Ο διάλογος για ανασύσταση περνά από το Ιντερνετ

Το θέμα έθιξε προ ημερών στη συνεδρίαση της Οργανωτικής Γραμματείας του κόμματος ο ίδιος ο Βαγγέλης Βενιζέλος, επισημαίνοντας ότι για να συμφωνηθούν τα νέα χαρακτηριστικά του θα πρέπει προηγουμένως να αναλυθεί το προφίλ της κοινωνίας, όπως επίσης και οι επιρροές που αυτή δέχεται από τις πολιτικές εξελίξεις.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος δεν έκρυψε τον προβληματισμό του για τη μορφή που θα πρέπει να προσλάβει το νέο ΠΑΣΟΚ και έθεσε στα στελέχη του τα ακόλουθα ερωτήματα: Πώς θα μιλάμε για σύγχρονη σοσιαλδημοκρατία που πιθανόν να είναι ανακόλουθη με την κυβερνητική διαχείριση; Ποιο μπορεί να είναι το νέο προνομιακό ακροατήριο του ΠΑΣΟΚ; Πώς το ΠΑΣΟΚ συμμετέχοντας στο κυβερνητικό σχήμα μπορεί να κεφαλαιοποιήσει τα θετικά στοιχεία και να μη χρεώνεται μόνο τα αρνητικά για τους πολίτες; Πώς θα εκφράσει το ΠΑΣΟΚ την πολιτική του παράδοση χωρίς να έχει και στοιχεία λαϊκότητας στην έκφρασή του;

Ηδη στο ΠΑΣΟΚ έχει αρχίσει ο ανοιχτός διάλογος μέσω της ιστοσελίδας www.anasistasipasok.gr με στόχο οι επιτελείς του κόμματος, αποκωδικοποιώντας τα σχόλια αλλά και τις ανάγκες της κοινωνίας, να προχωρήσουν στη σύνταξη της νέας ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος. Μέσα από την ίδια ιστοσελίδα έχουν ξεκινήσει οι εγγραφές φίλων και μελών για τη δημιουργία του νέου Μητρώου του ΠΑΣΟΚ.

Οι πολίτες που παρεμβαίνουν καθημερινά με τα σχόλιά τους στον δημόσιο διάλογο εκφράζουν την άποψή τους επί παντός επιστητού. Κάποιοι διατυπώνουν τις απόψεις τους για τη σοσιαλδημοκρατία, άλλοι ζητούν από το ΠΑΣΟΚ να διαγράψει την πολιτική του κατά την περίοδο 2009-2011, στον αντίποδα άλλοι ζητούν από το Κίνημα να μην αυτοτιμωρείται. Ορισμένοι ζητούν αλλαγές στο θεσμικό σύστημα με τη θέσπιση ορίων στα αξιώματα, ενώ κάποιοι άλλοι επιμένουν ότι πριν από την ανασύσταση πρέπει να επέλθει η κάθαρση του ΠΑΣΟΚ. Στην πλειονότητά τους πάντως οι συμμετέχοντες στον διάλογο μιλούν με αρκετά σκληρή γλώσσα…

Ο Νίκος Ράπτης σχολιάζει: «Προσωπικά θεωρώ πως η συζήτηση για “σοσιαλδημοκρατία” στην Ελλάδα αποτελεί εκδήλωση ιδεολογικού επαρχιωτισμού και διανοητικής ακινησίας».

Αιχμηρός είναι ο Γιάννης Λειβαδίτης που σχολιάζει: «Καμία ανασύσταση δεν μπορεί να γίνει χωρίς να υπάρξει κάθαρση. Αν το ΠΑΣΟΚ δεν αναγνωρίσει τα όσα έχει κάνει ή τις παραλείψεις του όλα αυτά τα χρόνια κανένας δεν πρόκειται να συμπαραταχθεί μαζί του». Προχωρεί όμως και σε προτάσεις: «Θα επαναλάβω τα παρακάτω χωρίς να είναι περιοριστικά. Αυτοκριτική. Εισδοχή νέων ανθρώπων που δεν έχουν σαπίσει στην πολιτική με νέες ιδέες. Κατάρτιση ρεαλιστικών προγραμμάτων μακριά από ιδεοληψίες του τύπου 3ης Διεθνούς, Bernstein κ.λπ. μπούρδες. Ωραία για τη συζήτηση στο καφενείο αλλά όχι για την πραγματικότητα. Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται αν οι λύσεις είναι νεοφιλελεύθερες, δεξιές, αριστερές κ.λπ. Θέλει λύσεις που να δίνουν λύση στα προβλήματά του…».

Από την πλευρά του ο Σπύρος Καββαδίας αρχίζει την παρέμβασή του λέγοντας: «Η αλήθεια είναι ότι τέτοιο μπέρδεμα και τέτοια σύγχυση στο ιδεολογικό μου οπλοστάσιο ούτε καν το φανταζόμουνα ότι θα μπορούσα κάποτε να αισθανθώ. Ημουν ένα μέλος του ΠΑΣΟΚ, που βοηθούσα, με τις μικρές μου δυνάμεις, σε όλα τα επίπεδα το κόμμα στο οποίο ανήκα. Είχα ένα ιδεολογικό υπόβαθρο που εκπορευόταν από τη διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη και τα κατά καιρούς ιδεολογικά μανιφέστα, που ψηφίζονταν στα συνέδρια. Στην πορεία υπήρξε χαλάρωση σε όλα τα επίπεδα, με αποκορύφωμα την κυβερνητική μας θητεία, όπου εκεί χάθηκαν όλα. Μπροστά στην εξουσία χάσαμε την ιδεολογική μας ταυτότητα…».

Με τη συνεχή αυτοκριτική διαφωνεί ο Νίκος Ράπτης: «Το αυτομαστίγωμα έχει και όρια (…). Το ΠΑΣΟΚ εξακολουθεί να έχει δύο πραγματικά πλεονεκτήματα: τη συντριπτική πλειοψηφία όσων διαθέτουν τεχνογνωσία διαχείρισης και πολιτική παιδεία και το γεγονός ότι στο διάστημα 2009-2012 πήρε πάνω του την ευθύνη διαχείρισης της κρίσης (με λάθη ίσως, παραλείψεις, αστοχίες) όταν όλοι οι άλλοι κρύβονταν στα “λαγούμια” της συνθηματολογίας και του πεζοδρομιακού τσίρκου».

Σε συμβουλές προς τον Βαγγέλη Βενιζέλο προβαίνει ο Λεωνίδας Κασάπης: «Πρόεδρε, τόλμησε!!! Το χαμηλό ποσοστό που έλαβε το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες κάλπες σού δίνει τη δυνατότητα να κάνεις ριζοσπαστικές αλλαγές. Να αλλάξεις πορεία και πολιτική κατεύθυνση. Μην ξεχνάς με κάποιο ανάλογο ποσοστό ξεκίνησε ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1975». Στη συνέχεια παραθέτει μία σειρά από προτάσεις όπως: «Εκλογή βουλευτών ώς τρεις τετραετίες, μείωση αριθμού βουλευτών, άρση βουλευτικής ασυλίας, σταθερά εκλογές κάθε τέσσερα χρόνια, πόθεν έσχες για όλους τους Ελληνες, σταθερή πολιτική στην Παιδεία».