Ατύχημα

Ατύχημα

Στην ιστορία «παίζουν» ένα ατύχημα με μοτοσικλέτα, ένα ανάλαφρο ντεσέν ηλεκτρονικών ήχων, κιθάρες και ο αθεράπευτος ρομαντισμός του Twin Shadow – κατά κόσμον Τζορτζ Λιούις Τζούνιορ. Αυτά όλα, σε έναν εξομολογητικό τόνο και ένα ανομολόγητο 80s θέμα που «βγαίνει» στον καλλιτέχνη ίσως λίγο πιο πολύ για αυτιά που δεν τρελαίνονται για τον συγκεκριμένο ήχο. Το «Confess» (4AD) πάντως έχει εσωτερικές ποπ δυνάμεις, κάτι σκοτεινό, χορευτικές χάρες και μια καρδιά από νεονοσταλγία με μικρές ανατροπές (όπως στο κάπως α λα Ελτον Τζον, «I Don’t Care»). Μετά το ατύχημα που του συνέβη, ο Twin Shadow βγήκε πιο δυνατός, η μηχανή (από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνω πως) όχι.

Τηλέφωνο

Ολα άρχισαν όταν ο Τζάστιν Μπίμπερ έγραψε στο twitter του πως του άρεσε το τραγούδι της συμπατριώτισσάς του (Καναδής) Κάρλι Ρέι Γιέσπεν. Τα εκατομμύρια των φόλουερς του Τζάστιν έσπευσαν να ακούσουν το «Call me, maybe», που μέχρι το επόμενο πρωί είχε γίνει σουξέ. Ποπ, εύκολο, φτιαγμένο για εφηβικά γούστα. Εγινε ιντερνετικό φαινόμενο και ακολούθησαν η μία μετά την άλλη οι διασκευές. Ξαφνικά, πολλά «Call me, maybe», ερασιτεχνικά βίντεο στο YouTube, αστεία, διασκεδαστικά, καλοφτιαγμένα. Η Κάρλι εμφανίζεται παντού και το «Curiosity» (με τα έξι τραγούδια του) «πετάει» κι αυτό μαζί της. Και να σκεφτεί κανείς πως στην εποχή των SMS και των tweets, η επιτυχία ήρθε με… τηλεφώνημα («Call me, maybe»).