Πτώχευση

Οσο πιο ψηλά είσαι, τόσο πιο χαμηλά πέφτεις. Δευτεραθλητές κόσμου οι Ολλανδοί και επίδοξοι πρωταθλητές Ευρώπης, θα μείνουν κατά πάσα πιθανότητα έξω από τον πρώτο κιόλας γύρο. Και δεν θα τους φταίει κανείς άλλος παρά μόνο το κεφάλι τους, ή μάλλον η ψυχή τους.

Πρόθυμοι στο να δίνουν μαθήματα στους άλλους, είτε στην οικονομία είτε στην μπάλα, οι Ολλανδοί δεν διακρίνονται για την ταπεινοφροσύνη τους. Οπως η χώρα πέρασε σε λίγα χρόνια από πρότυπο φιλελευθερισμού και νεανικότητας σε άντρο ακραίων και μισαλλόδοξων και κλείστηκε στο καβούκι της, έτσι και η ποδοσφαιρική της ομάδα έχασε σιγά σιγά τη χαρά του παιχνιδιού της. Παρά τη δεύτερη θέση στο προηγούμενο Μουντιάλ, η ομάδα του Φαν Μαρβάικ ήταν ήδη υπερβολικά σκληρή για τα δεδομένα όχι μόνο του Κρόιφ αλλά και του Φαν Μπάστεν. Στα γήπεδα της Ουκρανίας, εκτός από τις διάσημες εσωτερικές έριδες, της βγήκε και μια μεγάλη υπεροψία: βαρύθυμες κινήσεις και πρόσωπα, βεντετισμοί και ατομικότητα, επίδειξη πιο πολύ από ουσία. Εύκολο θύμα για μια Γερμανία, που μπορεί να είναι προς στιγμήν και αυτή κατώτερη από τον μουντιαλικό εαυτό της (δεν έχει ακόμα εμφανιστεί φρέσκια ομάδα, ίσως με την εξαίρεση της Ιταλίας, στο φετινό Ευρωπαϊκό), διαθέτει όμως οργάνωση, κρύο αίμα και κυρίως ψυχικό δέσιμο παικτών και πάγκου. Και οι Γερμανοί, σαν την Καγκελάριό τους, πιστεύουν ότι είναι οι δυνατότεροι. Και οι παίκτες του Λεβ, σαν την Καγκελάριό τους, αλλά με ωραιότερο στυλ, δεν θα ρωτήσουν ούτε θα αναρωτηθούν, αλλά θα προσπαθήσουν να επιβληθούν.

Παρότι διάσημα τσιγκούνηδες, οι Ολλανδοί έμειναν από νωρίς χωρίς αποθέματα. Και δεν υπάρχει πια κανείς, και σίγουρα όχι οι Γερμανοί, να του ζητήσουν δανεικά.