Ποδοσφαιρική σαπουνόπερα η Πρέμιερ Λιγκ

Οταν η Μάντσεστερ Σίτι άρπαζε τον τίτλο – ελάχιστα λεπτά προτού ολοκληρωθεί η σεζόν – από το αντίπαλον δέος της στην κόκκινη πλευρά της πόλης, Γιουνάιτεντ, λίγοι από τους οπαδούς που παραληρούσαν στο στάδιο Ετιχαντ προβληματίστηκαν για τα οικονομικά παράδοξα της ομάδας τους. Τα δύο τελευταία κρίσιμα γκολ των Πολιτών, που νίκησαν 3-2 την ΚΠΡ, τα πέτυχαν παίκτες των οποίων η συνολική τιμή αγοράς υπερβαίνει τον κύκλο εργασιών των μισών ομάδων του πρωταθλήματος!

Ο βόσνιος στράικερ Εντιν Ντζέκο και ο αργεντινός διεθνής Σέρχιο Αγουέρο κόστισαν στη Σίτι για τις μεταγραφές και το σύνολο των συμβολαίων τους 83 εκατ. ευρώ. Και αυτό, σε μία χρονιά που ο σύλλογος ξόδεψε μόνο για παίκτες 14% περισσότερα χρήματα από τα συνολικά κέρδη του.

Η Σίτι φυσικά είναι ένα ακραίο παράδειγμα. Υπάρχουν όμως ομάδες στην Πρέμιερ Λιγκ που, ασχέτως αν κυνηγούν τίτλους ή αν παλεύουν για την παραμονή τους και τα επικερδή τηλεοπτικά δικαιώματα, ξοδεύουν για ποδοσφαιριστές ποσά που τις περισσότερες φορές υπερβαίνουν κατά πολύ το συνολικό μπάτζετ τους, αδιαφορώντας για το αν αυτό θα καταστήσει τα οικονομικά τους ακόμη πιο επισφαλή.

Αλλά και στην Τσάμπιονσιπ μη φανταστείτε ότι μιλούν τη γλώσσα της λογικής: το κομμάτι του κύκλου εργασιών των ομάδων που αγωνίζονται στην κατηγορία, το οποίο πηγαίνει σε ποδοσφαιριστές, έχει αυξηθεί από 48% το 1997 σε 70% το 2010.

Ο Ντέιβιντ Μπόιλ, ειδικός στα οικονομικά του ποδοσφαίρου, συγκεντρώνει στοιχεία για λογαριασμό του Κέντρου Υψηλών Αμοιβών – μιας ανεξάρτητης Αρχής που παρακολουθεί και μελετά τη διανομή των εισοδημάτων μεταξύ υψηλά αμειβόμενων στελεχών επιχειρήσεων και, φυσικά, αθλητών. Οπως λέει, από τη δημιουργία της Πρέμιερ Λιγκ, το 1992, οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών έχουν εκτοξευθεί πάνω από 1.500%.

Αυτό γίνεται πιο κατανοητό αν αναλογιστεί κανείς ότι ακόμη και οι μικρότερης αξίας ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται σε ομάδες χαμηλότερων κατηγοριών είδαν τις αμοιβές τους να εκτινάσσονται μεταξύ 233% και 518%, ανάλογα με την κατηγορία που αγωνίζονται.

Ο μισθός του μέσου εργαζόμενου στη Βρετανία έχει αυξηθεί κατά 186% την ίδια περίοδο.

Οι αμοιβές των ποδοσφαιριστών, λέει ο Μπόιλ, εξακολουθούν να υπολογίζονται ανά εβδομάδα, παρά το γεγονός ότι με τα σημερινά δεδομένα ανέρχονται σε εκατομμύρια στερλίνες. Το γεγονός αυτό αποτελεί πλέον πρόκληση διότι, μοιραία, συγκρίνονται με τα εισοδήματα της εργατικής τάξης η οποία αμείβεται επίσης με όρους εβδομαδιαίων αποδοχών.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ

ΠΡΟΚΛΗΣΗ

Η κατάσταση αυτή, που πλέον γίνεται αρκετά ενοχλητική για τον μέσο βρετανό εργαζόμενο και φυσικά για τους ανέργους, άρχισε να διαμορφώνεται το 1961, όταν ο Τζίμι Χιλ, πρόεδρος της Ενωσης Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών, πέτυχε την κατάργηση του πλαφόν αμοιβής που είχε θέσει η τότε ποδοσφαιρική λίγκα και το οποίο ίσχυε για δεκαετίες. Μέχρι τότε οι ποδοσφαιριστές αμείβονταν με 20 στερλίνες την εβδομάδα κατά τη διάρκεια της σεζόν και με 12 κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.