Ηλικιωμένοι πλήρους απασχόλησης
«Πλέον είναι αναγκαία η βοήθεια από μας τους παππούδες. Δεν γίνεται διαφορετικά όταν τα παιδιά μας εργάζονται πολλές ώρες και το να προσλάβουν μια γυναίκα για να προσέχει τα παιδιά είναι οικονομικά αδύνατο αυτές τις εποχές», λέει η Ελένη Πολίτη (αριστερά), η οποία φροντίζει τη μικρή εγγονή της Πασχαλία, βοηθώντας με αυτόν τον τρόπο την οικογένεια του γιου της Πέτρου
Το να είσαι πλήρους απασχόλησης παππούς ή γιαγιά δεν είναι, όπως λένε οι… εργαζόμενοι της τρίτης ηλικίας, εύκολη υπόθεση, αφού πολλές φορές ο ρόλος απαιτεί θυσίες. «Για να μπορώ να φροντίζω τις εγγονές μου, χρειάστηκε να αφήσω τα μαθήματα παραδοσιακών χορών που έκανα κάθε Τετάρτη και Σάββατο, κι αυτό γιατί το μάθημα ξεκινά στις 6 το απόγευμα, ενώ εκείνη την ώρα έχω τις εγγονές μου», λέει η Ελένη Πολίτη.
Αυτός ήταν και ο λόγος που πριν από περίπου δύο χρόνια η ισπανική εργατική συνομοσπονδία UGT, με σύνθημα «Γιαγιάδες και παππούδες, απεργήστε!», καλούσε τους συνταξιούχους και ηλικιωμένους Ισπανούς να πάρουν μέρος σε μια ιδιαίτερη γενική απεργία. Κι αυτό γιατί, όπως τόνιζαν τα μέλη του εργατικού συνδικάτου, οι άνθρωποι της τρίτης ηλικίας εργάζονται σκληρά, αφού έχουν επιφορτιστεί εξαιτίας της κρίσης με το ρόλο της μπέιμπι σίτερ ή της οικιακής βοηθού, φυσικά αμισθί, για να βοηθήσουν τα παιδιά τους. «Μάθετε να λέτε “όχι”» ήταν το κεντρικό σύνθημα, θέλοντας επίσης να δώσουν στους παππούδες να καταλάβουν πως δεν θα πρέπει να νιώθουν καμία ενοχή αν κάποιες μέρες αρνηθούν να παράσχουν τις… υπηρεσίες τους.
«Είναι γεγονός ότι όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος οι αντοχές πέφτουν, ενώ δεν είναι τόσο υπομονετικός όσο ήταν. Κι αυτό θα πρέπει να καταλάβουν και οι νέοι: Ο παππούς και η γιαγιά είναι βεβαίως εκεί όταν υπάρχει η ανάγκη, αλλά δεν είναι δεδομένοι. Θα πρέπει και οι ίδιοι να αφιερώσουν χρόνο για τον εαυτό τους – να μπουν, για παράδειγμα, σε εθελοντικές ομάδες – προκειμένου να πάρουν δύναμη και να ασχοληθούν και πάλι με τα εγγόνια. Το σημαντικό είναι ότι δεν θα πρέπει να αισθάνονται πως τους εκμεταλλεύονται», σημειώνει η κ. Ράγγα.