e-mail

Με σημαία την ανοησία

Αγαπητή Φοίβη,

Ας μου επιτραπεί να αρχίσω με κάτι προσωπικό. Η μητέρα μου έλεγε συχνά ότι «στην ασχήμια παιδί μου να γυρνάς την πλάτη. Η ασχήμια αφορά μόνο τους άσχημους».

Με την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων, μια Γερμανίδα «αθλήτρια» έγραψε στο twitter της πως οι Ελληνες κυκλοφορούν ξυπόλητοι και πως δεν θα πατήσει το πόδι της στο ολυμπιακό χωριό που μας φιλοξενεί, γιατί φοβάται πως θα της ζητήσουμε δανεικά! Από το κείμενό της διακρίνει εύκολα κανείς τις διατροφικές επιλογές της «αθλήτριας». Δεν ψάχνει για τροφή στις αγορές των ανθρώπων, τις γεμάτες υγεία. Επιλέγει τις τροφές των απορριμματοφόρων ΜΜΕ και των πάσης φύσεως εντύπων της χώρας της. Γι’ αυτό και το κορίτσι ξερνάει κάπου κάπου. Για να ξελαφρώσει. Ομως τα… ξερατά της, σύμφωνα με τους κανόνες της ΔΟΕ, στοχεύουν αποκλειστικά την Ολυμπιακή Επιτροπή της χώρας που την έθρεψε και την κουβάλησε στους Αγώνες. Κανέναν άλλον. Διακόσιες Επιτροπές από ισάριθμες χώρες έχουν την απόλυτη ευθύνη για τη συμπεριφορά των αθλητών τους.

Εμείς γιατί διαμαρτυρηθήκαμε και μάλιστα έντονα; Αποτέλεσμα. Καλέσαμε το σκουπιδοφάγο ον στο χωριό μας και εκείνο καταχαρούμενο που ακούστηκε ξαφνικά το ονοματάκι του, έκραξε: «Καλέ πώς μου ξέφυγε το ανιστόρητο! Και παπούτσια φοράνε οι άνθρωποι και τόση ώρα που είμαι εδώ κανείς τους δεν μου ζήτησε δανεικά». Αμέσως μετά η Επιτροπή μας έστησε το ον μπροστά στην κάμερα και του έδωσε να κρατήσει τη σημαία μας, δώσαμε και τη δική τους σημαία στον σημαιοφόρο μας (!) και έτσι με αυτό τον υπερήφανο τρόπο η Επιτροπή μας αποκατέστησε τη χαμένη τιμή της Ελλάδας και των αθλητών της! Εμείς από εδώ διακρίναμε κάποια αμηχανία στο χαμόγελο του Α. Νικολαΐδη και του ζητάμε συγγνώμη! Οχι δεν ντράπηκε κανείς ακόμα… και έμειναν οι παρατρεχάμενοι του αθλητισμού να φορτώνουν στις πλάτες των αθλητών μας την ευθύνη να σηκώσουν στους ώμους τους μια χώρα που μοιάζει να μη θέλει να σηκωθεί και έναν λαό σε απελπισία, που εξακολουθεί να μη βλέπει τα λάθη του. Πολιτικοί όλων των κομμάτων, πνευματικοί ηγέτες και λαός δεν μπορέσαμε να προστατέψουμε ούτε καν μια λεξούλα τόση δα. Αυγή! Λέξη τρυφερή, γεμάτη χρώματα και φως μες στους αιώνες, τη χρυσώσαμε και μόνο στο άκουσμά της πια θυμίζει σκοτάδι. Σκοτάδι ολόμαυρο, ξέχειλο από μίσος και αίμα συνανθρώπων μας! Αναζητήσαμε λύση στα προβλήματα και ψηφίσαμε χάος και βαρβαρότητα.

Λέω, αγαπητή Φοίβη και εσείς φίλοι αυτής της σελίδας, στις ώρες της ξαγρύπνιας μας που πληθαίνουν, να λέμε καλύτερα τη λέξη χάραμα! Περιμένω το χάραμα μιας καινούργιας ημέρας! Κάπως έτσι. Τι άλλο;

Ευχαριστώ,

Σάσα Βενιέρη, Αθήνα

Θα γνωρίζετε βέβαια ότι οι Γερμανοί ισχυρίζονται πως η Νατάσα Κέλερ, η σημαιοφόρος τους που φέρεται να έγραψε τα περί ξυπόλητων, δεν έχει καν λογαριασμό στο twitter. Πρέπει πάντως να πούμε ότι έχει τύχει σε έλληνες αθλητές να συναντήσουν τέτοιου τύπου μεταχείριση σε διεθνή μίτινγκ, καθώς τα δημοσιεύματα είναι τέτοια που δίνουν την εντύπωση στον κόσμο, μαζί και στους αθλητές, ότι στην Ελλάδα περίπου δεν υπάρχει φαΐ να φάμε. Το περιοδικό «Focus», αυτό με την Αφροδίτη της Μήλου και τη γνωστή χειρονομία, έχει γράψει κατά καιρούς και άλλα προσβλητικά. Π.χ., ότι στην Ελλάδα όλοι αυτοκτονούν, είναι σε κατάθλιψη ή παίρνουν ναρκωτικά φτιαγμένα από οξέα μπαταριών. Αλλη φορά, έγραψε ότι πολλοί Ελληνες κολλάνε επίτηδες AIDS για να πάρουν κοινωνικά επιδόματα!

Πρέπει να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας. Αυτό που είπε ο Μάριο Μόντι σε άλλο, πιο σοβαρό γερμανικό μέσο ότι αυτή η κρίση απειλεί να αναστήσει όλα τα παλιά στερεότυπα που διατηρεί ο ένας για τον άλλον, είναι γεγονός. Ούτε όλοι οι Γερμανοί είναι έτσι, ούτε όλοι οι Ελληνες είναι άγιοι. Η υπουργός Εργασίας της Γερμανίας, έγραψαν «ΤΑ ΝΕΑ», είπε τις προάλλες απαντώντας σε όσους θέλουν την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, την ωραία φράση ότι «η Ελλάδα δεν είναι ούτε η αιτία ούτε η λύση της κρίσης». Εχουμε όμως και εμείς μέσα ενημέρωσης που διασύρουν με το παραμικρό εύκολους στόχους. Και πολίτες έχουμε που φορτώνουν σε άλλους δικές τους αμαρτίες. Ας προσπαθήσουμε να το φιλοσοφήσουμε. Ολοι οι εφιάλτες κάποτε τελειώνουν…

Πιάσανε ζέστες…

Αγαπητή Φοίβη,

Διακοπές δεν μπορούμε να πάμε, λόγω αφραγκίας. Πώς θα βγάλουμε τον καύσωνα; Εχεις να προτείνεις καμιά ιδέα;

Κώστας Παν.

Αθήνα

Το μόνο που μπορώ να σκεφτώ είναι να ονειρευόμαστε διακοπές τον χειμώνα. Προβλέπεται και αυτός… θερμός!