Η δίψα του Χαρίρι για εκδίκηση εξοπλίζει τους σύρους αντάρτες
Ο Σαάντ Χαρίρι μπροστά σε ένα πορτρέτο του πατέρα του Ραφίκ Χαρίρι, πρώην πρωθυπουργού του Λιβάνου, ο οποίος δολοφονήθηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 2005 στη Βηρυτό
Τουρκία, Σαουδική Αραβία και Κατάρ: οι τρεις χώρες τις οποίες κατηγορεί σταθερά η Δαμασκός ότι εξοπλίζουν και εκπαιδεύουν τους σύρους αντάρτες. Σύμφωνα εντούτοις με τον Λορέντζο Κρεμονέζι, τον απεσταλμένο της «Κοριέρε ντέλα Σέρα» στον συριακό Βορρά, μεταξύ αυτών που οπλίζουν τα χέρια των αντικαθεστωτικών είναι και (τουλάχιστον) ένας Λιβανέζος που δεν έχει μόνο πολιτικούς αλλά και προσωπικούς λόγους να μισεί το καθεστώς Ασαντ. Πρόκειται για τον 42χρονο Σαάντ Χαρίρι, πρώην πρωθυπουργό του Λιβάνου και γιο του δολοφονηθέντος, το 2005, πρωθυπουργού της χώρας Ραφίκ Χαρίρι. Στους δικούς του ανθρώπους ο υιός Χαρίρι ουδέποτε έκρυψε την πεποίθησή του πως η εντολή για τη δολοφονία του πατέρα του, με παγιδευμένο όχημα το 2005 στη Βηρυτό, δόθηκε από τη Δαμασκό. Τα φορτία με όπλα και πυρομαχικά που φτάνουν «τακτικά», με δική του εντολή και δικά του χρήματα, στους σύρους αντικαθεστωτικούς, είναι «η εκδίκησή του».
ΤΟ ΦΟΡΤΙΟ. Σύμφωνα πάντα με την ιταλική εφημερίδα, το πιο πρόσφατο φορτίο με την «υπογραφή» του Χαρίρι παραδόθηκε πριν από δέκα ημέρες κοντά στο χωριό Οτμάν, 3 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Τουρκία. Δύο φορτηγά φορτωμένα σφαίρες για Καλάσνικοφ, αντιαρματικά βλήματα καθώς και πυραύλους εδάφους-αέρος Στίνγκερ, διέσχισαν μέσα στη νύχτα τα σύνορα περνώντας από μονοπάτια γνώριμα στους λαθρεμπόρους, υπό την ανοχή των τούρκων συνοριοφυλάκων που αξίωσαν μόνο να παραδοθεί «το υλικό» στο συριακό έδαφος. Το εν λόγω «υλικό» προοριζόταν για διάφορες ταξιαρχίες αντικαθεστωτικών που επιχειρούν στα βορειοδυτικά του Χαλεπιού. Είχαν προηγηθεί και άλλα φορτία. Οι ξενόφερτοι Στίνγκερ με τη διπλή κεφαλή έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάρριψη αρκετών κυβερνητικών ελικοπτέρων και δύο αεροσκαφών Μιγκ τις τελευταίες εβδομάδες. Επιπλέον, εδώ και μερικές εβδομάδες βρίσκεται αγκυροβολημένο στο λιμάνι της Μυρσίνης, στην Τουρκία, φορτηγό πλοίο με 4.500 τόνους υλικού – επισιτιστική βοήθεια, φάρμακα, αλλά και «άλλα πράγματα» – που έχει πληρωθεί από τη Βηρυτό και προορίζεται για τους αντάρτες.
Ο υιός Χαρίρι έχει χρήματα. Μετά τον θάνατο του σουνίτη (πάμπλουτου) επιχειρηματία πατέρα του, που κατάφερε από τις αρχές της δεκαετίας του 1990 να δημιουργήσει, μέσα από τις στάχτες του εμφυλίου πολέμου, τον νέο ανεξάρτητο Λίβανο, κληρονόμησε 4,1 δισ. δολάρια. Εξελέγη πρωθυπουργός τον Ιούνιο του 2009 και λίγους μήνες αργότερα υποχρεώθηκε να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας. «Τι μπορώ να κάνω αν πρέπει να συνυπάρχω με τους δολοφόνους του πατέρα μου; Τα πολιτικά μου καθήκοντα μπαίνουν αναγκαστικά πάνω από τα προσωπικά μου συναισθήματα», απαντούσε τότε σε όσους τον επέκριναν για τον κυβερνητικό συνεταιρισμό του με τη φιλοϊρανική, και φιλοσυριακή, Χεζμπολάχ. Η κυβέρνησή του ωστόσο κατέρρευσε τον Ιανουάριο του 2011, ο Χαρίρι είναι σήμερα «απλώς» επικεφαλής της αντισυριακής συμμαχίας 14 Μαρτίου – και ελεύθερος να ενδώσει στα «προσωπικά του συναισθήματα».
ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΟΙ. Στο μεταξύ οι ειδήσεις από τον πόλεμο στη Συρία, που έχει ήδη μετατραπεί τρόπον τινά σε περιφερειακή σύρραξη, παραμένουν μονότονα δυσοίωνες. Κυβερνητικά αεροσκάφη βομβάρδισαν την πόλη Αλ Μπαμπ στη Βόρεια Συρία σκοτώνοντας τουλάχιστον 19 ανθρώπους. Μπουλντόζες του συριακού στρατού ισοπέδωσαν κατοικίες στη Δυτική Δαμασκό συνεχίζοντας την τακτική της «συλλογικής τιμωρίας» σε περιοχές σουνιτικές, εχθρικές προς το καθεστώς. Παγιδευμένο αυτοκίνητο εξερράγη σε συνοικία της Δαμασκού όπου κατοικούν χριστιανοί και δρούζοι, εν γένει φίλα προσκείμενοι στο καθεστώς, σκοτώνοντας πέντε ανθρώπους. Οι διπλωματικές προσπάθειες τερματισμού της κρίσης, ομολόγησε ο νέος κοινός απεσταλμένος ΟΗΕ – Αραβικού Συνδέσμου, ο αλγερινός Λαχντάρ Μπραΐμι, είναι «σχεδόν αδύνατες».