Οι φόνοι ήταν μόνο στο μυαλό του

Λίγοι αμφισβητούν τους σκανδιναβούς αστυνομικούς. Ενας ίσως λόγος είναι και ο ήρωας των μυθιστορημάτων του Σουηδού Χένινγκ Μανκέλ, ο επιθεωρητής Κουρτ Βαλάντερ με το αλάνθαστο αστυνομικό δαιμόνιο. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική. Στο βιβλίο του που δημοσιεύθηκε λίγο μετά τον θάνατό του από καρκίνο, ο σουηδός δημοσιογράφος Χάνες Ράσταμ αποκαλύπτει πως ο άνθρωπος που για πολλά χρόνια θεωρούνταν ο πιο επικίνδυνος κατά συρροή δολοφόνος της Σουηδίας ήταν απλώς μυθομανής. Και πως οι 30 δολοφονίες που ομολόγησε πως διέπραξε την περίοδο 1975 – 1985 στη Σουηδία, τη Νορβηγία, τη Δανία και τη Φινλανδία δεν ήταν παρά ένα επινόημα της μεγάλης φαντασίας του σε συνδυασμό με πληροφορίες που συνέλεξε ξεσκονίζοντας δεκάδες εφημερίδες. Αυτό όμως που κάνει τη σουηδική Αστυνομία να κοκκινίζει από ντροπή είναι που δέχθηκε άκριτα κάθε λέξη του υποτιθέμενου δολοφόνου, του 62χρονου σήμερα Σουηδού Τόμας Κουίκ που κρατούνταν σε ψυχιατρική κλινική μέχρι να αποκαλυφθεί το μυστικό του. Ανυπόμονοι καθώς ήταν οι σουηδοί αστυνομικοί να κλείσουν τους φακέλους, δέχθηκαν την ομολογία του χωρίς να τη διασταυρώσουν με άλλα στοιχεία. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να συγκρίνουν αποτυπώματα ή γενετικό υλικό.

Η ιστορία του Κουίκ άρχισε το 1990, όταν συνελήφθη για ένοπλη ληστεία και υποχρεώθηκε από το δικαστήριο να κάνει ψυχοθεραπεία. Κατά τη διάρκεια των συνεδριών, ο Κουίκ εξομολογήθηκε στον γιατρό του τους βιασμούς, τους στραγγαλισμούς, τα μαχαιρώματα, τους τεμαχισμούς, ακόμη και τον κανιβαλισμό ορισμένων θυμάτων του. Το 2008 αποφάσισε να αναιρέσει την ομολογία του, με μια αποκλειστική συνέντευξη στον Ράσταμ. Στην αρχή λίγοι τον πήραν στα σοβαρά – ποιος θα πίστευε έναν καθ’ ομολογίαν παθολογικό ψεύτη; Επειτα από την ετεροχρονισμένη έρευνα της Αστυνομίας ωστόσο αποδείχθηκε πως αυτή τη φορά ο Κουίκ έλεγε όντως την αλήθεια και πως ο πραγματικός ή οι πραγματικοί μανιακοί δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι. Ο ίδιος δηλώνει πως απελευθερώθηκε, και σωματικά και ψυχικά, σε αντίθεση με τους συγγενείς των θυμάτων που απαιτούν από τις Αρχές την άμεση σύλληψη των πραγματικών ενόχων.