Συμπαθέστατα λάμα με ροζαλί αυτιά παρακολουθούν, με στωικότητα περισσή, το τι ακριβώς κάνουν τα μεγαλόσχημα κόμματα τη μη αυτοδυναμία που τους δόθηκε. Λεπτομέρεια: τα λάμα – είναι παγκοίνως γνωστό – όταν είναι ήρεμα είναι γλυκύτατα. Οταν θυμώνουν φτύνουν. Πολύυυυυ!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Οπου δεν πίπτει… νιονιό, πίπτει ράβδος
Αγαπητή Φοίβη
Αθηναίου, γεια σου
Ηθελα να μοιραστώ μαζί σου και με τους αναγνώστες σου ένα περιστατικό που έζησα την ημέρα των εκλογών, το πρωί, σε εκλογικό κέντρο στο Καλαμάκι Αττικής όπου ψηφίζω.
Ενας κοτσονάτος ηλικιωμένος, καμιά 85αριά χρονών, με μια μαγκούρα είχε έρθει να ψηφίσει. Περνώντας μπροστά από μια παρέα εύσωμων χρυσαυγιτών με μαύρες μπλούζες, κάτω από μια άσπρη ομπρέλα, γυρίζει και τους ρωτάει: «Εσείς είστε το μέλλον της Ελλάδας;». Ο πιο ευτραφής του απαντάει: «Γιατί, παππού, ζορίζεσαι;» κι εκείνος σηκώνει το μπαστούνι και του δίνει μια στο κεφάλι.
Μαζεύεται κόσμος, τρέχουν και αστυνομικοί και ρωτάνε τον ηλικιωμένο: «Σας προκάλεσαν;». Κι εκείνος: «Είναι τύποι αυτοί για να με προκαλέσουν;».
Μια έφηβη από δίπλα αρχίζει να τσιρίζει: «Η Χρυσή Αυγή θα κάνει την Ελλάδα καλύτερη». «Θέλεις να τη φας κι εσύ;» τη ρωτάει ο ηλικιωμένος.
Το μέλλον της Ελλάδας δεν ξέρω πώς θα είναι, αγαπητή κυρία, αλλά το παρελθόν πάνω στο οποίο πατάμε έχει κότσια.
Ελένη Γερολυμάτου, Καλαμάκι
«Γεννήθηκα και μου ‘δωσαν / για προίκα μια μαγκούρα / να τη βαράω με δύναμη / στου νου την καμπούρα» που λέει, αγαπητή Ελένη, και η Ελένη Βιτάλη στην «Κιβωτό» της.
Ζόμπι και φλούο Ερινύες
Αγαπητή Φοίβη,
Ψήφισα για πρώτη φορά το 1963 την ΕΔΑ, γιατί τότε ψηφίζαμε στα 21 μας χρόνια. (Πού είσαι, Πασαλίδη, να δεις ποια είναι η σημερινή Αριστερά)
Η κατάθλιψη που κυριεύει κάποιους πολίτες αυτής της χώρας ιδίως τα τελευταία 10 χρόνια και τείνει να γίνει ψυχασθένεια βρίσκει παρηγοριά στο ότι από μερικούς δεν έλειψε ακόμη η κοινή λογική (ο κοινός νους αλλιώς).
Δεν κάνω καμιά προσπάθεια να ερμηνεύσω το πώς ψηφίζει αυτός ο λαός. Μας έχετε γεμίσει εσείς (δημοσιογράφοι, εκδότες, ειδικοί αναλυτές, οικονομολόγοι, φιλόσοφοι, πολιτικοί και πολλοί άλλοι) με δεκάδες ερμηνείες των μηνυμάτων του λαού, βαθυστόχαστες και παραλλήλως αρκετές βλακώδεις και δημαγωγικές αναλύσεις.
Προσέξατε ότι σεβόμενος πλήρως τη στήλη σας δεν χρησιμοποιώ την ορθή έκφραση «μας πρήξανε».
Μετά Χριστόν, πάντες προφήτες. Και η Χρυσή Αυγή καλά κρατεί. Εκτός από σοβαροφάνεια θα υπάρξει και κάποια σοβαρότητα σε αυτόν τον τόπο;
Το σινάφι σας δε ασχολείται μία ημέρα μετά τις εκλογές με το πότε θα ψηφιστεί νόμος που θα επιτρέπει ελευθερία δημοσκοπήσεων τις τελευταίες δύο εβδομάδες (ο εκσυγχρονισμός μιας πτωχεύουσας χώρας…).
Θα ‘θελα να μου πείτε ,αγαπητή μου κυρία, αυτό είναι τώρα το πρόβλημά μας; Η γνώμη μου φυσικά είναι ότι οι δημοσκοπήσεις, εκτός από τα μεγάλα ποσά που σπαταλώνται γι’ αυτές, επηρεάζουν σοβαρά την επιλογή των ψηφοφόρων, ειδικά στη χώρα μας. Αφήστε δε που δεν υφίστανται κανέναν έλεγχο για την αξιοπιστία και τη μεθοδολογία διεξαγωγής των.
Αμέ και εκείνα τα exit polls (με δημόσια μάλιστα δαπάνη) τι απαραίτητο «ιερό σκοπό» επιτελούν, αγαπητή μου Φοίβη;
Είναι να μη σε πιάνει κατάθλιψη;
Πολύ φιλικά, Κυριάκος Παπαϊωάννου
Εδώ το πρόβλημα ήταν τόσον καιρό, αγαπητέ Κυριάκο, μη τυχόν και αφεθεί η τύχη της χώρας σε χέρια «αλλόθρησκα» και μας βγάλουν από το ευρώ και μας ανασκολοπίσουν και έρθουν και άγρια ζόμπι από το υπερπέραν να ξεσκίσουν τις σάρκες μας και να κυνηγάνε ως φλούο άλιεν Ερινύες τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας. Τώρα που βρέθηκε σε χέρια «ομόθρησκα» – τύποις τουλάχιστον -, ο ένας θέλει να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη και οι άλλοι κάνουν τσαλιμάκια και πεισματάκια. Τώρα δεν βιάζει η «εθνική σωτηρία» που πιπιλούσαν τόσον καιρό. Τώρα βιάζει το προσωπικό γινάτι που, ως γνωστόν, βγάζει και μάτι.
Google news
