Ερωτεύτηκα μια Ατμομηχανή

Οταν η Ατμομηχανή επιτάχυνε, δεν την πρόφθαινες με τίποτα, όταν η Ντάνα έριχνε το ακόντιο, το κατάπινε ο ουρανός. Ο Εμίλ και η Ντάνα ερωτεύτηκαν με την πρώτη ματιά. Και δεν ήταν οι συμπτώσεις που τύλιξαν σαν μεταξωτό μαντίλι τις ζωές τους, ήταν ο έρωτας. Η Ντάνα κι ο Εμίλ γεννήθηκαν την ίδια μέρα και είχαν το ίδιο πάθος, τον αθλητισμό. Ο Εμίλ τη λάτρευε και η Ντάνα λάτρευε τον Εμίλ. Τους χώρισε ο θάνατος το 2000, όταν η Ατμομηχανή ξεφύσηξε ταξιδεύοντας για τα σύννεφα. Η Ντάνα ζει ακόμα στα 90 της στην Τσεχία. Ο αθλητής Εμίλ έμεινε στην ιστορία σαν Ατμομηχανή, αλλά όλοι τον γνωρίζουν και με το επώνυμό του: Ζάτοπεκ! Ο Τσέχος με το κουρασμένο πρόσωπο που έλεγες «τώρα πεθαίνει», σαν έτρεχε, έδειχνε να σβήνει στους αγώνες του, αλλά ανασταινόταν στο νήμα. Το 1952 πήρε χρυσά μετάλλια στα 10.000 μ., στα 5.000 μ. και στον μαραθώνιο κι όλα αυτά στα 30 του. Η Ντάνα Ζατόπκοβα την ίδια μέρα που ο Εμίλ νικούσε στα 5 χιλιόμετρα κάρφωνε με το ακόντιό της το πρώτο σκαλί του βάθρου. Στη συνέντευξη Τύπου ο Εμίλ προσπάθησε να μιλήσει για την επιτυχία τής Ντάνα: «Εμπνεύστηκε από την κούρσα μου στα 5.000 μέτρα», είπε για να λάβει την αποστομωτική απάντηση της συζύγου του: «Βρες μια αθλήτρια να εμπνευστεί από τις επιτυχίες σου και δώσ’ της το ακόντιο να το στείλει πενήντα μέτρα μακριά». Δεν είχε άδικο. Ο Εμίλ και η Ντάνα στάθηκαν στο πλευρό του πρωθυπουργού Ντούπτσεκ κατά την Ανοιξη της Πράγας, με αποτέλεσμα ο Ζάτοπεκ να διωχθεί και να χάσει τον βαθμό του συνταγματάρχη, την ιδιότητα του μέλους του Κομμουνιστικού Κόμματος και τη θέση του ομοσπονδιακού προπονητή. Η Ατμομηχανή όμως δεν είχε χάσει τον ρυθμό της ούτε όταν συναγωνίστηκε τα άρματα των Σοβιετικών. Η ΔΟΕ του έστησε άγαλμα στο Μουσείο της Λωζάννης και η ιστορία τον γιγάντωσε στη μνήμη των απλών ανθρώπων. Ο Ζάτοπεκ ήταν ένας θρύλος και θρύλος παραμένει.