ΧΡΥΣΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ

Στον απόηχο της Συνόδου Κορυφής, που θεωρήθηκε ως μια «πρώτη νίκη» των χωρών του Νότου απέναντι στην εμμονή της Καγκελαρίου Μέρκελ και των χωρών του Βορρά στην πολιτική της λιτότητας, αρχίζει για τη χώρα μας μια μεγάλη μάχη: το νέο παζάρι με την τρόικα. Η Ελλάδα έχει σαφείς στόχους αυτή τη φορά: διεκδικούμε παράταση ενός – δύο ετών για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων του Μνημονίου, όπως και την αφαίρεση από το δημόσιο χρέος των 50 δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, κατά το πρότυπο της συμφωνίας για τις ισπανικές τράπεζες. Ζητούμε επίσης αναπτυξιακά κονδύλια, ώστε να περιοριστεί η καταστροφική ύφεση που διαλύει την Οικονομία μας. Βεβαίως, η ελληνική πλευρά οφείλει να έχει συνείδηση της θέσης της: αλλιώς μετρούν στην ευρωπαϊκή ζυγαριά χώρες όπως η Ιταλία και η Ισπανία και αλλιώς η Ελλάδα, για την οποία ακούγονται συνεχώς απειλές από διάφορες πλευρές ότι η Ευρώπη μπορεί να κάνει και χωρίς αυτήν.

Τα περιθώρια έχουν στενέψει ιδιαιτέρως για την ελληνική Οικονομία, ενώ είναι πλέον πασιφανές ότι τουλάχιστον ορισμένα από τα οικονομικά μέτρα που επιβλήθηκαν από την τρόικα αποδείχθηκαν – πέρα από ανάλγητα – απολύτως αναποτελεσματικά.

Η ελληνική πλευρά, επομένως, δεν έχει λόγο να επιχειρήσει να παραστήσει τον «καλό μαθητή» και να παρασυρθεί σε συμφωνίες για νέα μέτρα, τα οποία απλώς θα επιτείνουν τον μαρασμό της Οικονομίας και θα καταστήσουν ανεφάρμοστη την εφαρμογή του Μνημονίου.

Απαιτείται σκληρή διαπραγμάτευση με τους δανειστές, αλλά και επίγνωση ότι στα ζητήματα των διαρθρωτικών αλλαγών η χώρα μας δεν πέτυχε ουσιαστικά τίποτε στα χρόνια που ακολούθησαν την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου.

Η ανάκτηση της αξιοπιστίας της χώρας μας περνά μέσα από τις δεσμεύσεις για την πραγματοποίηση των διαρθρωτικών αλλαγών. Οφείλουμε, για παράδειγμα, να παρουσιάσουμε αξιόπιστο χρονοδιάγραμμα για τις αποκρατικοποιήσεις, όπως και για την αλλαγή του φορολογικού πλαισίου ή το άνοιγμα των επαγγελμάτων, που έχει καταλήξει ένα σύγχρονο «γεφύρι της Αρτας».

Οφείλουμε να πιέσουμε, αλλά οφείλουμε και να πείσουμε. Η ατμόσφαιρα στην Ευρώπη έχει αλλάξει – κι αυτό μπορεί να είναι χρυσή ευκαιρία για την Ελλάδα. Αρκεί να μην τη σπαταλήσουμε!