Με όπλο τη δύναμη της θέλησης

Χωρίς πόδια και χωρίς χέρια, αλλά με τη βοήθεια ειδικών προσθετικών μελών που μοιάζουν με πτερύγια, ένας γάλλος κολυμβητής έκανε το αδύνατο δυνατό: διέσχισε τα παγωμένα νερά που χωρίζουν την Αλάσκα από τη Ρωσία.

Το 1994, σε ηλικία 26 ετών, ο Φιλίπ Κρουαζόν υπέστη ηλεκτροπληξία και έχασε και τα τέσσερα άκρα του. Το ατύχημά του ωστόσο δεν τον καθήλωσε σε μια αναπηρική καρέκλα. Λάτρης της θάλασσας και της κολύμβησης, ο Κρουαζόν συνέχισε να αναζητεί τρόπους για να ασκεί το αγαπημένο του σπορ, σημειώνοντας πάντα σπουδαίες επιδόσεις. Κατά την τελευταία, όπως αναφέρεται στο προσωπικό του σάιτ, υπολογίζεται πως διέσχισε συνολικά απόσταση τεσσάρων χλμ. – από το νησάκι Μικρός Διομήδης της Αλάσκας, έως τα θαλάσσια σύνορα της Ρωσίας, ενώ όπως επιβεβαιώνει ο συντονιστής της προσπάθειάς του, ο Μαρκ Γκαβιάρ, όλη η προσπάθεια του Κρουαζόν διήρκεσε 15 λεπτά. Ο ίδιος μάλιστα σκόπευε να φτάσει μέχρι την ακτή του Μεγάλου Διομήδη, όμως οι τοπικές ρωσικές αρχές αρνήθηκαν να του δώσουν την άδεια να εισέλθει στο έδαφός τους. Εστω κι έτσι όμως, προσθέτει ο Γκαβιάρ, το γεγονός ότι τελικά κολύμπησε μικρότερη απόσταση από την προβλεπόμενη δεν μειώνει το μέγεθος του άθλου του. «Ο Φιλίπ είπε ότι ήταν ό,τι πιο δύσκολο έχει κάνει μέχρι σήμερα∙ ακόμη πιο δύσκολο και από τη Μάγχη. Οταν έφτασε ήταν εντελώς εξαντλημένος. Το νερό ήταν πολύ κρύο, γύρω στους 4 βαθμούς Κελσίου, γι’ αυτό και χρειάστηκε να φορέσει δύο στολές», εξηγεί ο Γκαβιάρ και προσθέτει πως ο Κρουαζόν – και τα τέσσερα σκάφη που τον ακολουθούσαν – χρειάστηκε επίσης να δώσει σκληρή μάχη με τα κύματα, αλλά και με την πυκνή ομίχλη. Κατά τον διάπλου του Βερίγγειου Πορθμού, τα μέλη της αποστολής – την οποία διοργάνωσε ο μη κερδοσκοπικός οργανισμός Handicap International – χρησιμοποίησαν την τεχνολογία GPS. Οταν ο Κρουαζόν έφτασε στα θαλάσσια σύνορα της Ρωσίας, επιβιβάστηκε σε ένα από τα σκάφη και επέστρεψε στον Μικρό Διομήδη. Στη συνέχεια σκοπεύει να ταξιδέψει στο Λονδίνο, όπου θα εργαστεί ως σχολιαστής στους Παραολυμπιακούς Αγώνες.

Ο Βερίγγειος Πορθμός είναι το τελευταίο από μια σειρά «κάστρων» που έχει καταρρίψει στο παρελθόν ο Κρουαζόν με το αξεπέραστο πείσμα του. Και δεν είναι ο μόνος. Πριν από αυτόν, το 1987, τον διάπλου του Πορθμού είχε πραγματοποιήσει η αμερικανίδα κολυμβήτρια Λιν Κοξ. Αυτό που διαφέρει στις δύο περιπτώσεις είναι το κίνητρο. Για τον Κρουαζόν ο μαραθώνιος θα αποκτήσει ουσία εφόσον θα έχει στραφεί το κοινό ενδιαφέρον προς τους ανθρώπους με αναπηρίες. Για την Κοξ πάλι, ήταν μια προσπάθεια να εκτονωθεί η ένταση του Ψυχρού Πολέμου.