Η Gaz de France Suez αποτελεί σήμερα τον μεγαλύτερο όμιλο ενέργειας και κοινωφελών υπηρεσιών. Ο γαλλικός κολοσσός παράγει και διανέμει φυσικό αέριο και ηλεκτρική ενέργεια μέσω υδροηλεκτρικών μονάδων και ανεμογεννητριών, ενώ βρίσκεται στην πρώτη θέση παγκοσμίως στην εκμετάλλευση δικτύων υδάτων, αποχετεύσεων και αποβλήτων. Η επωνυμία μαρτυρεί τη μακρά ιστορία της επιχείρησης η οποία γεννήθηκε το 2008 από τη συγχώνευση της GDF και της Suez.

Το παρελθόν της Suez χρονολογείται από τα μέσα του 19ου αιώνα. Τότε που η κατασκευή μιας διώρυγας που θα γινόταν το θαλάσσιο πέρασμα από την Ανατολή στη Δύση δεν φάνταζε πλέον ανεδαφικό έργο. Το ίδιο σχέδιο είχαν συλλάβει σχεδόν 2.000 χρόνια νωρίτερα οι αιγύπτιοι φαραώ αλλά και ο πέρσης βασιλιάς Δαρείος. Επίσης, και ο Ναπολέων Βοναπάρτης προσπάθησε ανεπιτυχώς να αρχίσει τις εργασίες διάνοιξης. Τελικά το έργο ολοκληρώθηκε την εποχή του Ναπολέοντα Γ’ υπό τις εντολές του γάλλου διπλωμάτη και μηχανικού Φερδινάνδου ντε Λεσέψ. Από την εγγραφή περίπου 21.000 μετόχων δημιουργήθηκε το 1858 η Compagnie Universelle du Canal Maritime de Suez. Εντεκα χρόνια αργότερα και αφού δαπανήθηκαν 100.000 δολάρια η κατασκευάστρια εταιρεία είχε ολοκληρώσει το «φαραωνικό» έργο διατηρώντας έως το 1956 το δικαίωμα εκμετάλλευσης της διώρυγας.

Την ίδια περίπου περίοδο γεννιόταν ο δεύτερος πυλώνας του σημερινού ομίλου GDF Suez.

H εταιρεία GDF (Αέριο της Γαλλίας) δημιουργήθηκε ως θυγατρική της Electricite de France (EDF) το 1946. Τόσο η μητρική εταιρεία παραγωγής ηλεκτρισμού όσο και η θυγατρική που διαχειριζόταν το δίκτυο φυσικού αερίου είχαν προέλθει από την υποχρεωτική συγχώνευση εκατοντάδων τοπικών επιχειρήσεων ενέργειας που διασφάλιζαν την ηλεκτροδότηση και τη θέρμανση εκατομμυρίων νοικοκυριών και επιχειρήσεων στην προπολεμική Γαλλία. Οι εθνικοποιημένες επιχειρήσεις απόλαυσαν μια μακρά περίοδο μονοπωλιακής εκμετάλλευσης της αγοράς ενέργειας, έως το 1999• τότε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επέβαλε το άνοιγμα τουλάχιστον του 20% των δικτύων σε ιδιώτες.

Την ίδια περίοδο η Suez άλλαζε όνομα και χαρακτήρα. Καθώς είχε εκχωρήσει πλέον την εκμετάλλευση της διώρυγας στην Αίγυπτο (έπειτα από απόφαση της κυβέρνησης του Γκαμάλ Νάσερ) στράφηκε σε άλλες δραστηριότητες, μεταξύ των οποίων οι πρώτες ύλες, το εμπόριο και η χημική βιομηχανία. Το όνομα της εταιρείας Compagnie Financiere de Suez ήταν ενδεικτικό της στροφής στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες. Ωστόσο στο τέλος του περασμένου αιώνα εγκαταλείπει οριστικά τις χρηματαγορές για να επικεντρωθεί στην εξαιρετικά επικερδή αγορά ενέργειας.

Μέσω αλλεπάλληλων εξαγορών οι δραστηριότητες της Suez θα φτάσουν έως το Κονγκό, εκεί όπου έχει παρουσία η Generale de Belgique. H εξαγορά της συγκεκριμένης και ακόμη δύο εταιρειών του Βελγίου από το 1988 έως το 2005 θα μετατρέψει την εταιρεία σε μία από τις μεγαλύτερες εταιρείες ενέργειας στον κόσμο. Οσο μεγεθύνεται η Suez τόσο πιο «ελκυστική» γίνεται για την GDF. Οι δύο γαλλικές εταιρείες θα συνενωθούν τελικά το 2008, έπειτα από δύο χρόνια αμφιταλαντεύσεων στο Παρίσι. Το σχέδιο συγχώνευσης του τότε πρωθυπουργού της Γαλλίας Ντομινίκ ντε Βιλπέν προσέκρουσε αρχικά στις αντιρρήσεις του τότε προέδρου Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος προωθούσε την ιδέα της τριμερούς σύμπραξης με την ιταλική Enel. Μια νέα εξαγορά, αυτής της βρετανικής International Power το 2010, δημιούργησε μια «γαλλική αυτοκρατορία» που εκτείνεται από την Ολλανδία και την Ταϊλάνδη έως τη Βραζιλία και την Τουρκία.