Εθνική «κακοδιαχείριση» βουρ για το εθνικό αρχείο

Υπήρχε ένα παλιό διαφημιστικό σποτάκι με το σύνθημα «Αγαπάς την Ελλάδα; Απόδειξη!». Ε, στις μέρες τις δύσκολες όσο και πονηρές το σύνθημα έγινε: «Θέλεις να αλλάξει κάτι σε αυτήν τη χώρα; Απόδειξη!».

Καθότι ωραία είναι τα λόγια των κομμάτων κι απο-κομμάτων που ακούγαμε τόσο καιρό, αλλά θέλει αρετή και τόλμη η αλλαγή της κατάστασης.

Παράδειγμα; Η κατάληξη που είχε η καταγγελία (υπ. αρ. 2776) που υπέβαλε μια ομάδα ευαισθητοποιημένων πολιτών, η επονομαζόμενη Ενωση Πολιτών για τη Διαφάνεια στο Δημόσιο, για τα της διαχείρισης στο εθνοσωτήριον Εθνικό μας Θέατρο, που έχει έξοδα 12 εκατ. ευρώ και έσοδα από εισιτήρια κοντά στα 3 μόλις εκατ. – ναι, το ίδιο Εθνικό όπου κυκλοφορούν σαν το… χαλάζι ανώνυμες καταγγελίες περί δήθεν «κακοδιαχείρισης» από «εργαζομένους του Εθνικού Θεάτρου» γενικώς και αορίστως και μάλιστα μέσα σε φακέλους αλληλογραφίας της ίδιας της κρατικής σκηνής.

Εφτασε λοιπόν στη Διεύθυνση Επιθεώρησης του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, διενεργήθηκε ένορκη διοικητική εξέταση (όπως αυτή που διενεργείται για την ανεξέλεγκτη χρήση Ι.Χ. του Θεάτρου της Επιδαύρου) και διαπιστώθηκε:

1. Οτι «ο διευθυντής ανέστειλε αυθαίρετα τον Νόμο 3899/2010 περί περικοπής των μισθών των υπαλλήλων για απολαβές άνω των 1.800 ευρώ, παρότι το υπουργείο δεν εξαίρεσε το Εθνικό από τον παραπάνω νόμο».

2. Οτι «προσλαμβάνει αυθαίρετα πρόσωπα της αποκλειστικής του επιλογής με δωδεκάμηνες συμβάσεις οι οποίες ανανεώνονται, με συνέπεια να γίνεται κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος», δίχως μάλιστα, όπως σημειώνεται, να έχει ληφθεί έγκριση από το Διοικητικό Συμβούλιο του Εθνικού Θεάτρου.

3. Οτι είναι «υπερβολικός ο αριθμός των 25 ειδικών συνεργατών που έχει προσλάβει ο διευθυντής χωρίς την έγκριση του Διοικητικού Συμβουλίου, καταστρατηγώντας τον Νόμο 2190/1994».

4. Το Διοικητικό Συμβούλιο «δεν μεριμνά για τη δημιουργία αποθεματικού ώστε το Εθνικό Θέατρο να επιβιώσει και σε περιόδους ισχνών αγελάδων, παρά επαφίεται μόνο στην κρατική επιχορήγηση».

5. «Πρέπει να σταματήσει αυτή η κατάσταση, γιατί κάτι τέτοια έφεραν το Μνημόνιο στη χώρα μας».

Και τι απέγινε αυτή η ΕΔΕ στην οποία προκύπτουν θέματα οικονομικής και διοικητικής κακοδιαχείρισης, αλλά δεν στοιχειοθετούνται συγκεκριμένα πειθαρχικά παραπτώματα; Φέρεται πως παίρνει τον δρόμο προς το αρχείο.

Αυτήν την Ελλάδα της διαχείρισης βλέπει το ΔΝΤ; Αυτήν την Ελλάδα ονειρευόμαστε; Αν ναι, χαλάλι μας.