Η ΑΕΚ που αιμορραγεί

Σε θερμοκήπιο ποδοσφαιριστών εξελίσσεται τα τελευταία χρόνια η ΑΕΚ.

Αλλά όσοι γνωρίζουν την ιστορία της ομάδας αντιλαμβάνονται πως η ΑΕΚ δεν μεγάλωσε, δεν κατέκτησε τίτλους και διακρίσεις χάνοντας ποδοσφαιριστές της. Εγινε ξεχωριστή γιατί κρατούσε τα καλύτερα ταλέντα της και ενίοτε αγόραζε ποδοσφαιριστές.

Τι βλέπουμε τα τελευταία χρόνια; Την ΠΑΕ να λειτουργεί ως μια μικρομεσαία ομάδα της Σούπερ Λίγκας. Το φυτώριο βγάζει ταλέντα και αυτά χάνονται έναντι πινακίου φακής. Προτού μπουσουλήσουν στο χορτάρι, φεύγουν για άλλες πολιτείες.

Ο Παπασταθόπουλος δόθηκε στην Τζένοα και έκτοτε εκτοξεύτηκε η τιμή του. Ο Ταχτσίδης έφυγε και ήδη εξυφαίνονται σενάρια για παραμονή του στο Καμπιονάτο. Γκέντσογλου, Πλιάτσικας και Ζορμπάς δεν έδωσαν όσα θα περίμενε η ΑΕΚ και αποχώρησαν. Ούτε από τον Χετεμάι πήρε κάτι η ΠΑΕ, ενώ για τον Καπετάνο κάποτε δαπανήθηκε μια περιουσία και στη συνέχεια ο σέντερ φορ θυμήθηκε την τέχνη του γκολ στη… Ρουμανία. Πριν από μήνες χάθηκε ο Τζιμπούρ και χθες ήταν μια ημέρα οδυνηρή για τους γηγενείς φίλους της ΑΕΚ. Ο μεν Κλωναρίδης, ένα ατόφιο ταλέντο, μεταπήδησε στη Λιλ, ο δε Μανωλάς επιβεβαιώθηκε πως θα συνεχίσει με την κόκκινη φανέλα του Ολυμπιακού.

Κάποτε, αυτό θα ήταν αδιανόητο. Η ΑΕΚ αιμορραγεί, χάνει παίκτες αξίας και ποδοσφαιριστές – ονόματα, κομμάτια από την ιστορία της και ουδείς συγκινείται. Τα αλλεπάλληλα λάθη των διοικήσεων και των άβουλων προέδρων έφεραν αυτό το άσχημο αποτέλεσμα: η ΑΕΚ δεν κατάφερε να ανανεώσει τα συμβόλαια των ποδοσφαιριστών και αναγκάστηκε να τους δει να φεύγουν χωρίς (οι περισσότεροι) να φέρουν το παραμικρό όφελος.

Ακούμε πως στόχος των νέων διοικητικών και όσων «τρέχουν» την ομάδα είναι να βγάλουν παίκτες και τα φιντάνια να επανδρώσουν την πρώτη ομάδα. Δεκτό, όμως υπάρχει, αλήθεια, προοπτική; Ή θα δούμε το ίδιο σενάριο με αποχωρήσεις που πληγώνουν, με παίκτες που θα γυρίσουν την πλάτη σε μια ΑΕΚ ανίσχυρη και ανοχύρωτη;