Στη ζωή του 14χρονου Κορινάμπα Ρούτο, δύο πράγματα έχουν τη μεγαλύτερη αξία - τα γελάδια του και το ΑΚ-47 του. Εχει το όπλο εδώ και δύο χρόνια, περασμένο πάντα στον δεξιό του ώμο, και το έχει ήδη χρησιμοποιήσει, όπως λέει στον Νικ Χόπκινς της «Γκάρντιαν», πολλές φορές. Είναι ένα παιδί στρατιώτης σε μια ξεχασμένη διαμάχη που μετρά δεκαετίες.
Ο τόπος του Ρούτο, η πυρακτωμένη ενδοχώρα της Κοιλάδας του Ρήγματος στην Κένυα, βρίσκεται έτη φωτός μακριά από το Μανχάταν και ο έφηβος ουδέποτε έχει ακούσει για τον ΟΗΕ. Τη δική του όμως ιστορία, και χιλιάδες άλλες σαν αυτή, καλούνται να σκεφτούν οι χώρες-μέλη του ΟΗΕ που ξεκίνησαν την Τρίτη στη Νέα Υόρκη μια ιστορική προσπάθεια υπογραφής της πρώτης διεθνούς Συνθήκης για το εμπόριο όπλων (ΑΤΤ).
Εφόσον εφαρμοστεί, η ATT θα καταστήσει παράνομη, υπό το διεθνές δίκαιο, την πώληση όπλων σε καθεστώτα για τα οποία υπάρχουν υποψίες ότι παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θα αναγκάσει επίσης όλους τους μεσάζοντες που αγοράζουν και πωλούν νέα και χρησιμοποιημένα συμβατικά όπλα να βγουν από τις σκιές: ουδείς θα μπορεί να εμπορεύεται όπλα εκτός αν βρίσκεται σε ένα εγκεκριμένο μητρώο.
Περισσότερες από 150 χώρες έχουν οπισθογραφήσει την αυστηρά διατυπωμένη ΑΤΤ, μόνο μία έχει δηλώσει αντίθετη - η Ζιμπάμπουε. Μια μικρή ομάδα περίπου 20 χωρών, όμως, ανάμεσά τους και μια απρόσμενη συμμαχία ΗΠΑ, Ρωσίας και Κίνας, διεκδικεί τώρα μεγαλύτερα περιθώρια ελιγμών για την ίδια και τις πολιτικά ισχυρές οπλοβιομηχανίες της.
Τα πρώτα ψήγματα της ΑΤΤ γεννήθηκαν στο Ναϊρόμπι της Κένυας το 2002, τότε που 100 μη κυβερνητικές οργανώσεις από όλο τον κόσμο συμφώνησαν να συντονίσουν μια διεθνή εκστρατεία με στόχο την υπογραφή της πρώτης διεθνούς Συνθήκης για το εμπόριο όπλων. Το πρώτο ψήφισμα ήρθε στον ΟΗΕ το 2006: οι ΗΠΑ είχαν τότε ψηφίσει κατά. Μετά την εκλογή του, όμως, το 2009, ο Μπαράκ Ομπάμα αποφάσισε να στηρίξει την προσπάθεια. Η διεθνής σύνοδος έπρεπε κανονικά να ξεκινήσει την περασμένη Δευτέρα, καθυστέρησε όμως μία μέρα λόγω διαφωνιών για το αν οι Παλαιστίνιοι έπρεπε να συμμετέχουν ως παρατηρητής χωρίς δικαίωμα ψήφου ή ως κράτος-μέλος με δικαίωμα ψήφου - τελικά εξασφάλισαν μπροστινό κάθισμα στην αίθουσα, αλλά χωρίς ψήφο.
Ο γ.γ. του ΟΗΕ, ο Μπαν Κι Μουν, έδωσε το σήμα για την έναρξη των εργασιών με το σύνθημα: «Ο στόχος μας είναι φιλόδοξος, αλλά εφικτός». Οι διαβουλεύσεις θα συνεχιστούν για ημέρες, η σύνοδος ολοκληρώνεται κανονικά στις 27 Ιουλίου. Δυο μεγάλα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα: θα καλύπτει ή όχι η τελική Συνθήκη και τα πυρομαχικά, όπως ζήτησαν σε κοινή τους επιστολή παραμονές της συνόδου οι υπουργοί Εξωτερικών Γαλλίας, Βρετανίας, Γερμανίας και Σουηδίας; Και, ακόμα πιο σημαντικό, οι υπογράφουσες χώρες θα απαγορεύσουν πράγματι, όπως αναφέρεται στο προσχέδιο, τις πωλήσεις όπλων σε καθεστώτα «όπου υπάρχει ουσιαστικός κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν για τη διάπραξη… σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου»; Ή θα υποκύψουν στις πιέσεις χωρών όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία και η Κίνα, που προτιμούν μια πιο χαλαρή διατύπωση, μια απλή υποχρέωση των κυβερνήσεων να «λαμβάνουν υπόψη» τα ανθρώπινα δικαιώματα προτού εγκρίνουν πωλήσεις όπλων; Με την κλιμακούμενη σύρραξη στη Συρία για φόντο και με τόσες, μα τόσες λιγότερο ή περισσότερο ξεχασμένες διαμάχες να μαίνονται ανά τον κόσμο, η σημασία των απαντήσεων είναι προφανής.

ΑΙΜΑΤΟΧΥΣΙΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΝΕΡΟ... Επιστροφή στον Κορινάμπα Ρούτο: «Δεν θέλω αυτή τη ζωή, αλλά δεν έχω και άλλη», δήλωσε ο 14χρονος στην «Γκάρντιαν». Δεν ξεκίνησαν τα όπλα την αντιπαλότητα ανάμεσα στη φυλή του, τους Μασόλ του Δυτικού Πακότ, και τις φυλές της γειτονικής περιφέρειας Τουρκάνα∙ όταν όμως έγιναν διαθέσιμα, οι διαμάχες για τα ζώα και τα βοσκοτόπια έφεραν μια πρωτοφανή αιματοχυσία. «Οπου υπάρχουν σύνορα, υπάρχουν διαμάχες», λέει η Ροζελίν Μουνγκάι, από τη μη κυβερνητική οργάνωση Act!. «Πάντα υπήρχαν συγκρούσεις, ιδιαίτερα σε περιοχές από όπου λείπουν το νερό και άλλοι πόροι, και οι κυβερνήσεις είναι ανίκανες να εγγυηθούν την ασφάλεια. Η ΑΤΤ όμως είναι σημαντική γιατί θα βοηθούσε να μειωθεί ο ανεφοδιασμός με όπλα. Δεν θα λύσει το ίδιο το πρόβλημα, αλλά είναι μια αρχή».

Οπλα που χάνονται από χέρι σε χέρι
Τα όπλα ανακυκλώνονται σήμερα μέσω διαφόρων πωλητών, ώσπου οι κατασκευάστριες εταιρείες χάνουν τα ίχνη τους. Ως εκ τούτου μπορούν να αποποιούνται κάθε ευθύνη για το πού καταλήγουν

Διεθνής Συνθήκη
«Ο κοινός μας στόχος είναι σαφής. Μια σθεναρή και νομικά δεσμευτική Συνθήκη για το εμπόριο όπλων που θα έχει πραγματικό αντίκτυπο στις ζωές των εκατομμυρίων ανθρώπων που υποφέρουν από τις συνέπειες της ένοπλης σύρραξης, της καταστολής και της ένοπλης βίας»
Μπαν Κι Μουν, γενικός γραμματέας του ΟΗΕ

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από