«Κερδίζει χρόνο αλλά όχι τη λύση»
Δύσκολα τα πράγματα για την Ισπανία, διαπιστώνουν όλοι και μαζί τους ο Πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι που ανακοίνωσε σκληρά μέτρα λιτότητας
Κατά πόσο είναι αποτελεσματικά τα «δρακόντεια μέτρα λιτότητας» που ανακοίνωσε την Τετάρτη ο ισπανός Πρωθυπουργός Μαριάνο Ραχόι, αναρωτιούνται από χθες ειδικοί και μέσα ενημέρωσης σε όλο τον κόσμο, καθώς φαίνεται να διαμορφώνεται μια άποψη ότι με αυτά η Μαδρίτη «κερδίζει χρόνο αλλά όχι τη λύση». Αλλωστε τα μέτρα δεν έχουν ολοκληρωθεί. Ολα τα βλέμματα τώρα στρέφονται σε μια συνάντηση μεταξύ της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των 17 ισχυρών τοπικών κυβερνήσεων, που βαρύνονται με μεγάλα χρέη, στην οποία θα συζητηθεί η έκδοση των «ισπανομολόγων», τα οποία αναμένεται να εγγυηθεί η Μαδρίτη με αντάλλαγμα αυστηρότερη επίβλεψη στις δαπάνες τους.
Επίσης, ο Μαριάνο Ραχόι που αθέτησε όλες τις προεκλογικές του υποσχέσεις εκτός από μία, τώρα αναμένεται να αθετήσει και αυτή: ανακοίνωσε τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος, για το οποίο δέχεται συνεχώς πιέσεις από τις Βρυξέλλες. Χθες ο ισπανός Πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι θα συζητήσει το θέμα με τους Σοσιαλιστές της αντιπολίτευσης προκειμένου να προωθήσει αλλαγές βασισμένες στις προτάσεις της ΕΕ που συνδέουν τις συντάξεις με το προσδόκιμο ζωής.
Μπροστά σε αυτή τη θύελλα νέων μέτρων, τα συνδικάτα έχουν αρχίσει ήδη και αντιδρούν έντονα, καθώς μάλιστα όλοι οι αναλυτές θεωρούν πως μπορεί να υπάρχει αναγκαιότητα αυτή τη στιγμή για περικοπές, η οικονομία όμως θα συνεχίσει να συρρικνώνεται – περίπου 2% φέτος, ενώ η ύφεση προβλέπεται ότι θα διαρκέσει έως το 2014. Θα είναι η πρώτη φορά που η Ισπανία θα έχει ύφεση επί δύο συνεχή χρόνια από το 1957, υπό τη δικτατορία του Φράνκο. Οι αναλυτές προβλέπουν ότι το σχέδιο περικοπής 65 δισ. ευρώ τα επόμενα δυόμισι χρόνια δεν θα έχει τύχη, καθώς δεν πρόκειται να σπάσει τον φαύλο κύκλο της ύφεσης που θα προκαλεί περιορισμό των δημόσιων εσόδων και αυτός με τη σειρά του περισσότερη λιτότητα και συρρίκνωση της οικονομίας. «Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν δεν αντιμετωπίζουν το πρόβλημα της εύρεσης κονδυλίων ούτε το ζήτημα της έλλειψης ζήτησης», παρατηρεί ο Χουάν Τόρες Λόπεζ, καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο της Σεβίλλης. «Αυτό που θα γίνει είναι να περιοριστούν τα έσοδα, η δυνατότητα δημιουργίας θέσεων εργασίας και ουσιαστικά θα γίνει πιο δύσκολο να ξεπληρωθεί το χρέος. Και ακόμα πιο δύσκολο να εκπληρωθούν οι στόχοι για τον περιορισμό του ελλείμματος».
OI ΑΓΟΡΕΣ. Αλλωστε και η αντίδραση των αγορών δεν ήταν θετική. Το επιτόκιο στα δεκαετή ισπανικά ομόλογα – ένας δείκτης για το πόσο επικίνδυνο θεωρούν οι αγορές το χρέος της χώρας – ανέβηκε στο 6,63%. Ο Ραχόι μπορεί να πέτυχε μια μικρή νίκη στο θέμα της αποκατάστασης της εμπιστοσύνης, με την απόφαση των Βρυξελλών να ανακεφαλαιοποιηθούν απευθείας οι τράπεζες, έγραψε χθες σε σημείωμα προς τους πελάτες της η Societe Generale, «δεν πρόκειται όμως αυτό να ανάψει το φως στο σκοτεινό τούνελ της ύφεσης. Με κάποιες χώρες της ΕΕ να έχουν αρχίσει να επικρίνουν τη μεγαλύτερη μεταφορά κεφαλαίων και το Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας να μη βιάζεται να αποφασίσει για τη συνταγματικότητα του ESM, δεν μπορεί παρά κάποιος να αναρωτηθεί εάν η Ισπανία έχει τον έλεγχο του μέλλοντός της».
Ομως και ο ισπανικός Τύπος, παρότι υπογραμμίζει την αναγκαιότητα των αυστηρών μέτρων λιτότητας, αναρωτιέται για την αποτελεσματικότητά τους να ανορθώσουν την οικονομία. Ο Ραχόι προσπαθεί «να αποφύγει την κατάρρευση προχωρώντας στις μεγαλύτερες περικοπές που έχουν γίνει επί δημοκρατίας», έγραψε η «Ελ Παΐς», ενώ η «Ελ Μούντο» παρατηρεί πως ο Πρωθυπουργός «έπαιξε το τελευταίο του χαρτί προκειμένου να αποφύγει μια “διάσωση” της Ισπανίας ανάλογη με εκείνη της Ελλάδας ή της Πορτογαλίας».