Μια Αννα Καρένινα για τον 21ο αιώνα

Περίπου δέκα χρόνια μετά την απελευθέρωση των δουλοπαροίκων από τον Τσάρο Αλέξανδρο Β’, η ζωή στη Ρωσία αλλάζει με γοργούς ρυθμούς. Νέες τεχνολογίες, εκσυγχρονισμός, αστικοποίηση και αλλαγή στη διαχείριση των μεγάλων γαιών. Μαζί όμως, στο επίκεντρο των συζητήσεων, τόσο εκεί όσο και στη Δυτική Ευρώπη, είναι το «γυναικείο ζήτημα». Δηλαδή τα δικαιώματα της γυναίκας, η στάση της κοινωνίας απέναντι στη μοιχεία, η φύση του γάμου.

Αυτή είναι η εποχή που διαλέγει ο Λέων Τολστόι να γράψει την «Αννα Καρένινα», τη δική του δηλαδή Μαντάμ Μποβαρί, τη δική του μοιχαλίδα. Μια μοιχαλίδα όμως αριστοκρατική και τραγική που του δίνει τη δυνατότητα να προσφέρει στον αναγνώστη μια κλεφτή ματιά στην κλειδαρότρυπα της αριστοκρατίας και να αναστοχαστεί ο ίδιος τα δίπολα που τον απασχολούσαν: ανάμεσα στον εκμαυλισμό του άστεως και στην αγνότητα της καλλιέργειας της γης, ανάμεσα στην πίστη και την απιστία, ανάμεσα στην πίστη και στην αθεΐα, ανάμεσα στον θάνατο και τη ζωή.

Το νήμα για το ποια ήταν εντέλει η Αννα Καρένινα, αν ήταν θύμα ή η ίδια προκαλούσε την τύχη της, αν ήταν ευαίσθητη ή διαβολική, ξαναπιάνει ακόμη μία ταινία που καταπιάνεται με τον μύθο της. Την έχει ερμηνεύσει η Γκρέτα Γκάρμπο και η Βίβιαν Λι, κάθε εποχή γυρίζει τη δική της εκδοχή για αυτήν, τη γυρίζει τώρα και ο Βρετανός Τζο Ράιτ με τη μούσα του Κίρα Νάιτλι. Μεγάλο ατού της ταινίας, η πιστή αναπαράσταση της εποχής.