Γέννησε, χτύπησε, έκλαψε, νίκησε

Για ένα διάστημα, η Κριστίν Αρμστρονγκ πίστεψε ότι η καριέρα της, τα χρυσά χρόνια της δόξας, είχαν τελειώσει. Είχε άλλωστε στα χέρια της προίκα ένα χρυσό μετάλλιο στην ποδηλασία στους Ολυμπιακούς του Πεκίνου το 2008 και ήθελε να κάνει παιδί. Η Αμερικανίδα αποσύρθηκε, σκέφτηκε ότι ήταν η καλύτερη στιγμή για να βγει στη σύνταξη. Ο εσωτερικός της κόσμος όμως, το πάθος της για την ποδηλασία, αντέδρασαν.Εξι εβδομάδες μετά τη γέννηση του γιου της Λούκας το 2010 πήγε μία βόλτα με το ποδήλατο. «Εκεί ένιωσα ότι είμαι παρανοϊκή. Μίλησα όμως και με άλλες μητέρες και μου είπαν ότι η αντίδρασή μου ήταν φυσιολογική». Είκοσι δύο μήνες μετά, η ζωή, το πείσμα της, η αγάπη για την ποδηλασία την έφεραν ξανά να μάχεται για να διατηρήσει τα σκήπτρα της στο Λονδίνο. Και τα κατάφερε, σε ηλικία 38 ετών, νικώντας τις εννέα αντιπάλους της στον τελικό.

Για να τα καταφέρει δεν είχε αλλάξει μόνο το πρόγραμμα προπόνησής της για χάρη του γιου της, ο οποίος παρεμπιπτόντως περισσότερο ασχολήθηκε μετά τη νίκη της με τα λουλούδια, παρά με το χρυσό μετάλλιο στην αγκαλιά της, αλλά έπρεπε να ξεπεράσει και σοβαρό τραυματισμό στην κλείδα!

Μία σπασμένη κλείδα ήταν το αποτέλεσμα μιας πτώσης στο Μπόις του Αϊντάχο. Εγχειρίστηκε και κατάφερε να επιστρέψει. Απέφυγε αγώνες με τις τοπ αθλήτριες και πήρε μέρος μόνο σε εγχώριες κούρσες. Την προηγούμενη Κυριακή μάλιστα, στη βάση του Μποξ Χιλ στο Σούρεϊ, σε αγώνα είχε γλιστρήσει και πέσει, χωρίς να χτυπήσει. Η ίδια πήρε πάνω της το ρίσκο της συμμετοχής γνωρίζοντας ότι κάποιοι μπορεί να έλεγαν ότι μοιάζει με γιαγιά. Η Γερμανίδα Τζούντιθ Αρντ πάντως, που πήρε το ασημένιο μετάλλιο, υποστήριξε ότι η Αρμστρονγκ δεν είχε πάψει να είναι το φαβορί…