Μόλις 21 χρόνια κάθειρξη για τον μακελάρη του Οσλο
Λίγο προτού ακούσει την ετυμηγορία ο Αντερς Μπρέιβικ απευθύνει για μία ακόμη φορά προς τους δικαστές και το ακροατήριο ναζιστικό χαιρετισμό
Με μια απόφαση που ικανοποίησε όλες τις πλευρές, μπήκαν χθες τίτλοι τέλους στη μαραθώνια δίκη του Αντερς Μπέρινγκ Μπρέιβικ. Το νορβηγικό δικαστήριο έκρινε πως ο αμετανόητος μακελάρης του Οσλο έχει σώας τας φρένας και πρέπει να του επιβληθεί η εσχάτη των ποινών, που στη Νορβηγία είναι μόλις 21 χρόνια φυλάκισης. Αυτό, σύμφωνα με τον νορβηγικό νόμο, σημαίνει πως ο ακροδεξιός εξτρεμιστής που ομολόγησε πως πριν από έναν χρόνο τοποθέτησε βόμβα στο κυβερνητικό κτίριο του Οσλο και άνοιξε αδιακρίτως πυρ στο νησί Ουτόγια, δολοφονώντας συνολικά 77 ανθρώπους, θα περάσει τα επόμενα 21 χρόνια σε σωφρονιστικό και όχι σε ψυχιατρικό ίδρυμα. Οι νορβηγικές Αρχές ωστόσο διατηρούν το δικαίωμα να παρατείνουν τον εγκλεισμό του επ’ αόριστον εφόσον εξακολουθεί να αποτελεί απειλή. Ενα ενδεχόμενο πολύ κοντά στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι ο ίδιος ο Μπρέιβικ δεν βλέπει την ώρα να επιστρέψει στο κελί του για να συνεχίσει τη συγγραφή της σύγχρονης εκδοχής του ιδεολογικού μανιφέστου του ναζιστικού κόμματος «Ο Αγών μου». Μετά την ανακοίνωση της απόφασης δήλωσε ότι δεν θα ασκήσει έφεση επειδή κάτι τέτοιο θα «νομιμοποιούσε» το δικαστήριο ενώ ζήτησε συγγνώμη από τους «μαχητικούς εθνικιστές» επειδή δεν σκότωσε περισσότερους…
Το σύνολο σχεδόν του νορβηγικού λαού άκουσε με ανακούφιση την ετυμηγορία, η οποία μάλιστα ήταν τόσο αναλυτική ως προς τα συμπεράσματά της ώστε χρειάστηκαν δύο δικαστές για να τη διαβάσουν εναλλάξ. Αυτό όμως που πραγματικά έχει σημασία για τα πέντε εκατομμύρια των Νορβηγών είναι να μην κινδυνεύσει ποτέ ξανά ο ασφαλής παράδεισός τους για τον οποίον υπερηφανεύονταν. «Για μένα αυτό που έχει σημασία δεν είναι αν θα πάει στη φυλακή ή θα εγκλειστεί σε ψυχιατρική κλινική. Φτάνει να μην κυκλοφορεί στους δρόμους ελεύθερος και να μη βγει ποτέ ξανά έξω», έλεγε λίγα λεπτά πριν από την ανακοίνωση της απόφασης ο Βίγκαρντ Γκρόσλι Βένεσλαντ, από τους λίγους που κατάφεραν να επιβιώσουν από τη δολοφονική μανία του Μπρέιβικ.
Για τον κατηγορούμενο, η ετυμηγορία είναι μια επιβεβαίωση όσων διατεινόταν από την πρώτη στιγμή: πως όταν δολοφονούσε εν ψυχρώ τα θύματά του – έφηβοι στην πλειονότητά τους που βρίσκονταν στη θερινή κατασκήνωση του Εργατικού Κόμματος, στο νησί Ουτόγια – είχε πλήρη συνείδηση των πράξεών του. «Δεν είμαι δολοφόνος παιδιών», ισχυρίστηκε στην απολογία του, για να δικαιολογηθεί στη συνέχεια εξηγώντας πως επρόκειτο για «πολιτιστικούς μαρξιστές» που είχαν υποστεί πλύση εγκεφάλου και ο πολιτικός ακτιβισμός τους θα νόθευε το αγνό νορβηγικό αίμα. Το γεγονός λοιπόν ότι το δικαστήριο δεν τον χαρακτήρισε παράφρονα, αφενός τον ανακούφισε από μια «μοίρα χειρότερη από τον θάνατο» κατά τα λεγόμενά του, και αφετέρου απάλλαξε τους δικηγόρους του από την υποχρέωση να ασκήσουν έφεση.
Φρενοβλαβής ή ρατσιστής, ο 33χρονος Μπρέιβικ τις επόμενες δεκαετίες θα έχει απεριόριστο χρόνο να οραματίζεται πώς θα σταματήσει την «ισλαμοποίηση» της Νορβηγίας. Στα διαλείμματα, θα μπορεί να γυμνάζεται ή να βλέπει τηλεόραση στην ειδικά διαμορφωμένη γι’ αυτόν απομόνωση των φυλακών υψίστης ασφαλείας Ιλα. «Αξιολύπητη» χαρακτηρίζει ο ίδιος την ποινή του. Θα προτιμούσε ή πλήρη απαλλαγή ή θανάτωση.