Οι ποδοσφαιριστές του τον στήριξαν πρώτοι

Στο πρόσωπο του Σάντος οι ΠΑΕ πίστεψαν ότι βρήκαν τον άνθρωπο-χρυσάφι. Οι πορτογάλοι προπονητές έγιναν ξανά μόδα και τη σκυτάλη πήρε (2002) ο Παναθηναϊκός. Ωστόσο, τρεις σερί ήττες, ένα ηχηρό χαστούκι στη Λεωφόρο από την Προοδευτική (!) και κάποιες ύβρεις των οπαδών προς το πρόσωπό του έδειξαν την πόρτα της εξόδου στον εγκλωβισμένο στα πράσινα αδιέξοδα Φερνάντο…

Μέσα σε λίγες ημέρες, κάτι πρωτοφανές.

Ο Σάντος γύρισε στην Πορτογαλία αλλά οι δεσμοί του με το ελληνικό ποδόσφαιρο ήταν ήδη στέρεοι. Επέστρεψε το 2004, γιατί ως μηχανικός αρέσκεται να χτίζει από την αρχή. «Αυτό είναι το πλάνο, λίγα χρήματα, μεγάλη προσπάθεια. Είσαι;», του είπε ο Ντέμης. Για τον Σάντος, ο Νικολαΐδης ήταν «υπαρχηγός στον αγωνιστικό χώρο». Ετσι, είπε το «ναι» και με ρόστερ χαμηλού βεληνεκούς (συν τους Αλβες – Ασουνσάο) διεκδίκησε τον τίτλο μέχρι το τέλος. Μέχρι την ήττα-σοκ από τον Ιωνικό στο γεμάτο Ολυμπιακό Στάδιο. Τότε που πήρε, άδικα ίσως, την ταμπέλα του «loser».

Το μεγάλο «συν» του Σάντος είναι η βαθιά εκτίμηση που έχουν στο πρόσωπό του οι ποδοσφαιριστές.

Ο Ζαγοράκης «κόλλησε» μαζί του και τον κάλεσε να φτιάξουν τον ΠΑΟΚ το φθινόπωρο του 2007. Τότε, η ΠΑΕ της Θεσσαλονίκης βρισκόταν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Μέσα όμως σε τρία χρόνια εκτοξεύτηκε από την ένατη στη δεύτερη θέση και πέρασε στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Για μια ακόμη φορά το πλάνο είχε λειτουργήσει, οι κανόνες είχαν εφαρμοστεί, η βελτίωση είχε έρθει και ήταν πασιφανής.