Οι νέοι αργούν περισσότερο να αφήσουν την πατρική εστία

Η βοήθεια της γιαγιάς δεν είναι η μοναδική που προσφέρουν τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας στα παιδιά τους. Στηρίζουν οικονομικά όσο μπορούν, ενώ έχουν την πόρτα του πατρικού σπιτιού ανοιχτή για τους νέους, οι οποίοι εξαιτίας της ανασφάλειας και της ανεργίας δυσκολεύονται να μείνουν μόνοι τους. Ετσι, ολοένα και περισσότεροι νέοι στις ανεπτυγμένες χώρες ακολουθούν το μότο «όσο πιο αργά τόσο πιο καλά» και δεν αφήνουν τη θαλπωρή του πατρικού σπιτιού πριν κλείσουν τα 30. Η χώρα μας δεν αποτελεί εξαίρεση, με τους νέους να μην παίρνουν την απόφαση και να μένουν – το 57% ηλικίας 18-34 ετών – στην… αγκαλιά των γονέων τους.

Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στη γειτονική Ιταλία: Το ποσοστό των ενηλίκων μεταξύ 25 και 34 ετών που μένουν με τους γονείς τους αυξάνεται. Μάλιστα, πέρυσι το ποσοστό είχε φτάσει το 42% συγκριτικά με το 1994 που ήταν 33%. Ακόμη όμως και στη Μεγάλη Βρετανία, το 2011, περίπου τρία εκατομμύρια ενήλικοι, ηλικίας 20-34 ετών, έμεναν μαζί με έναν ή και τους δύο γονείς, αριθμός αυξημένος κατά περίπου μισό εκατομμύριο συγκριτικά με το 1997.