«Πολιτικά» μετάλλια

Ανέκαθεν οι επιτυχίες στους αγωνιστικούς χώρους γίνονταν πεδίο πολιτικής εκμετάλλευσης είτε για την άσκηση εξωτερικής πολιτικής είτε για εσωτερική κατανάλωση. Η λάμψη των μεταλλίων και των κυπέλλων αντανακλά την ισχύ, είτε αυτή είναι πολιτική, είτε οικονομική, είτε στρατιωτική είτε όλα μαζί.

Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι είναι από τις χαρακτηριστικές περιπτώσεις που εκμεταλλευόμενος την αγωνιστική ισχύ της Μίλαν αναρριχήθηκε στην κορυφή της ιταλικής πολιτικής σκηνής, ενώ οι περιπτώσεις του Χίτλερ με τους Αγώνες του 1936 και του καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας των μπλε χαπιών αποτελούν ορόσημο για το πώς ο αθλητισμός μπορεί να γίνει εργαλείο προπαγάνδας στα χέρια των πολιτικών.

Μια αντιπαράθεση των Βρετανών με τους Γάλλους λόγω της κυριαρχίας των πρώτων στην ποδηλασία και ένα «αθώο» στοίχημα της αυστραλής υπουργού Αθλητισμού με τον βρετανό ομόλογό της επαναφέρουν στο προσκήνιο τον πραγματικό ρόλο που διαδραματίζουν οι αθλητικές επιτυχίες στο πολιτικό γίγνεσθαι.

Κατά την επίσκεψή του στο Λονδίνο την τέταρτη ημέρα των Αγώνων ο γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ παρακολούθησε τις προσπάθειες συμπατριωτών του σε αγωνίσματα που ήταν φαβορί για μετάλλιο. Εκείνη την περίοδο η συγκομιδή των μεταλλίων από τους γάλλους αθλητές ήταν τόσο καλή ώστε βρίσκονταν στην τρίτη θέση του σχετικού πίνακα τη στιγμή που οι Βρετανοί δεν είχαν κατακτήσει ακόμα ούτε ένα χρυσό. Ο Ολάντ δεν έχασε βεβαίως την ευκαιρία και σχολίασε το γεγονός στον βρετανό Πρωθυπουργό Ντέιβιντ Κάμερον με σκωπτική διάθεση.

Η αντεπίθεση των Βρετανών ήταν εντυπωσιακή σαρώνοντας κυρίως στην ποδηλασία, ένα άθλημα που λατρεύουν οι Γάλλοι. Οι τελευταίοι άφησαν αιχμές πως τα βρετανικά μετάλλια δεν είναι τόσο καθαρά, υπονοώντας τεχνολογικό ντόπινγκ στα ποδήλατα για να απαντήσει ο Κάμερον πως «οι Γάλλοι τρελαίνονται με την επιτυχία μας».

Μία ημέρα νωρίτερα είχε γίνει γνωστό πως η αυστραλή υπουργός Αθλητισμού Κέιτ Λούντι είχε χάσει το στοίχημα που είχε βάλει με τον βρετανό ομόλογό της Χιου Ρόμπερτσον για το ποια από τις δύο χώρες θα κατακτούσε περισσότερα μετάλλια και θα αναγκαστεί τώρα να κωπηλατήσει φορώντας φόρμα με τα βρετανικά χρώματα.

Ολα αυτά μπορεί να φαίνονται ανάλαφρα, όμως έχουν τη σημασία τους.

Η ισχύς των χωρών μετριέται και με τα μετάλλια…