Ενα νέο μονοπάτι οδηγεί στο Σύμπαν

Η ανακάλυψη, όπως όλα δείχνουν, του μποζονίου Χιγκς, ανοίγει τον δρόμο για την ερμηνεία πολύπλοκων καταστάσεων στο Σύμπαν. Οπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο ακαδημαϊκός και καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας Δημήτρης Νανόπουλος, η ύπαρξη του σωματιδίου αποτελεί μια στέρεη βάση πάνω στην οποία μπορούν να διατυπωθούν θεωρίες για την κατανόηση της λειτουργίας ενός μεγάλου μέρους του Σύμπαντος.

«Πολλοί επιστήμονες, ανάμεσα τους κι εγώ, πιστεύαμε εδώ και πολλά χρόνια ότι η ύπαρξη του σωματιδίου Χιγκς όπως και του πεδίου Χιγκς, είναι δεδομένη. Ηταν θέμα χρόνου να επαληθευτεί πειραματικά η ύπαρξή του στο CERN. Ωστόσο, το γεγονός ότι το σωματίδιο εντοπίστηκε με την προβλεπόμενη μάζα που εκτιμούσαν όλες οι θεωρίες που μιλούσαν για την ύπαρξη του μάς γεμίζει με μεγάλη χαρά». Και εδώ ξεκινά η μεγάλη πρόκληση. Η ύπαρξη του σωματιδίου και του πεδίου με το οποίο συναρτάται η δράση του αποτελούν το τελευταίο κομμάτι του παζλ του λεγόμενου Καθιερωμένου Μοντέλου, της θεωρίας που ερμηνεύει αρκετά πράγματα για τον κόσμο αλλά όχι όλα.

Στην πραγματικότητα, μας βοηθά να κατανοήσουμε περίπου το 4% του Σύμπαντος. Ακούγεται μικρό το ποσοστό αλλά σ’ αυτό περιλαμβάνοντα πολλά πράγματα που συμβαίνουν στα δισεκατομμύρια αστέρια και γαλαξίες. Το 25% του Σύμπαντος που αποτελείται από τη λεγόμενη σκοτεινή ύλη παραμένει ακατανόητο και το Καθιερωμένο Μοντέλο μάς είναι άχρηστο.

Εδώ υπεισέρχεται η θεωρία με το κάπως εξωτικό όνομα, αυτό της υπερσυμμετρίας. Η θεωρία λέει πως για κάθε σωματίδιο υπάρχει ένα αντίστοιχο δίδυμο αδερφάκι του, που είναι όμως πολύ βαρύτερο.

«Η θεωρία της υπερσυμμετρίας που έχουμε διατυπώσει, έχοντας ως αφετηρία την ύπαρξη του μποζονίου, μας οδηγεί στην ύπαρξη ενός άλλου σωματιδίου που είναι το πλέον ελαφρύ και το αποκαλούμε υπερσυμμετρικό σωματίδιο», λέει ο Δημήτρης Νανόπουλος και προσθέτει: «Αυτό το σωματίδιο θεωρούμε ότι δεν μπορεί να διασπαστεί σε τίποτα άλλο περισσότερο και πώς έχει τέτοιες ιδιότητες που αποτελεί το συστατικό στοιχείο της σκοτεινής ύλης. Δηλαδή μιας κατάστασης στο Σύμπαν που δεν γνωρίζουμε τι ρόλο διαδραματίζει».

Η θεωρία της υπερσυμμετρίας μπορεί να αποδειχτεί μέσα από τη λειτουργία του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN και μάλιστα «όχι έπειτα από δεκαετίες αλλά σε σύντομο χρονικό διάστημα». Ο Δημήτρης Νανόπουλος και άλλοι ειδικοί θεωρούν πως μέσα από τις συγκρούσεις πρωτονίων θα προκύψουν υπερσυμετρικά σωματίδια και θα παρατηρηθούν οι ιδιότητές τους.

Γεγονός είναι ότι σε αυτό το πεδίο της σωματιδιακής φυσικής και της φυσικής υψηλών ενεργειών αναμένεται να χαραχτεί ένα καινούργιο μονοπάτι που θα οδηγήσει κάποια στιγμή σε μία μαγική εξίσωση. Δηλαδή σε μία θεωρία που θα μπορεί να περιγράφει τη λειτουργία και τη συμπεριφορά του Σύμπαντος, μέσα από τις τέσσερις (;) δυνάμεις που είναι επικυρίαρχες σ’ αυτό.