Ο κόουτς Κ άργησε, αλλά έβαλε τη σφραγίδα του

Ο συνδετικός κρίκος αυτής της ομάδας και της περίφημης Ντριμ Τιμ του 1992 είναι αναμφισβήτητα ο Μάικ Σιζέφσκι. Ο κόουτς Κ ήταν ασίσταντ κόουτς του Τσάκ Ντέιλι στην ομάδα – όνειρο που εμφανίστηκε στη Βαρκελώνη το 1992, ενώ έχει συνδέσει το όνομά του περισσότερο από κάθε άλλον με τις ΗΠΑ τις οποίες κοουτσάρει ανελλιπώς την τελευταία εξαετία, ενώ το 1990 στην Αργεντινή είχε οδηγήσει την ομάδα στο χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Αφού πρώτα λαχτάρισε από τον κακό του δαίμονα, την Ελλάδα, όταν χρειάστηκε να μη μετρήσει το εμπρόθεσμο καλάθι του Νάσου Γαλακτερού στη λήξη για να πάρουν οι ΗΠΑ τη νίκη στην παράταση. Στη δε θητεία του αυτή την εξαετία στην επαγγελματική πλέον ομάδα των ΗΠΑ μετράει μόνο μία ήττα σε επίσημο αγώνα, από την Ελλάδα του καλού του φίλου Παναγιώτη Γιαννάκη στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ιαπωνίας στον ημιτελικό του 2006.

Εχοντας επίσης βρεθεί (ως ασίσταντ του μεγάλου Μπόμπι Νάιτ) στη χρυσή ολυμπιονίκη ομάδα του 1984 στο Λος Αντζελες, έζησε ουσιαστικά όλες τις γενιές του αμερικανικού μπάσκετ.

Η διαφορά του με τον Ντέιλι, που κοουτσάρισε την ομάδα – όνειρο του 1992, είναι πως έχοντας αρκετά χρόνια στον πάγκο των ΗΠΑ έχει καταφέρει να βάλει τη δική του σφραγίδα στην ομάδα. Δεν παίζει δηλαδή στον αυτόματο πιλότο, χωρίς να σημαίνει αυτό ότι οι παίκτες του Μάικ Σιζέφσκι δεν παίρνουν πρωτοβουλίες στο παιχνίδι τους, κάθε άλλο. Ομως βάζουν όλοι το εγώ κάτω από το εμείς και εκεί είναι η διαφορά και η σταθερότητα που δείχνει αυτή η ομάδα των ΗΠΑ στην απόδοσή της. Βέβαια, για να μην αδικήσουμε τον Τσακ Ντέιλι, θα θυμίσουμε ότι εκτός από καλός προπονητής ήταν και εξαιρετικός στη διαχείριση αστέρων τέτοιου βεληνεκούς και αυτό ήταν το μεγάλο του πλεονέκτημα.