Αποκαλύψεις για τα κυκλώματα του τράφικινγκ

Η ήσυχη ζωή δεν ήταν ποτέ το ζητούμενο για τη Λίντια Κάτσο. «Δεν θα γινόμουν δημοσιογράφος ή ακτιβίστρια αν ήθελα κάτι τέτοιο» ομολογεί. Από το 1999, όταν αποφάσισε πως τα δίκτυα τράφικινγκ και παιδεραστίας είναι το αντικείμενο με το οποίο θέλει να ασχοληθεί, έχει ταξιδέψει σε όλους τους προορισμούς σεξουαλικού τουρισμού. Στην Μπανγκόκ έμεινε στα πιο ακριβά ξενοδοχεία, γιατί ήξερε πως εκεί θα βρει τις αποδείξεις που έψαχνε για τους πλούσιους ευρωπαίους πελάτες με τα ανήλικα κορίτσια ή αγόρια. Στην Καμπότζη, δραπέτευσε από ένα καζίνο μόλις έγινε αντιληπτή με τη φωτογραφική της μηχανή και οχυρώθηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου της σφραγίζοντας την πόρτα με ό,τι έπιπλα έβρισκε μπροστά της. «Εκείνη τη στιγμή νόμιζα πως έκανα εξυπνάδα» θυμάται γελώντας – πάντα γελάει, έστω και κατόπιν εορτής, για να μη γίνει κυνική. «Λίγα λεπτά αργότερα συνειδητοποίησα πως ήταν βλακώδες: εκείνοι είχαν όπλα κι εγώ μια καρέκλα πίσω από την πόρτα». Στους δρόμους του Μεξικού συνήθως κάνει ρεπορτάζ ντυμένη άνδρας. «Είναι ο πιο ασφαλής τρόπος για να κυκλοφορεί μια γυναίκα στις περιοχές που ελέγχει η Μαφία» υποστηρίζει. Αναζητώντας τα κομμάτια του παζλ, η Κάτσο έχει καταλήξει μέχρι στιγμής σε ένα αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα, πως αν τα κυκλώματα πορνείας δρουν ανεξέλεγκτα είναι γιατί οι πολιτικοί σε όλον τον κόσμο δεν καταπολεμούν τη φτώχεια.