Εχουμε και εμείς ευθύνη για το 7% που πήραν

Ο Κάιν, μεμονωμένο άτομο από το αναρχικό κίνημα όπως υπογράφει τα τελευταία χρόνια, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές του Μαΐου δέχτηκε επίθεση μελών της Χρυσής Αυγής στο Φάληρο. «Μοίραζα αντιφασιστικά φυλλάδια πίσω από τα Στάρμπακς, γωνία Τρίτωνος και Νηρέως, μια μέρα μετά την προεκλογική συγκέντρωση της συμμορίας της Χρυσής Αυγής στο Παλαιό Φάληρο», μου είχε πει τότε. «Περίπου δέκα νεαροί μου επιτέθηκαν και προσπάθησαν να μου πάρουν την τσάντα. Με χτύπησαν, παλέψαμε άγρια και τελικά κατάφερα να ξεφύγω και να διασχίσω κάθετα, τρέχοντας, την παραλιακή λεωφόρο».

Οταν αυτές τις μέρες του ζήτησα να μιλήσουμε δημοσίως για εκείνο το «περιστατικό», μου αντιπρότεινε να μου στείλει ένα μικρό κείμενο το οποίο και ακολουθεί:

«Με μπουνιές και νερό στο πρόσωπο της Κανέλλη και της Δούρου “ξύπνησε” ο δημοσιογραφικός κόσμος το πρωί της 7ης Ιούνη, όταν σε απευθείας σύνδεση ο εκπρόσωπος της Χρυσής Αυγής έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο και “μίλησε” με τη μόνη γλώσσα πού ξέρει, ακονίζοντας το μαχαίρι τού μίσους για τον κομμουνισμό αλλά και σε ό,τι διαφορετικό βρίσκεται απέναντι από αυτόν.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή οι κραυγές των μαχαιρωμένων και ξυλοκοπημένων μεταναστών δεν φθάνανε στα στούντιο και στα πλατό της “ενημέρωσης” και μάλιστα ένα μέρος τού δημοσιογραφικού κόσμου απέφευγε συνειδητά να κάνει αναφορά στον ιδιωτικό στρατό που αναλάμβανε με βία και τραμπουκισμούς να υποκαταστήσει το “ανύπαρκτο κράτος” στις γειτονιές, όπου τα προβλήματα της εξαθλίωσης και της γκετοποίησης έκαναν κόλαση τη ζωή σε ντόπιους και σε μετανάστες. Προβλήματα που έγιναν τείχη διαίρεσης και απομονώνουν και εμποδίζουν τους ανθρώπους να συζητήσουν και να βρουν λύσεις, οδηγώντας έτσι αναπόφευκτα στη “λύση” των διωγμών και της βαρβαρότητας.

Δεν φθάσαμε ξαφνικά όμως στον κοινωνικό κανιβαλισμό που καλλιεργεί ο εθνικοσοσιαλισμός στα αποκλεισμένα και καταπιεσμένα κομμάτια της κοινωνίας. Ο κόσμος αναζητεί τυφλά και αγανακτισμένα πολλές φορές “σωτηρία” από το καπιταλιστικό τέρας, προστρέχοντας ακόμη και στις φασιστικές συμμορίες, “ξεχνώντας'” ότι είναι γνήσιο παιδί του κράτους και του κεφαλαίου. Συμμορίες που είναι έτοιμες να αναλάβουν ό,τι βρώμικη υπηρεσία της αναθέσει ο “πατριωτισμός” και το “αίμα τιμή” της φυλετικής και ιδεολογικής καθαρότητας.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν τις δολοφονίες από μετανάστες (που δεν είναι βέβαια όλοι τους “ταξικά αδέρφια μας”) των συμπολιτών μας Μανώλη Καντάρη στο Κέντρο της Αθήνας και του Θανάση Λαζανά στην Πάτρα έδειξαν ότι άνοιξε σιγά σιγά η πόρτα της κοινωνικής αποδοχής, στους χρυσαυγίτες που προσπαθούν να περάσουν ως “προστάτες” και “αντιμνημονιακοί”.

Αλλά και εμείς έχουμε ευθύνη για το 7% της εθνικιστικής προέλασης.

Δείξαμε ανοχή στον μηδενισμό και μπαχαλισμό που ψευδεπίγραφα εμφανίσθηκε τα τελευταία χρόνια σαν “αντιφασισμός” ή “αναρχισμός” ή “αντιεξουσία”. Οι επιπόλαιες γενικεύσεις από ορισμένες “υπερεπαναστατικές ελίτ” πως όλη η ελληνική κοινωνία είναι “ξενοφοβική” και “ρατσιστική” απομόνωσαν τμήματα του λαού και έδωσαν χώρο στον φασισμό να καλύψει το πολιτικό κενό που δημιουργήθηκε. Διεκδικώντας ταυτόχρονα μερίδιο από το μονοπώλιο της “αριστερής” βίας!

Σήμερα, μόνο η πολιτική παρέμβαση μέσα στην κοινωνία από τα κοινωνικά κινήματα με ένα δίχτυ κοινωνικής αλληλεγγύης και στήριξης, με πολιτισμικές και ενημερωτικές εκδηλώσεις, θα φέρει ξανά κοντά τις κοινότητες ντόπιων και μεταναστών και θα σπάσει τον τρόμο της ναζιστικής κτηνωδίας.

Αλλιώς να προετοιμασθούμε να υποστούμε σαν κοινωνία τον εμφυλιοπολεμικό εφιάλτη σε απευθείας μετάδοση!».